Péh = Mond

24-05-2021 door Dr. K.D. Goverts

De 17e letter Péh heeft een getalswaarde van 80. Evenals de Cheth (8) duidt de Péh op een nieuwe fase in de bevrijde samenleving: het volk wordt geconfronteerd met een profeet, met iemand die direct spreekt namens God, die als het ware ‘de mond van God’ is. Als woordvoerder van God, als Zijn spreekbuis, zegt de profeet de kinderen van Israël niet alleen het oordeel aan maar bemoedigt hij hen ook en geeft hun perspectief op herstel. Wie zijn deze woordvoerders die namens God mogen spreken? Onder Israël waren het overwegend enkelingen, hoewel er ook sprake is van profetengroepen. Maar op de voorgrond traden toch steeds enkele grote persoonlijkheden als Mozes, Samuël, Elia, Jesaja, Jeremia en zo velen meer. Meestal gaat aan deze roeping een bepaalde voorbereiding vooraf. Bij Mozes duurde het heel lang: een 40-jarige leer- en oefentijd in de woestijn als herder achter de kudde. Pas toen Mozes 80 jaar was kon Hij rechtstreeks Gods Woord ontvangen en doorgeven. Pas na ’80 tijden en ervaringen’ kon hij het Godsvolk roepen tot de vrijheid en zo nodig tot de orde roepen, terugroepen tot de orde van de Torah. Maar toch zijn het niet alleen de grote persoonlijkheden die uitgekozen worden om de mond van God te zijn. Mozes bad: ‘Och dat het gehele volk van God bestond uit profeten, doordat YHWH Zijn Geest op hen gaf’ (Numeri 11:29). De profeet Joël voorzag de grote Dag van de uitstorting van de Geest op alle mensen: ‘Uw ouden zullen dromen dromen, uw zonen en uw dochters zullen profeteren’ (Joël 3:28, Handelingen 2:17).

Een bevrijde samenleving die zich niet bewust openstelt voor de volle breedte van dit spreken van God door de Geest en die in onderwijs en opvoeding daarop niet gericht is, blijft afhankelijk van enkelingen, van enkele bevoorrechte mannen en vrouwen van God. Zo’n samenleving blijft ver beneden de maat van een echte ‘democratie’: een samenleving waarin God rechtstreeks spreekt door de mond van ‘gewone’ mensen, van tieners die profeteren, van jeugdige mannen en vrouwen die vergezichten zien en van bejaarden die dromen dromen. Wel moet ook dit spreken van ‘gewone’ mensen goed gebaseerd zijn. Zoals de ziener moet ook de profeet zich baseren op de oefeningen in het leerhuis. Hij moet zich oefenen in de verborgen omgang met God. Dat geldt al voor jonge kinderen en tieners: het leren spreken begint met het leren luisteren, zowel naar de ‘Schriftgeworden Stem’ als naar de levende, actuele Stem van de God van Israël. Maar het geldt vooral voor de ouderen in de samenleving, ouderen, ouders, en oudste zonen: deze zijn de dragende krachten in een gezonde bijbelse democratie. Na het loven (Jod), sloven (Kaph), uittrekken (Lamed), wachten (Mem), intrekken (Nun), afweren (Samekh), zien (Ajin) is dit spreken (Péh) de spits van het menselijk handelen in vrijheid. Dit bijzondere spreken namens God is bijzonder kwetsbaar voor de verleiding van de slang. Deze kan de Woorden van God verdraaien, verknippen, verleugenen, ze uit hun oorspronkelijke verband halen, zodat er een andere zin aan gegeven wordt, er een andere geest in de Woorden komt. Zoals de slang deed bij Eva: wat God gezegd had kreeg een andere klank, een andere klinker. Dábhar dat woord betekent werd debher dat pest of leugenwoord met verpestende werking betekent.

In de vormgeving is een Kaph te zien met bovenin een Jod als verwijzing naar Hem, Die de Bron is van het zuivere profetisch spreken. Net als de Kaph heeft de Péh een harde en een zachte klank: p of ph.

Een belangrijk woord met de letter Péh is páním dat aangezicht betekent. De God van Israël heeft een gezicht. Het is persoonlijk. Ons gezicht bestaat uit een veelheid van bewegelijke gelaatstrekken, die de sprekende uitdrukking kunnen zijn van onze diepste gevoelens en gedachten. Daarom is het woord voor aangezicht ook een meervoud van pánáh dat wending, beweging of trekking betekent. Ons gezicht is het meest persoonlijke dat naar de ander is toegekeerd. Zo heeft ook de God van Israël een naar ons toegekeerd gezicht: Hij heeft niet alleen handen en voeten – met machtige hand heeft Hij Zijn volk bevrijd uit Egypte, met uitgestrekte arm en Zijn voet gezet op Tsion – maar ook een Gelaat. Als we God zullen zien hoeven we ons niet af te vragen wat Hij werkelijk denkt of voelt: op Zijn Gezicht staat dat te lezen. Hij zal Zijn Liefde voor ons laten zien.

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Hoe ver kan liefde gaan?

Op 4 mei herdenkt Nederland alle Nederlandse slachtoffers sinds de Tweede Wereldoorlog. Dit zijn militairen en burgers die stierven in oorlogssituaties en bij vredesoperaties. Intussen zijn er weer militairen en burgers omgekomen in de Russische / Oekraïense oorlog. “Dit nooit weer” is weer niet gelukt. De vraag dringt hier en daar op of God Poetin zal straffen […]

601650 bezoekers sinds 07-06-2010