Hé = Opening, Venster,‘Ik’ tegenover ‘Gij

24-05-2021 door Dr. K.D. Goverts

De 5e letter Hé, die ook het getal 5 is, klinkt als onze ‘h’ of nog iets sterker. Het typische is dat de Hé links bovenaan een opening heeft. Op dit punt onderscheidt hij zich duidelijk van de Cheth, de 8e die helemaal dicht is van boven. Aan die opening dankt de Hé ook zijn naam. Het is een oud woord voor opening of bovenvenster. Van bovenaf komt licht of geluid, stemgeluid naar binnen. Licht dat het jonge kind aanspoort, een Stem Die het aanspreekt op de weg naar een eigen uniek leven. Wil een kind een jongvolwassene worden dan is er een persoonlijke relatie nodig met de Eén, met de Stem Die hem of haar in het leven riep. In de ‘Hé’, in de vijfde levensfase komt het mensenkind te staan als ‘ik’ tegenover ‘Gij’. Er is een oerneiging om weg te vluchten voor die unieke positie voor die ver-antwoordelijk-heid (antwoord geven aan de Stem) en ons te verbergen als Adam in het ‘gebladerte’ om weg te duiken in de massa, in de groep, in de vriendenkring als surrogaat voor het vroegere, veilige huis. Of om op ons eentje weg te zinken in de roes van drank, drugs of seks: wegwezen, geen ‘ik’ zijn, geen antwoord geven aan de Stem die ons roept. Of om juist toe te geven aan de verleiding om ons te verzelfstandigen tegenover die Stem om ons eigen, unieke ‘zelf’ op te blazen, ons ‘ego’ te gaan vergoddelijken: ‘ik’ ben God in het diepst van mijn gedachten en ik doe wat ik goed vind.

De Hé komt 2 keer voor in de naam YHWH. Toen Abraham 100 jaar was kwam de Stem die hem ooit weggeroepen had uit Ur, in een persoonlijke gestalte op hem toe. Een jaar daarvoor was zowel de naam van Abram en Sara verrijkt met een Hé.  ‘ábram werd ‘abráham: vader van vele volken. Saraj werd Sáráh: vorstin. De Jod werd vervangen door een Hé. De Jod kreeg later een ereplaats in de naam van Jêhóshú’’ah (Jozua). Hij leidde Israël het beloofde land binnen. De Jod staat ook op een ereplaats in de naam van Jêhóshú’’ah van Nazareth.

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Kharib

Carl Friedman vertelt over een jongen, hij heette Hakan en hij was zes jaar, ze zag hem buiten, op een braakliggend veldje. Hij had een bal bij zich, en hij staarde ernaar, alsof hij hoopte dat die vanzelf in beweging zou komen. Ben je aan het voetballen? vroeg zij. Ja, maar er is niemand om […]

591960 bezoekers sinds 07-06-2010