Wat is dit?

29-06-2010 door Joop Neven

“Toen de Israëlieten het zagen, zeiden zij tot elkander: Wat is dit? Want zij wisten, niet wat het was” {Exodus 16 vers 15}. “Wat is dit?” Letterlijk betekent het: Manna. In het Hebreeuws staat er man hu, “wat is dat “of “wat is hij” Het bijzondere van deze geschiedenis is, dat er geen voorraadvorming mag plaatsvinden. Op de zevende dag is er geen manna te vinden. Op de zesde dag kwam ook het deel voor de zevende. Het gaat parallel met de schepping. De zesde dag was alles voltooid; in de zevende dag hoefde niets meer gezocht te worden; daar was reeds in de zesde dag voor gezorgd. Het is bijzonder om vast te stellen dat in de zevende dag voor het levensonderhoud is voorzien. Wat een geweldig type is dat. God heeft in de zevende dag voorzien, waarin? In het “voedsel” op weg naar de eenheid. De betekenis ervan vindt ook uitdrukking in het feit dat Aäron een kruik met dit manna voor alle geslachten moest bewaren. {Exodus 16 vers 32-34}. Het manna is niet alleen en historische gebeurtenis, het is de levensbeschouwing t.a.v. het levensonderhoud op de weg naar het beloofde land, op weg de eenheid, op weg van de twee naar de éénheid.

Het woord in de Bijbel voor “Egypte”, waar men knecht was, waar het lijden plaats vond is “Mitsrajim” het is een bijzonder woord, het geeft n.l een tweeheid aan. De uitgang “ajim” is de uitbeelding van een tweeheid. Zo worden de beide benen “raglajim”, de beide handen ‘jadajim”, de beide ogen “enajim”, de beide oren “oznajim” genoemd het is de dubbelheid van het woord “Mitsr” zoals dus “jadajim”, handen, de dubbelheid is van het woord “jad”. Het woord “Mitsr heeft als stam “tsr”, dat te maken heeft met onderdrukking, met leed. Het woord “mitsrajim” betekent dan dus “de vorm in dubbelheid” of  “de onderdrukking in de tweeheid”. En daarmee geeft dat woord dan ook aan wat Egypte eigenlijk is in de Bijbel. Het gevangen zitten in Egypte betekent, gevangen zitten in de tweeheid, en het niet weten hoe er uit te komen. Terwijl Kanaän het beloofde land is, waar het einddoel bereikt zou worden. Daar zou de éénheid hersteld zijn. En Mozes, “de verlosser”, heeft een naam die verklaard wordt als: “uit het watergehaald”. Met hem vindt de uittocht plaats. En dan gaat de weg beginnen van het land van de gevangenschap,van het lijden, naar het beloofde land waar alles goed zal zijn. Wonderlijk, die Hebreeuwse gedachte gang. Het komen van de mens uit de zesde dag in de zevende dag. Men wil vaak terug naar Egypte, maar de tocht gaat onherroepelijk verder, een terug naar Egypte is uitgesloten, die weg is afgesneden. De woestijn is de wereld waar men doorheen trekt. In de getallen symboliek van de Hebreeuwse letters zien we de verhouding Egypte-Kanaän als: 380:190, dus als precies weer van tweeheid naar éénheid. Op dit soort momenten besef je:

Bijbelstudie doen is: je blijven verwonderen

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

410820 bezoekers sinds 07-06-2010