Woede en toorn

08-06-2015 door Joop Neven

Een theoloog zei eens: er zijn mensen, die alle woorden uit de Bijbel wil­len schrappen, die met toorn of woede te maken heb­ben. Die mensen houden van de ‘natuurpsalmen’ en niet van de ‘haat­psalmen’. God vaart uit tegen zijn vijanden. Woede heeft soms zijn recht. De woe­de wil kapotmaken, wat Hem kapotmaakt. Je kunt je afvra­gen, wat ge­welddadig is: de stroom, die overal doorheen breekt, of de rivierbed­ding, die alles indamt. Het tegenhouden van water dat stromen wil, kun je ook een vorm van geweld noemen. Een opvoeder, die alles verbiedt, ge­bruikt ook geweld. Die houdt dat kind tegen. Zo’n kind breekt dan op een gegeven ogenblik los. Er wordt altijd wel iemand kwaad, Vader, de buren, Sinterklaas of God…

Een woord voor toorn is het woord aph. In het meer­voud aphajim. Dat woord betekent neusgat. Daarin zit dus die adem van God. Nog een woord voor toorn is chemah, dat eigen­lijk gloeien bete­kent, de toorn­gloed. Dat is juist het tegenover­gestelde van onverschilligheid. Iemand zei eens: als we elke vorm van toorn wegduwen en als een lage eigen­schap beschouwen, dan weten we niet wat we doen. In de Bijbel hebben mensen God lief met zowel de linker- als de rechterhelft van het hart.

Psalm 86 zegt: “Verenig mijn hart”. Dat is het héle hart, met zijn liefde én met zijn woede. Iemand die alleen maar lief is, heeft iets apathisch. Letterlijk: zonder pathos. Dat uitvaren heeft ook te maken met voortva­rend­­heid. De adem van God blaast er door­heen.  De toorn is in wezen de levensadem van God.  Wij zijn ongenaakbaar. Zo kunnen  mensen hun status bewa­ren. Dan komt God met zijn adem (aphajim) en blaast er door­heen. Dat is in we­zen heel heilzaam en herstellend. Het ligt dus heel dicht bij het woord roeach.

Paulus

Paulus verwachting is gegrond in de profeten van Israël. Zij spreken over de redding van Israël, na Gods gericht. En daarna over de komst van de volkeren, ook na Gods gericht, om samen met Israël zich te verheugen in het heil dat God voor ons allen bereid heeft. God zal aan de mensheid al hun daden vergelden, rechtzetten. De traditie leert dat de vergelding, de toorn, het gericht, het einde van Gods barmhartigheid is, maar het gericht is niet het einde van Gods ontferming. Het is de weg waarlangs het enen doel van God, het behoud van alle mensen, bereikt wordt. Er zijn geen andere beloften van God voor de wereld dan de beloften van de Bijbel; “Ja, hierom getroosten wij ons moeite en grote inspanning, omdat wij onze hoop gevestigd hebben op de levende God, die een Heiland {Redder} is van alle mensen, inzonderheid voor de gelovige Beveel en leer dit”{1Tim.4 vers 10-11}.

Alles wat adem heeft, love de Here {Ps.150 vers 6}. Loven is in het Hebreeuws “hileel”, hier staat “tehileel. “te” geeft aan dat het toekomende tijd is, dus zal loven.

 

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Pinksteren

Pinksterfeest De dag begint zoals alle gewone dagen. Het dorp komt langzaam op gang. Mensen ontwaken en gaan op weg of blijven thuis, net waar het leven hen roept. Het belooft een mooie dag te worden. De zon krijgt alle ruimte. Een blauwe lucht, hier en daar wat wolkjes, maar verder is de hemel open. […]

529593 bezoekers sinds 07-06-2010