Vergelden

30-05-2010 door Joop Neven

In Jesaja 59 vers 18 zien we het woord vergelding staan en het woord vergelden. Aan het begin staat de werkwoordsvorm “jesjalaam”, een vorm van het werkwoord “sjalaam”. Als je nu het woord “sjalaam” hoort, denk je natuurlijk aan “sjaloom”.

Sjalaam betekent: het herstel van de toegebrachte schade.

Als je het Hebreeuws het woord vergelden dus hoort, hoor je daar ook het woord “sjaloom” in. Vergelden is dus eigenlijk ‘tot vrede brengen’. Als wij het woord ‘vergelden’ horen, dan klinkt daar heel wat in mee. Dat woord is vaak omgeven door heel wat pijn. We denken dan aan misdaden, aan slachtoffers, aan het vergelden van onrecht. We zien hier een aspect, waar we niet gauw over raken uitgedacht. Soms wordt vergelden gezien als het tegenovergestelde van vergeven. Of er wordt vergeven of er wordt vergolden. Èèn van tweeën: als je vergeving krijgt, is er geen vergelding meer. En als er vergolden wordt, dan is er dus geen vergeving. Wij denken, dat die beide aspecten niet kunnen samengaan. Het Hebreeuwse denken voegt die woorden echter veel meer in elkaar.

Naar de daden zal Hij vergelden {Jesaja 59 vers 18}.

Het woord ‘daden’ betekent in dit verband: datgene wat gerijpt is, wat rijp geworden is. Hij zal vergelden naar wat gerijpt is, naar de rijpe vruchten. Wij kennen die beeldspraak ook wel: als je dit of dat doet, zul je de vruchten daarvan wel plukken. Naar de daden {naar het gerijpte} zal Hij vergelden, grimmigheid {gloed, toorngloed} aan zijn tegenstanders, vergelding {het gerijpte} aan zijn vijanden; aan de kustlanden zal Hij vergelding doen {het gerijpte vergelden}. En voordat iemand nu denkt: deze tekst moet je puur negatief lezen, is het goed om op het vervolg te letten. Want het resultaat van vers 18 lezen we in vers 19. En man zal vanwaar de zon ondergaat de naam des Heren vrezen en vanwaar zij opgaat zijn heerlijkheid, want Hij komt als een onstuimige rivier, door de adem des Heren voortgezweept.

Het woord ‘vrezen’ in deze tekst heeft de betekenis van: ontzag hebben voor Hem, onder de indruk komen van zijn majesteit. Hij komt als ‘een onstuimige rivier’, Hij komt als een rivier, die al het kwaad wegspoelt. En dan zullen we de majesteit van de Heer zien van de ondergang der zon tot haar opgang, van west naar oost, van het eind van de dag, tot het begin van de dag, en van het begin van de dag tot het eind. Nu is het goed om er in dit verband eens op te letten, dat het standpunt wel eens naar voren wordt gebracht: als de mensen niet kunnen of niet willen vergeven, dan kan God dat ook niet; is dat zo? Hier raken we aan de grenzen van ons denken. Hoever kun je het gewicht van het kwaad bevatten? Maar, zegt de profeet, en dat zegt hij niet zomaar, niet oppervlakkig: Ze zullen zien van de ondergang van de zon tot haar opgang, of letterlijk van de ondergang van de zon en van haar opgang uit, ze zullen zien de heerlijkheid van de Eeuwige. Er is blijkbaar iets dat zwaarder weegt dan alle kwaad. Gods genade vormt altijd een óverwicht. God vergeldt door het geven van tegenwicht. n.l. Jezus Christus. Hij geeft ‘sjaloom’ Hij geeft ‘heelmaking’ Dan is het kruis de ‘vergelding’, de sjaloom, de heelmaking.

Commentaren zijn gesloten.

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

405522 bezoekers sinds 07-06-2010