Recht-vaardigen

26-05-2010 door Joop Neven

“De gedachtenis des rechtvaardigen zal tot zegening zijn, maar de naam der goddelozen zal wegrotten” {Spr.10 vers 7}. Dit geeft ons wel te denken. Daar wordt iets gezegd over de rechtvaardigen en de goddelozen. Dat zijn op zich al twee kernbegrippen. En dan wordt er ook nog iets gezegd over de gedachtenis, van de rechtvaardigen. Wat voor gedachtenis hebt u? En wat betekent dat woord eigenlijk? Dat woord rechtvaardige komt reeds veel voor in het Oude Testament, in feite een uniek woord. Zo wordt bijvoorbeeld van Noach en Abraham gezegd, dat ze rechtvaardig waren. Op het eerste gezicht zou je dan zeggen: een rechtvaardige is iemand, wiens schuld vergeven is. Maar het houdt toch wel meer in.

Een rechtvaardige is iemand die te veel doet, of een mens, die tot zijn bestemming komt.

Dat is eigenlijk de beste definitie die je zou kunnen geven vanuit de grondtekst; het is de mens die weer aan zijn bestemming gaat beantwoorden. Dat is een geweldige zaak en dat is dan ook het doel van het Evangelie.

Het contrast is dus de goddeloze.

Op het eerste gezicht zou je zeggen: dat is een atheïst, iemand die zonder God is. Dan denk je ook aan die bekende tekst: “De dwaas zegt in zijn hart: er is geen God” {Ps. 14:1}. Dat betekent dus, dat hij niet met God rekening houdt. Dat zegt hij dus in zijn hart. Je hart is het centrum van je gedachten.

Je hart is ook het centrum van je keuze, van je beslissingen.

Maar in dat woord ‘goddeloze’ zit toch ook nog iets anders. Het betekent niet alleen, dat die mens zonder God leeft. Als je het vanuit de grondbetekenis nagaat, dan zit er veel meer een actieve zin in. Er zijn tegenwoordig vertalingen, die het woord ‘goddeloze’ dan weergeven met ‘de schurk’, of ‘de schoft’. Je zou het het best kunnen vertalen met: de doemende. Het is dus degene die een doem legt op anderen. Het is degene die een negatieve invloed uitoefent op zijn medemens en op de schepping. Hij is dus niet alleen slecht, hij oefent ook een slechte invloed uit! Hij is degene die een doem brengt op zichzelf en op de ander. In bovenstaande tekst wordt dus gesproken van de gedachtenis van de rechtvaardige en de naam van de goddeloze. Die gedachtenis zal dus tot zegen zijn en die naam van de goddeloze zal wegrotten. Bij de naam van de goddeloze zie je dus ontbinding. Het is niet blijvend, het houdt geen stand. Die gedachtenis van de rechtvaardige is dus blijvend: “Als de stormwind voorbijgaat, dan is de goddeloze niet meer, maar de rechtvaardige staat als een duurzame grondslag” {Spr. 10 vers 25}. Je ziet in deze tekst dus – wat de rechtvaardige betreft – een prachtig beeld van bestendigheid. Dat heeft dus ook te maken met die gedachtenis.

Commentaren zijn gesloten.

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

410820 bezoekers sinds 07-06-2010