Uw woord zij altijd in genade

26-05-2010 door Joop Neven

door Aren van Waarden.

Uw spreken zij te allen tijde aangenaam, niet zouteloos; gij moet weten, hoe gij aan ieder het juiste antwoord moet geven.{Kol.4 vers 6}. Over de betekenis van vers6 lopen de opvattingen uitéén. De grondtekst zegt letterlijk: “Uw woord zij altijd in genade”. Dat zou kunnen betekenen, dat het spreken van een christen altijd vriendelijk, aantrekkelijk en aangenaam behoort te zijn. Het zou echter ook kunnen betekenen dat wanner een christen met een niet-christen over Christus praat, hij altijd door Gods genade moet doen, altijd met het oog op te ander.

In de eerste uitleg wordt het Griekse woord charis als “liefelijkheid” opgevat, terwijl de tweede uitleg het opvat in de zin van “genade”. Beide opvattingen zijn mogelijk, maar de tweede uitleg past het best in het tekstverband. De Here Jezus sprak zelf altijd “in genade”. De mensen in de synagoge van Nazareth verwonderden zich over “de woorden van genade die uit zijn mond kwamen {Luk.4 vers 22}. Ze waren niet alleen verbaasd over het feit dat Hij een mooi taalgebruik had en de dingen helder wist te zeggen, maar vooral over het Goddelijk gezag waarmee Hij de profetieën van het Oude Testament wist te interpreteren. Het tweede gedeelte van vers 6 is door het N.B.G niet letterlijk weergegeven. De grondtekst bevat namelijk geen ontkenning. Voor “niet zouteloos” staat er in werkelijkheid “met zout bereid”. In spreektaal zou deze uitdrukking op geestigheid, gevatheid, spitsvondigheid, duidelijkheid of kernachtigheid kunnen duiden. Maar Paulus zal veeleer aan de offers in de tempel hebben gedacht, die met zout werden bereid {Exod.30 vers 35, Lev.2 vers 13, Ezech.43 vers 24} of aan de bederfwerende en smaakgevende werking van zout, nadat dit aan voedsel is toegevoegd {Job 6 vers 6, Matth.5 vers 13}. Als Christenen een opening krijgen om met niet-christenen over Christus te spreken, dan behoort wat zij zeggen bij de situatie van hun hoorders aan te sluiten zodat die erdoor worden getroffen. Slap of onbetekenend mag hun taal beslist niet zijn. Volgens sommige uitleggers zouden de toevoegingen “in genade” en “met zout besprengd” de poelen aangeven, waartussen de conversatie van christenen met niet-christenen zich behoort te bewegen. Aan de ene kant moet het christelijk spreken “genadevol” zijn. Een christen behoort onder alle omstandigheden te blijven beseffen dat hijzelf alleen maar door Gods genade is behouden, en dat God zich over zijn ongelovige gesprekspartner wil ontfermen. Aan de andere kant mag een christen niet afdoen aan de ernst van de zonde, de klemmende oproep tot bekering en de dreiging van het komende oordeel.“De heiligheid van God mag niet worden weggestreept tegen Zijn genade.. de juiste mengverhouding tussen genade en zout moet er zij  {G.H. Kramer}. Mijns inziens is het echter weinig waarschijnlijk, dat Paulus dit bedoelde te zeggen. In de grondtekst staat niet: “in genade, maar ook met zout besprengd” Er staat: “in genade, met zout besprengd”. De meest voor de hand liggende verklaring gaat ervan uit, dat de worden van iemand die spreekt in genade {d.w.z. met wijsheid, die hem van boven geschonken is} met zout zijn besprengd {d.w.z. to-the-point, gericht op de geestelijke toestand van de hoorders, zullen zijn}. Hij zal het evangelie “zo in het licht stellen, als hij behoort te spreken” en precies “weten”, hoe hij aan een ieder het juiste antwoord moet geven, vgl. Kol4 vers 4 met vers 6.

 

 

Commentaren zijn gesloten.

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

410515 bezoekers sinds 07-06-2010