Waarom liep juist Petrus op het water?

28-02-2011 door Peter Slagter

Een deel van de preek, gehouden op 27-02-2011 in Vrij Evangelische Gemeente te Zeist

De vraag is, waarom liep Petrus op het water? We hebben het toch niet nodig dat Petrus op het water loopt, en dat wij daarna vertrouwen op de Heer? Dat kan toch ook op andere manieren. Waarom is dat nou zo? En waarom nou Petrus? Petrus was iemand die het hart op de tong had, wij zouden zeggen, hij was een flapuit! Petrus sprak al iets uit voordat hij er erg in had. Petrus reageert onmiddellijk, die hoort de stem van de Here Jezus, en zegt: Heer als u het bent, zeg dan dat ik tot U kom. Hoe kom je er op om zoiets te vragen. Als je daar goed over nadenkt, dat is toch niet de eerste vraag. Ik zou zeggen: O Heer bent U het, kom gauw aan boord! Maar ja, ik ben ook Petrus niet. Maar Petrus zegt: “Heer, dat ik naar u toe kom”. En de Heer zegt, KOM. En dan loopt Petrus op het water. En dan zakt hij weg, dan trekt de Heer hem op. En dan krijgen we nog en pastoraal lesje mee van de Here Jezus. Dan zegt hij:  “Kleingelovige, waarom zijt gij gaan twijfelen?”{Matth.14 vers 31}. Heel menselijk dat Petrus twijfelt. Maar de Heer zet Petrus gelijk op zijn plaats, en zegt: kleingelovige, waarom ben je aan het twijfelen? Want eigenlijk twijfelde Petrus aan het Woord en de macht van God. De Here Jezus zei toch “Kom!” nou dan kom je, en dan hoef je er niet aan te twijfelen. Nog een boodschap. Nooit twijfelen aan het Woord van God, niet nodig. We moeten elkaar daar voor oproepen, en zeggen, joh dat moet je nooit doen, want dat is niet tot eer van God. Want als God iets zegt, dan is het zo. Wat God zegt gebeurd echt. Dat is wat wij elkaar voorhouden.

Petrus loopt over het water, en de vraag is. Waarom nou? Uitgerekend Petrus loopt over het water. Dat heeft temaken met de diepere betekenis van deze tekst in de Bijbel. Dit is niet zomaar een historische gebeurtenis. En nog eens, het gaat er niet om dat de Here Jezus een soort tovenaar is, die zijn kunsten vertoont, dat is niet het geval. Dus het feit dat Petrus op het water loopt, heeft ook weer een functie, en is tegelijkertijd ook weer een “teken”. Natuurlijk, wat moet het anders zijn! Het is een teken. En eigenlijk zou je Petrus kunnen zien als een type van het volk van Israël, het gelovig overblijfsel van Israël. Degene die het Woord van God gehoorzamen. Want het lopen op het water, ja wat is dat eigenlijk? Er staat in Job 9 vers 8: “Hij spant geheel alleen de hemel uit, en Hij schrijdt voort over de hoogte der zee”. Dat is iets wat God doet. Dat illustreert de macht van God. En in Psalm 89 vers 9 en 10 staat: ” Here, God der heerscharen, wie is als Gij grootmachtige, o Here, en uw trouw is rondom U. Gij heerst over de overmoed der zee; als haar golven zich verheffen, stilt Gij ze”. Bij andere gelegenheid is dat ook gebeurd, dat de Here Jezus bevel gaf aan de wind om te gaan liggen. En plotseling ging de wind liggen en werd de zee weer rustig. Dus dat lopen op het water, dat toont ook iets van de macht van God, alleen, daar komt iets bij. Want de wateren, de zee, dat is in de Bijbel ergens een beeld van. Dat kennen wij wel, de wateren, zee, dat is een beeld van de volkeren. En als je dat dan betrekt in de sfeer van het Koninkrijk, waartoe de Here Jezus gekomen is, om het Koninkrijk te openbaren {in de eerste hoofdstukken van het Mattheüs evangelie heeft hij de richtlijnen uiteen gezet, in de bekende Bergrede}. En als je dan deze gebeurtenis gaat zien in de context van het Koninkrijk, dan heb je best kans dat het kwartje gaat vallen. En dat je ook antwoord krijgt op de vraag, Waarom liep Petrus op het water? Dat was niet voor de sensatie! Dat was ook niet ten gerieve van Petrus. Het hoefde ook niet bekend te worden. In de andere Evangeliën staat het er niet eens bij. Alleen in het Mattheüs evangelie, het Konings Evangelie, waarin het gaat over het Koninkrijk, waar de Here Jezus gepresenteerd wordt als de Zoon van David, die zal heersen op de troon. Als je een hoofdstuk verder gaat in Mattheüs 16, daar vraagt de Here Jezus: “wie zeggen de mensen dat Ik ben”. En op een geven moment vraagt Hij, “wie zegt u dan, wie Ik ben”. En we kunnen wel raden wie het eerste antwoord geeft; Petrus! “Simon Petrus antwoordde en zeide: Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God! Jezus, antwoordde en zeide: Zalig zijt gij, Simon Barjona, want vlees en bloed heeft u dat niet geopenbaard, maar mijn vader, die in de hemelen is { Matth.16 vers 16-17}. Let op: “Simon Barjona”, zo noemt de Here Jezus hem hier. “Barjona” betekent: “zoon van Jona”. Onwillekeurig wordt je hier ook bepaald met de geschiedenis van Jona. Vers 18. “En Ik zeg u, dat gij Petrus zijt, en op deze Petra zal Ik mijn gemeente { het begrip “gemeente” heeft hier betrekking op het volk Israël} bouwen en de poorten van het dodenrijk zullen haar niet overweldigen”. En dan komt het vers 19! “Ik zal u { Petrus} de sleutels geven van het Koninkrijk der hemelen, en wat gij op aarde binden zult, zal gebonden zijn in de hemelen, en wat gij op aarde ontbinden zult, zal ontbonden zijn in de hemelen, en wat gij op aarde ontbinden zult, zal ontbonden zijn in de hemelen. Toen verbood Hij met nadruk zijn discipelen aan iemand te zeggen: Hij is de Christus” { Matth. 16 vers19-20}. Op de belijdenis van Petrus, die erkent dat Jezus de Messias is, de Zoon van de Levende God, zegt de Heer: je krijgt de sleutels van het Koninkrijk. Hij krijgt de sleutelpositie in het Koninkrijk. Dus eigenlijk wordt Petrus aangesteld als de plaatsvervanger van Christus. Als degene die autoriteit heeft in het Koninkrijk. Jezus loopt op het water, en Petrus dus ook! Want dat lopen op het water van de Here Jezus, is niet anders, dan dat Hij zijn macht demonstreert als Koning over de volkeren. De Koning der Koningen en de Here der heerscharen. In Openbaring 10 staat, waar we in de eindtijd terecht zijn gekomen, daar staat: “En ik zag een andere sterke engel nederdalen uit de hemel, bekleed met een wolk, en de regenboog was op zijn hoofd en zijn gelaat was  als de zon en zijn voeten waren als zuilen van vuur, en hij had in zijn hand een geopend boekje en hij zette zijn rechtervoet op de zee {volkerenzee} en de linker op de aarde {Israël}, en hij riep met luider stem, zoals een leeuw brult, en toen hij riep lieten de zeven donderslagen hun stemmen horen”{Openb.10 vers 1-3}. Waar het nu om gaat, is dat hier een figuur getekend wordt door Johannes, wat een beeld is van de Here Jezus. Hij is hier degene die het Licht is en straalt in heerlijkheid, en Hij zet zijn voet op de zee en op de aarde. En “zee en aarde” in de context van het profetisch woord, dat heeft dan ook vaak de betekenis van “de volkeren en Israël”. En Hij is degene die heerst oven Israël en over de volkeren. In Mattheüs 19, daar is het ook dat Petrus vraagt aan de Heer; “Wat zal ons loon zijn?” En dan zegt de Heer: “Jullie zullen in de toekomst zitten op de twaalf tronen om het volk van Israël te richten”. Dus die “twaalven” die krijgen en leidende positie over het volk van Israël, maar daarmee dus  ook een leidende positie over de volkeren der wereld. Want waar zij gesteld zijn over Israël, daar is Israël in de toekomst gesteld als hoofd der volken, over alle volkeren van de wereld. En vergis je niet, de Bijbel zegt het ook in Jesaja, “De wet zal uit gaan uit Sion, en des Heren Woord uit Jeruzalem”. In de toekomst wordt heel de wereld, geregeerd vanuit het midden der aarde, vanuit Jeruzalem. En het volk van Israël zal dan een Koninkrijk van Priesters zijn, dat wil zeggen, het zal deel hebben aan het Koningschap van de Here Jezus. En het zal met Christus heersen over de volkeren der aarde. En het zullen Priesters zijn, dat wil zeggen, ze zullen de volkeren onderwijzen in de inzettingen van God. Dat is de taak van Israël in de toekomst. Kijk, als je er verder over nadenkt, dan betekent dat lopen van Petrus op het water, veel meer dan een geestelijke les voor u en mij. Dit gebeurde niet voor niets. Dit had een functie. Eigenlijk vertelde de Here Jezus in het verborgene: als het gelovig overblijfsel in de toekomst, inderdaad die belijdenis uitspreekt: “Jezus is de Messias, de Zoon van de Levende God”. Dan zegt de Here: KOM! En dan gaat de Here met het volk lopen over het water, heersen over de volkeren van deze aarde. Want daartoe is Israël uiteindelijk gesteld om dat te doen. De les voor Israël is: dat het gehoorzaam is aan het Woord van God. Want alles wat van God komt, welke zegen dat ook is, of dat nou voor Israël is, of voor de Gemeente, elke zegen is altijd verbonden het gezaghebbende Woord van God. Als God het zegt, dan is het zo. Dat Woord van God verdiend maar één ding, en dat is om gehoorzaamd te worden. Weet je wat nou zo prachtig is? Als dan degene die in het schip zijn, en Hem gaan aanbidden, en zeggen; “Waarlijk, Gij zijt Gods Zoon”. Ook de andere in het schip komen tot de overtuiging, dat deze Jezus de Zoon van God is. En als ze dat hebben uitgeroepen, dan staat er; ”En toen zij overgestoken waren, kwamen zij in Gennesaret aan land”{Matth.16 vers 34}. Die zelfde geschiedenis staat ook Johannes 6 vers 16-21, alleen daar staat het veel korter, maar daar staat dan dat ze weg varen, en dan gaan ze naar de overkant, naar het land van Gennesaret, en daar ligt de stad Kafarnaüm, dat was de stad waar de Here Jezus gewoond heeft, waar Hij veel tekenen en wonderen heeft gedaan. En Kafarnaüm, betekent: “dorp van Nahum”. En “Nahum” betekent “troost”, “vertroosting”, “rust”. Dus eigenlijk gaan de discipelen op weg naar de rust, naar de vertroosting. Dan gaan ze varen, en dan staat er in Johannes 6 bij; “Toen zij dan vijfentwintig of dertig stadiën hadden geroeid”, dan komt de storm op, “vijfentwintig a dertig stadiën”, dat is ongeveer 5000 mtr. Dan komt die storm op, en als dan de Here Jezus bij hen komt in het schip, dan staat er: “…en terstond bereikte het schip het land, waar zij heengingen”{Joh.6 vers 21}. Simon Barjona. Want was dat nou niet de geschiedenis van Jona? Jona die in een schip ging, en overboord ging en in de vis terecht kwam. Ook zo’n wonderlijke geschiedenis. Lees maar in Jona 2. In het ingewand van de vis, bidt Jona tot God. En hij zegt aan het einde van dat gebed in Jona 2 vers 9. “…..de redding is des Heren”. Dat is de betekenis van de Naam “Jehosua”. Zo staat het dan ook in de grondtekst. Hij roept eigenlijk de Naam van Jezus aan. Dan staat er in Jona 2 vers 10: “En de Here sprak tot de vis en deze spuwde Jona uit op het droge”. Israël komt in de toekomst nog in een enorme storm terecht. De storm van de grote verdrukking, de storm van Jacobs benauwdheid, de 70e week van Daniël. Het profetisch woord spreekt daarover. Enorme toestanden in het Midden-Oosten. Maar als het dan in die enorme verdrukking uiteindelijk zich richt naar boven, en de Here Jezus, de Messias van God aanvaardt. Dan plotseling, komt daar de rust die God heeft beloofd, de vertroosting. Plotseling, namelijk op de derde dag komt Israël aan het land. En zal vanuit dat land met Christus regeren over alle volkeren. Dat gaf mij toch wel het antwoord op de vraag: Waarom liep Petrus op het water?

1 comment on “Waarom liep juist Petrus op het water?”


  1. Geertje says:

    Mooi stuk alleen volgens mij , is het beeld van het water niet de volken maar de kwade machten. De machten uit Gen1 waarin G’d zegt dat de dit staat voor duistere machten van de ze. De aarde woest en ledig is. Daar staan de woorden tohu, bohu en hoshek. De zee moest ooit voor het Volk Israel plaatsmaken zodat zij erdoor konden en in Job 9 vers 12 staat dat Rahab voor Hem moest buigen. Toen Hij erover liep, liet hij zien ik heb deze kwade macht onder mijn voeten en zij moeten buigen.On openbaring is de zee als kwade macht er niet meer.

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

410336 bezoekers sinds 07-06-2010