Wat betekent Apostellō

29-08-2012 door Otis Q Sellers

Als we het boek Handelingen der apostelen werkelijk willen begrijpen, dan is het belangrijk om het Griekse woord Apostellō goed te vertalen. Het boek draagt niets voor niets de titel: “Handelingen der apostelen” en als dit woord niet goed wordt begrepen, wordt de hele geschiedenis van Handelingen een onsamenhangend geheel. Veel van de waarheid is hierdoor verloren gegaan. Hier een paar teksten waar het belang  tot uiting komt.

Ik ben slechts gezonden {apostellō} tot de verloren schapen van het huis Israëls {Matt.15:24}.

Ook aan de andere steden moet Ik het evangelie van het Koninkrijk Gods verkondigen, want daartoe ben Ik uitgezonden apostellō. {Luc.4:43}

Er trad een mens op, van God gezonden {apostellō}, wiens naam was Johannes {Joh.1:6}

En Hij de Christus, die voor u tevoren bestemd was, Jezus, zende {apostellō}. {Hand.3:20}

Het woord, dat Hij heeft doen brengen {apostellō} aan de kinderen Israëls {Hand.10:36}.

–  Mannen broeders, zonen van het geslacht van Abraham, en vereerders van God onder u, tot ons is deze heilsboodschap gezonden {apostellō} {Hand.13:26}.

En hoe zal men prediken zonder gezonden {apostellō} te zijn? {Rom.10:15}.

Want Christus heeft mij niet gezonden {apostellō} om te dopen, maar om het evangelie te verkondigen {1Kor.1:17}.

De Vader heeft de Zoon gezonden {apostellō} als Heiland der wereld {1Joh.4:14}.

Het woord “apostellō” komt 133 keer voor in het NT. Het is vrijwel overal met “zenden” vertaald. Het woord “zenden als vertaling van “apostellō” is erg zwak en ontoereikend. De kracht van dit belangrijke woord wordt ermee afgezwakt.

Het Griekse woord dat “zenden” betekent is “Pempō. Dat kom je 81 keer tegen in het NT en het is bijna op alle plaatsen ook met “zenden” vertaald.  Dit woord wordt gebruikt wanneer iemand ergens heen wordt gestuurd, op welke manier dan ook. Een man wordt bijvoorbeeld af en toe wel eens door zijn vrouw naar de winkel gestuurd. De ouden Grieken zouden het woord “pempō”  hebben gebruikt om dat te beschrijven, maar nooit het woord “apostellō”.

Apostellō

Apostellō betekent “aanstellen, benoemen”in de zin van iemand autoriseren en opdragen, zich van een bepaalde taak te kwijten. Het woord “apostellō” heeft te maken met het aanstellen van iemand in een bepaald ambt. Het heeft te met de dienst die verricht wordt door de gevolmachtigde. Voorbeeld: “En toen zij Jeruzalem naderde en te Betfage kwamen, aan de Olijfberg, toen zond {apostellō} Jezus twee discipelen uit, tot wie Hij zeide: Gaat naar het dorp, dat tegenover u ligt, en terstond zult gij een ezelin vastgebonden vinden, en een veulen bij haar. Maakt haar los en brengt haar tot Mij. En indien iemand u iets erover mocht zeggen, zegt dan: de Here heeft ze nodig. Hij zal ze terstond zenden {apostellō}. {Matth.21:1-3}.

Twee van Zijn discipelen kregen de volmacht om een, op het oog eenvoudige, taak te volbrengen en voor een korte tijd waren zij de gevolmachtigde {apostelen}. Als iemand zou vragen naar hun volmacht, moesten ze zeggen: “de Here heeft ze nodig” en de eigenaar zou het gebruik ervan goedkeuren; dat wil zeggen, hij zou ze er de vrije beschikking over geven.

We zien dus dat het verlenen of het verkrijgen van de juiste volmacht de betekenis van “apostellō” is, als het gebruikt is in verband met dieren of onbezielde dingen. Dit gebruik komen we 9 keer tegen in het NT en het woord “apostellō” zou in deze gevallen als volgt opgevat moeten worden:

Matth.21:3. Hij zal terstond de vrije beschikking over geven;

Marc.4:29. Hij geeft terstond de vrije beschikking over de sikkel.

Marc.11: 3. Hij zal er terstond de vrije beschikking over geven.

Joh.9:7. hetgeen vertaald wordt door: ´´de vrije beschikking geven;

Hand.10:36. Het woord, waarover hij de kinderen Israëls de vrije beschikking heeft gegeven;

Hand.11:30. En zij gaven de vrije beschikking aan de oudsten;

Hand.13:36. deze heilsboodschap vrij beschikbaar maken;

Hand.28:28. vrij beschikbaar maken voor de heidenen;

Openb.1:1. Wat God voor Hem vrij beschikbaar heeft gemaakt.

Een derde en afgeleide betekenis van “apostellō” is “wegsturen”, “wegzenden” of “uitwijzen”. Maar het gaat dan altijd om een gevolmachtigde uitwijzing of wegzending. Je komt dat op 5 plaatsen tegen: Marcus5:10; 12:3,4,6 en Johannes 18:24.

Samenvatting

Opdracht, volmacht en instructie zijn de gedachten die in het woord “apostellō” liggen besloten, wanneer het verband houdt met mensen of engelen. De gedachte van autorisatie in de zin van iets vrij beschikbaar maken, treedt op de voorgrond wanneer het verband houdt met dieren of onbezielde dingen. Het woord”apostolos” moet nooit in het keurslijf worden gestoken van een ambt waarin mensen zijn aangesteld. Het woord duidt op een aanstelling en een volmacht van een beperkte duur en heeft alleen te maken met de taak die op dat moment verricht moet worden en niet met de status van de persoon die dat doet. Een persoonlijke aanstelling is de enige basis waarop iemand een aangestelde kan zijn{een apostel}. Geen van de mensen die waren aangesteld door Jezus had het gevoel dat hij een ambt had verkregen van onbeperkte of levenslange duur.

 

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

397297 bezoekers sinds 07-06-2010