Zondigen is doelmissen

23-02-2011 door Joop Neven

Zoals wellicht bekend, is zondigen doelmissen. Over het algemeen wordt dat voorgesteld, zoals een bal die je naast het doel schiet. Wanneer we de Bijbel onderzoeken blijkt dat het missen van het doel ook op een andere manier mogelijke is, namelijk, dat de bal het doel niet eens haalt. Lang voordat de bal in de goal moet liggen, ligt de bal al meters voor het doel stil.

De betekenis van het begrip “zondigen”wordt goed weergegeven in Richteren 20 vers 16, waar staat: “Van al dit krijgsvolk waren zevenhonderd uitgelezen mannen linkshandig, en ieder van hen slingerde met een steen tot op een haar, zonder te missen”.

Het woord chata, dat hier vertaald is met “missen”, wordt meestal met “zondigen” vertaald. Dit vers zegt ons dat Davids helden, ondanks hun linkshandigheid, exact in de juiste richting wierpen {dat wil zeggen dat er geen afwijking in verticale of horizontale richting was} en dat dit gebeurde “zonder te zondigen”, waarmee bedoeld wordt dat de geslingerde stenen met voldoende kracht werden geworpen, zodat het doel ook daadwerkelijk bereikt werd. Dus niet alleen de richting was goed, maar ook het bereik was voldoende.

Zondigen heeft alles te maken met gebrokenheid, met de tweeheid. Het eerste woord in de Bijbel is “in den beginne”. Het woord voor “scheppen” is in het Hebreeuws “bara”, getalswaarde 2-200-1. Het woord “scheppen” begint dus met de 2. We zien dat bij de boom “van goed en kwaad”, dat tweeheid, dat lijden veroorzaakt. Ook in de naam “Egypte”, {in het Hebreeuws “Mitsrajim”}  zien we het beeld van de wereld. Dat Hebreeuwse woord “mitsrajim”, geeft een dubbelheid aan. De uitgang “ajim” is de uitbeelding van een twee-heid. En daarmee geeft dat woord dan ook aan wat Egypte eigenlijk is. Het gevangen zitten in de twee-heid van de wereld, en het zich niet er uit kunnen verlossen, het niet weten hoe er uit te komen. En het bijzondere is dat de schepping pas klaar is als uit die veelheid, de 1 is gekomen. Prachtig uitgebeeld met de gelijkenis van de verloren zoon {Luc.15 vers 11}. Hij zwierf door de hele wereld. Totdat hij weer terugkeerde tot het huis van zijn vader. Wat heel belangrijk is te weten dat hij weer terug gekomen is in zijn oorspronkelijk toestand. Dat betekent ook, dat de Vader nooit de zoon is kwijtgeraakt, maar dat de zoon zelf tijdelijk zonder de Vader wilden leven. Want dat is het beeld van de wereld, dat met het ontstaan van de tweeheid de tocht gaat beginnen, om dan tenslotte weer terug te keren tot de Vader, tot de eenheid in wiens beeld wij gemaakt zijn. De mens als beeld en gelijkenis van God is na de ontplooiing van de schepping weer die geweldige eenheid waar het voor bestemd was. “Want gij hebt niet ontvangen een geest van slavernij,{verlost van de dienstbaarheid van de zonde} om opnieuw te vrezen, maar gij hebt ontvangen de Geest van het zoonschap, door welke wij roepen: Abba, Vader {Rom.8 vers 15}. A-B-B-A één Vader 1-2-2-1.

Als we de wereld om ons heen zien, Egypte en daarom heen de Arabische volkeren, waar zijn ze naar op zoek? Naar democratie? Nee, Ismaël, een beeld van de Arabische volkeren,  is als een wilde ezel op zoek naar de eenheid, naar de Vader, die belooft heeft dat hij zal wonen bij zijn broeders. De naam Ismaël betekent “God hoort”. “Hij zal een wilde ezel van een mens zijn, zijn hand zal tegen allen zijn en de hand van allen tegen hem, en hij zal ten aanschouwen van al zijn broederen wonen”{Gen.16 vers 12}. En Psalm 133 vers 1 zegt zo prachtig: “Ziet, hoe goed en hoe liefelijk is het als broeders ook tezamen wonen. In het rumoer van deze wereld is het niet voor te stellen dat de broeders vredig samen wonen, maar dat komt omdat wij nog steeds leven vanuit de twee-heid. Maar toen God Ismaël zijn naam gaf, begon het met “horen”, want de naam Ismaël betekent “God hoort”, maar het eindigt met “zien” want de broeders zullen hem zien en omarmen. Wat een geweldige toekomst. Als zondaren die tekort komen, ons doel niet zelf kunnen bereiken, maar uiteindelijk zal Hij, die hemel en aarde geschapen heeft, hem ook voltooien.

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

390625 bezoekers sinds 07-06-2010