Tot zondaren gesteld

26-05-2010 door Joop Neven

Want, gelijk door de ongehoorzaamheid van één mens zeer velen zondaren geworden zijn, zo zullen ook door de gehoorzaamheid van één zeer velen rechtvaardig worden {Rom.5 vers 19}. De bijbel zegt in Romeinen 19, dat God door de ongehoorzaamheid van één mens, Adam, de velen, dat zijn alle mensen, tot zondaren heeft gesteld, en dat Hij door de gehoorzaamheid van die Enen diezelfde velen tot rechtvaardigen zal stellen. Door één mens is de zonde in de wereld gekomen, en door de zonde de dood. Die dood is door gegaan tot alle mensen, en daarvoor zijn allen zondaren geworden. Dat op de ongehoorzaamheid van Adam de dood zou volgen, had God gezegd; .. want ten dage, dat gij daarvan eet, zult gij voorzeker sterven {Gen.2 vers 17}.De dood sterven wil niet alleen zeggen, dat er een einde aan het leven komt, het wil zeggen, dat de mens voortdurend stervende is, letterlijk staat er; Stervende zult gij sterven. Daardoor zijn wij allen zondaren geworden, zijn we tot zondaren gesteld. Maar niet opdat wij zouden zondigen. God heeft ons tot zondaren gesteld, en ons tevens in ons geweten de begeerte gegeven om niet te zondigen. De mens heeft de neiging om te zondigen en de wens om niet te zondigen. Paulus drukt het in Rom.7 vers 22 en 23 zo uit: Want naar de inwendige mens verlustig ik mij in de wet Gods, maar in mijn leden zie ik een andere wet, die strijd voert tegen de wet van mijn verstand en mij tot krijgsgevangene maakt van de wet der zonde, die in mijn leden is. De mens weet, dat het conflict duren zal, tot hij verlost wordt uit dit lichaam des doods {Rom.7 vers 24}. De mens levert een strijd, die telkens de nederlaag lijdt tegen de dood, die in zijn leden is, opdat iedereen leren zou, zich tot God te wenden. Voor Israël werd de wet de pedagoog om hen tot Christus te leiden {Gal.3 vers 24}. Ook de volkeren kennen de drang naar verzoening, en Gode zij dank! Hij, die de velen tot zondaren heeft gesteld, zal hen ook tot rechtvaardigen stellen.

Kwaad.

Een heel ander zaak is, dat God uit het kwade, uit de zonde van de mens het goede kan doen voortkomen, ja, dat Hij de zonde gebruikt tot Zijn doel. De bijbel geeft daarover voorbeelden genoeg. De broeders zondigden, toen zij Jozef naar Egypte verkochten. Jozef zegt; Dus zijt gij het niet, die mij hierheen gezonden hebt, maar God. Gij hebt wel kwaad tegen mij gedacht, maar God heeft dat ten goede gedacht{Gen.50 vers 20}. Tot de Farao zegt God; doch hierom laat Ik u bestaan, om u mijn kracht te tonen, opdat men mijn naam verkondige op de gehele aarde {Ex.9 vers 16}. En wanner Farao’s hart dreigt te bezwijken, dan lezen we telkens dat God zijn hart versterkt, {niet verhardde, zoals de vertalingen weergeven}. En van de kruisiging zegt Petrus: Mannen van Israël, hoort deze woorden: Jezus, de Nazoreeër, een man u van Godswege aangewezen door krachten, wonderen en tekenen, die God door Hem in uw midden verricht heeft, zoals gij zelf weet, deze, naar de bepaalde raad en voorkennis van God uitgeleverd, hebt gij door de handen van wetteloze mensen aan het kruis genageld en gedood. God echter heeft Hem opgewekt…{Hand.2 vers 22-24}. Zie artikel “De wil van God en het kruis”. Dit zijn voorbeelden dat een mens een bepaalde zonde doet, maar God gaat die zonde gebruiken om tot Zijn doel te komen. God kan uit het kwade het goede doen voortkomen. God kan de zonde van de mens opnemen in Zijn Plan der eeuwen.

Verlost.

Hij heeft ons verlost uit de macht der duisternis en overgebracht in het Koninkrijk van de Zoon Zijner liefde {Kol.1 vers 13}.

De Vader heeft ons “verlost uit de macht der duisternis”. Van nature waren we slaven die door de duisternis in de greep werden gehouden. Het woord “macht” heeft in dit verband de klank van geweld en van tirannie, een kwaadaardige heerschappij die de mens gevangen houdt en waaraan hij zich zonder Gods hulp onmogelijk kan onttrekken. Het Nieuwe Testament leert op verschillende plaatsen, dat de cultuur van de volkeren gekenmerkt wordt door duisternis. Duisternis maakt blind, blind voor God en Zijn verlossende liefde, blind voor Zijn heerlijkheid, blind voor het feit, dat wie zonder God leeft zijn doel mist. Maar in Christus hebben wij de verlossing en vergeving der zonden {Kol.1 vers 14}. Het is opvallend dat er voor het woord “verlossing” een sterk woord gebruikt wordt, niet lutrosis, maar apolutrosis, d.w.z volkomen verlossing. Het gaat in deze tekst om de bevrijding uit de macht der duisternis. Hoewel onze verlossing nu nog niet compleet is, zien we reikhalzend uit naar de verlossing van ons lichaam {Rom.8 vers 23}. Maar Paulus spreekt toch over de verlossing als een voldongen feit. Het staat immers vast, dat God zal voltooien wat Hij is begonnen. Die Hij tevoren heeft bestemd, die heeft Hij ook geroepen; en die Hij heeft geroepen, die heeft Hij ook gerechtvaardige; en die Hij heeft gerechtvaardigd, die heeft Hij ook verheerlijkt{Rom.8 vers 30}.

De gekruisigde en opgestane Heer.

Er staat in de bijbel, dat Jezus Christus, de Rechtvaardige, een verzoening is voor onze zonden, en niet alleen voor de onze {Israël}maar ook voor die der gehele wereld {1Joh.2 vers 2} Volgens de bijbel is de enige bron waaruit leven kan voortkomen voor de mens en de gehele schepping, Jezus Christus en dien gekruisigd. Het bloed van het onbevlekte en onschuldig Lam, dat op Golgotha vergoten werd, heeft de Vader, de mens vergeven door Hem uit de doden op te wekken en waardoor Christus alles verzoend heeft, wat in de hemelen en op aarde is. En door Hem, vrede gemaakt hebbende door het bloed zijns kruises, alle weder met Zich te verzoenen, door Hem, hetzij wat op de aarde, hetzij wat in de hemelen is.{Kol.vers 20}. Op dit fundament staat alles. Wanneer door het éne offer niet is voldaan voor alle zonden in de hele schepping, dan zouden we niet kunnen spreken over de wederoprichting van alle dingen. Maar dan kunnen we ook niet kunnen spreken over een “wederoprichting van sommige dingen of sommige mensen”. Dit fundament is niet het subjectieve geloof, maar de objectieve daad van God, waarvan de kracht en de uitwerking niet afhankelijk is van iets dat is enig schepsel aanwezig is.

Hem alleen is geven alle macht in hemel en op aarde. Dat is nooit te veranderen. We hebben een Verlosser die verheven is boven alle vorsten en overheden, machten en heerschappijen. Gods daden of vergeving van zonde staat of valt niet met ons geloof, maar is gefundeerd op het geloof van Christus.

 

 

Commentaren zijn gesloten.

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

391574 bezoekers sinds 07-06-2010