Paulus werk voor de gemeente

26-05-2010 door Joop Neven

Thans verblijd ik mij over hetgeen ik om uwentwil lijd, en vul ik in mijn vlees aan wat ontbreekt aan de verdrukking van Christus, ten behoeven van Zijn lichaam, dat is d gemeente {Kol.1 vers 24}. In het Grieks staat het woordje “nun” {thans}, evenals in het Nederlands, vooraan in de zin en krijgt daardoor alle nadruk. Nú verblijdt Paulus zich over “de verdrukking voor u” {zo staat dat letterlijk in de grondtekst}. Als de vraag rijst, waarop het woordje “thans” terugslaat, dan ligt het voor de hand om te antwoorden, dat het gaat om de verzoening van de hele schepping door Christus, waarover de apostel in het voorgaande {vers19-23} had gesproken. Gods einddoel staat vast. Hij zal door zijn Zoon alle dingen met zich verzoenen {vers19-20}. Als opgericht teken van de Goddelijke bedoeling is de gemeente er, de groep mensen die op dit moment al met de Schepper is verzoend en die Zijn vrede mag kenen en ervaren. Omdat Paulus tot die gemeente behoort, ja sterker nog, omdat zijn hele werk als apostel op de vorming van de gemeente is gericht en hij vanwege dat apostelschap in de gevangenis zit, verblijdt hij zich over de verdrukking. Want hij beseft, dat God de moeilijkheden niet heeft gezonden als een straf en dat ze hem ook niet bij toeval hebben getroffen. De Vader heeft er een positieve bedoeling mee, ze zullen de opbouw van het lichaam van Christus bevorderen, zie Fillp.1 vers 12-14. Ook het kwaad wordt door God gebruikt en werkt mee om een volstrekt goed einddoel te bereiken, eerst de vorming van de gemeente, uiteindelijk de verzoening van alle dingen.

Dat God gevangenschap ten goede kan gebruiken, lijkt op het eerste gezicht absurd. Maar wie de levensloop van Paulus kent zal zich er niet over verbazen. Vanwege zijn gevangschap kreeg Paulus immers de gelegenheid om te getuigen tegenover de stadhouder Felix {Hand.23 vers 23;Hand. 24 vers 27} Later kreeg Felix opvolger Festus en diens gasten, koning Agrippa en prinses Bernice, het evangelie te horen. Toen Paulus op transport naar Rome werd gesteld, had dit tot gevolg dat de bemanning van het schip en de bevolking van het eiland Malta van Gods macht en goedheid werden overtuigd {Hand.27vers 1;Hand.  28 vers 10}. Eenmaal te Rome aangekomen, kreeg de hele keizerlijke garde het goede nieuws te horen dat de opgestane Heer aan hun gevangene had toevertrouwd {Fillp.1 vers 13}. Door Paulus´ gevangneming werd vervuld wat Christus over hem had geprofeteerd: dat hij een uitverkoren werktuig zou zijn om Zijn naam te dragen, zowel voor volken als koningen en zonen van Israël {Hand.9 vers 15}. Over de verklaringen van de apostel, dat hij “in zijn vlees aanvult wat ontbreekt aan de verdrukking van Christus” hebben vele uitleggers zich het hoofd gebroken. Hoe kan Paulus nu schrijven, dat er aan Christus verdrukkingen iets ontbreekt? Op andere plaatsen schrijft hij immers, dat het middelaarwerk van Christus volmaakt is en dat daar van onze kant niets aan toegevoegd behoeft te worden! {Efe.2 vers 1-10} De oplossing tot het raadsel kan worden gevonden door te letten op wat de apostel over deze verdrukking zegt. Hij merkt op dat ze “in zijn vlees” plaatsvinden. Hij noemt het echter niet “de verdrukkingen van Paulus”, maar “ de verdrukking van Christus”. En die verdrukkingen geschieden voor {Gr.huper} “Zijn lichaam”, waarbij Paulus opmerkt, “dat is de gemeente”. Het persoonlijke lijden van de Messias is voorgoed voorbij. Dat lijden begon toen Gods Zoon zijn hemelse heerlijkheid aflegde en mens werd, het eindigde toen Hij stierf aan het kruis {Fillp.2 vers 5-11}. Het dienstwerk van de Heiland aan de gevallen mensheid is voltooid, en daar kan niets meer aan toegevoegd worden. In andere zin kan er echter nog steeds over de verdrukkingen van Christus worden gesproken. Zijn lichaam, de gemeente, is immers nog niet af. Zolang er op aarde nog één lid lijdt, zolang lijdt ook Christus nog, want het Hoofd is met Zijn leden verbonden. Al wat in de hemelen en op aarde is onder één hoofd, dat is Christus, samen te vatten. { Efe.1 vers 10}.Als je de grondtekst nauwkeurig gaat bekijken zou je het als volgt moeten weergeven: Niet alleen maar alles onder één hoofd, er zit nog een extra element in. Alles opnieuw onder één hoofd. Opnieuw, {Grieks: Ana. } En dat is waar Paulus door gegrepen is. Hij zegt, alle dingen, alles opnieuw onder één hoofd te brengen in de Messias. “Ana” kan twee betekenissen hebben, het kan betekenen “opnieuw” en het kan ook betekenen “omhoog”. Dus een andere vertaling zou kunnen zijn, “Alles omhoog te brengen onder één hoofd. Om heel de schepping te brengen onder dat éne Hoofd, onder dat éne principe. Dat is wat Paulus voor ogen heeft.

De gemeente is de completering van Hem, die het al in allen compleet maakt voor zichzelf.

 

Commentaren zijn gesloten.

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

391574 bezoekers sinds 07-06-2010