Psalm 114

23-06-2010 door Joop Neven

Een kleine Psalm, maar groots van inhoud. Een psalm die deel uitmaakt van de z.g.”Hallel-psalmen {Ps.113-118}, die gereciteerd of gezongen worden tijden de Pascha-viering. We denken dan aan de eerste Pascha bij de uittocht uit Egypte. En weet u, wat zo geweldig is bij de Pascha-viering in het joodse gezin?  Dat het kind centraal staat. De sederavond is een hoogte punt in de opvoeding van het joodse kind. Dit belangrijke feest van Israël wil een sfeer scheppen in het joodse gezin die de kinderen zal bijblijven als een bijzonder gebeurtenis. Want een kind kan het leren: je één maken met een gebeuren dat geschied is, n.l. de uittocht uit Egypte. Het feest van Pascha is een vraag en antwoordspel tussen de vader en het kind. “Waarin is deze avond anders dan de andere avonden?” {Ex.12 vers 26}. En dan gaat de vader vertellen: de hagada-vertelling: dat elke generatie zich moet beschouwen alsof men zelf uit Egypte uittrok, want er is gezegd: “En op die dag zult gij uw zoon uitleggen: dit is ter wille van wat de Here mij heeft gedaan bij mijn uittocht uit Egypte”. {Ex.13 vers 8}. In Psalm 114 wordt het hele scheppingsgebeuren erbij betrokken. Ook de Psalmdichter maakt zich één met dat grote gebeuren dat voltooid is. Van de Uitocht uit Egypte tot de uiteindelijke Uitocht uit de volkeren, de wederaanneming van Israël. De meeste vertalingen vertalen het als een stuk historie, in verleden tijd. Martin Buber vertaalt het beter. De eerste 4 verzen staan in de verleden tijd, want de uittocht uit Egypte is gebeurd, logisch zeggen we dan, de uittocht is immers verleden tijd! Maar Hebreeuws gedacht betekent het veel meer: het gebeurde is geschied… en dan begint het pas, het gaat door in het heden en toekomst. Daarom gaat de dichter in vers 5 over in de tegenwoordige tijd. Hij maakt zich één met wat toen gebeurde bij de uittocht uit Egypte, hij is er als het ware zélf bij betrokken. Ook het natuurgebeuren is er weer bij betrokken, zie vers 5 en 6 in het geschiedend gebeuren van God doet heel de schepping mee in blijde jubel. In de laatste verzen van Ps.114 worden de machtsstructuren van deze wereldorde openlijk tentoongesteld. Tenslotte vers 8……”die de rots veranderde in een waterplas, de keisteen in een waterbron” . Zelfs het stenen hart van Israël, zo hard als een keisteen, wordt veranderd in een hart van vlees, in een bron van levend water. Voor de toekomende aioon, de grote uittocht uit de volkeren, Israël bijeenvergaderd uit alle volken. Dat betekent ten volle: leven uit de doden! Dan zal Christus opnieuw van de vrucht van de wijnstok drinken, het is de vervulling van het Pascha. De uittocht uit de volken zal de grote intocht zijn in het beloofde Land. Wat een geweldige toekomst voor Israël.

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

384916 bezoekers sinds 07-06-2010