Kharib

29-10-2021 door Dr. K.D. Goverts

Carl Friedman vertelt over een jongen, hij heette Hakan en hij was zes jaar, ze zag hem buiten, op een braakliggend veldje. Hij had een bal bij zich, en hij staarde ernaar, alsof hij hoopte dat die vanzelf in beweging zou komen.

Ben je aan het voetballen? vroeg zij. Ja, maar er is niemand om mee te spelen, zei hij. En dan is er niets aan. Ik heb geen vriendjes, zei hij, ik wou dat ik een hond had.

Elke keer kwam hij weer en op een keer vertelde hij dat hij een hond had gekregen. Zijn ogen glommen ervan; hij is zó groot, zei hij geestdriftig, hij liet zijn bal los en met beide armen maakte hij een weids gebaar. En, vroeg Carl, kan hij voetbal-len? Nou en of. Hoe heet hij? vroeg ze. Maar daarop moest Hakan het antwoord schuldig blijven; hij had nog geen naam voor zijn hond bedacht.

Een dag of wat later zag ik hem in de supermarkt, vertelt Carl. Hij sjokte achter zijn Turkse moeder aan, die een toonbeeld was van inburgering; ze sprak op agres-sieve toon tegen een mobieltje.

Hé Hakan, zei ik verrast, hoe is het met je hond? Heb je hem een naam gegeven? Eer hij iets terug kon zeggen, schoot de hand van zijn moeder uit. Wat? heb je weer zitten liegen? riep ze, terwijl ze hem tegen zijn wang mepte. Hij heeft hele-maal geen hond, snibde ze tegen mij. Hakan durfde me niet aan te kijken. Daar kreeg hij ook nauwelijks de kans voor, want zijn moeder trok hem foeterend mee. Na het voorval in de winkel ontweek hij mij. Hij speelde nog wel op het veldje maar hij sloeg op de vlucht wanneer hij me zag komen. Hakan, Hakan, riep ik, maar hij keek niet om. Pas weken nadien wist ik hem te benaderen. Hoe is het met je hond? vroeg ik. Goed, zei hij.

We liepen samen, en bij het afscheid zei ik: heb je intussen een naam voor je hond? Hij dacht even na en zei: hij heet Kharib.

Toen ik aan mijn Turkse groenteman vroeg naar de betekenis van die naam, ant-woordde hij: Kharib? dat is het Turkse woord voor: alléén.

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Kharib

Carl Friedman vertelt over een jongen, hij heette Hakan en hij was zes jaar, ze zag hem buiten, op een braakliggend veldje. Hij had een bal bij zich, en hij staarde ernaar, alsof hij hoopte dat die vanzelf in beweging zou komen. Ben je aan het voetballen? vroeg zij. Ja, maar er is niemand om […]

588111 bezoekers sinds 07-06-2010