Pasen,vereen-zelviging!

26-05-2010 door Joop Neven

door Wim Godijn

Het begrip ‘vereenzelviging”heeft alles te maken met één van de belangrijkste feesten van Israël, namelijk de Pesach – viering, of wel de instelling va het Pascha, zoals beschreven in Exodus 12. het is het gedenken van heel de weg van Israëls heilsgeschiedenis vanaf de Uittocht uit Egypte. Terecht is opgemerkt dat er geen verhaal in de wereldliteratuur zo dikwijls doorverteld, gevierd en opnieuw beleefd is als dit Schriftgedeelte van Exodus 12. Als Israël zich zijn oorsprong herinnert – de tijd dat het tot leven is gekomen – dan denkt het terug aan het wegtrekken uit het slavenbestaan en het zichtbaar worden van Gods trouw! Steeds is het thema van dit gedenken: Opstaan uit de verlamming, veroorzaakt door de machtstructuren van deze wereld, en opnieuw tot leven te komen door Gods trouw en Zijn Aanwezig – zijn daardoor zichtbaar te maken. “Exodus” betekent `wegtrekken`, `uittrekken uit de slavernij` en de doodsellende van deze boze eeuw {aioon}. Want God is de Eeuwige, die hen bevrijdt heeft! Deze lange weg naar de voltooiing van Israëls heilsgeschiedenis zal uitlopen in de grote Uittocht van geheel Israël uit de volkerenwereld. Ja, inderdaad: “Wat zal hun aanneming anders wezen dan leven uit de doden” {Rom. 11 vers 15}. Israëls volheid zal de éénwording zijn van Messias en Zijn volk. Jezus, de Messias heeft Zich geheel één gemaakt met deze weg. Op heel concrete wijze zien we deze vereenzelviging van Mozes en Jezus in een vrijwel gelijkluidende tekst in Exodus 4 vers 18-23 en Matth. 2 vers 13-15 en vers 19-20. Jezus is de nieuwe Mozes. Jezus, is Israël, geconcentreerd in één persoon! Pascha vieren betekent het gedenken van heel de lange weg. In de eeuwenlange geschiedenis maakt elke Israëliet zich zo één met deze weg, alsof hijzelf uittrok uit Egypte. “Dit is ter wille van wat de Eeuwige mij heeft gedaan bij mijn uittocht uit Egypte” {Exodus 13 vers 8}. Als Israël dit Pascha vieren zou prijsgeven is het zijn identiteit kwijt! De Bijbelse termen “Gezalfde”, de “Knecht”, de “Zoon” duiden steeds het volk Israël aan. Als ze later op Jezus worden betrokken als DE Gezalfde, DE Knecht DE Zoon, dan wil dit zeggen dat Jezus en Israël vereenzelvigd worden. In Jezus is Israël te herkennen en in Israël Jezus. Deze eenwording loopt uit op het SJEMA van Israël: “De eeuwige is onze God, de Eeuwige is EEN!”{Deut.6 vers 1-9}. De Pascha viering van Israël door de eeuwen heen loopt uit op het laatste Pascha het welk Jezus met Zijn discipelen heeft gevierd. Waarbij Hij die betekenisvolle woorden sprak: “Ik heb vurig begeerd dit Pascha met u te eten, eer Ik lijd” {Luk.22 vers 14-20}. Het is de vervulling van het {Ver}nieuw{d}e Verbond in Jezus Messias. Als we deze benadering vasthouden is het ook gemakkelijke om de zgn. “Verborgenheidsbrieven”van de apostel Paulus te leren verstaan, nl. de grote Exodus van Jezus Christus Zijn Uitocht uit de doden als het grote heilsgebeuren dat is geschied. Hij in de meest reële zin, wij geheel één gerekend met hem. En dat begint niet {alleen} na de dood, maar reeds hier in onze aardse bestaanswijze: geschapen in het beeld Gods tot een nieuwe, de volkome mens, in Christus Jezus {Efe. 4 vers 24; Kol: 3 vers 10}. Moge, vanuit deze context, Christus de hoop der heerlijkheid zijn, in ons {Kol.1 vers 27-28}. “tot alle rijkdom van een volledig inzicht, en wij het geheimenis Gods mogen kennen, Christus, in Wien al de schatten der wijsheid en kennis verborgen zijn” {Kol.2 vers 2-3}.Immers: de Exodus van Jezus Messias, zijn Uittocht uit de doden kan alleen de werkelijke bevrijding en uitredding brengen uit de macht van zonde en dood! { “Zonde”niet in de betekenis van de zware schuld, die als ballast op ons zou drukken {kerkleer}, maar het niet volledig kunnen doen van Gods wil, waardoor wij vanuit onszelf steeds weer tekort schieten en falen}. Het was over deze Exodus dat Mozes en Elia de 2 grote getuigen van Israéls heilsgeschiedenis, met Jezus spraken Zijn verheerlijking op een hoge berg {Luc.9 vers 28-36}; voor “uitgang”in vers 31 heeft het Grieks “exodus”. Hij was gekomen om Gods wil volledig te doen. En dat is Gods gerechtigheid welke en Israël en ons “om niet toegerekend wordt”. Voor de Gemeente, waarover de brieven aan Efeze en Kolosse spreken, geroepen uit de volken is, door Zijn geloofsgehoorzaamheid, de weg naar de voltooiing reeds vervult. De verhouding van Christus tot deze Gemeente wordt uitgebeeld als de verhouding tussen hoofd en Lichaam, d.w.z. een niet te scheiden eenheid. Christus Jezus, als het Hoofd, is uitgetrokken, weg van tussen de doden uit, door de “werking van de sterkte van Gods macht”{Efe.1 vers 19-23}. En de Gemeente, als Zijn Lichaam {als niet-te-scheiden eenheid}, is samen met Hem uitgetrokken van tussen de doden uit. Zijn Exodus is onze uitopstanding! Dit is het wat de apostel Paulus ons wil leren vanuit zijn eigen levenservaring, beschreven in Fil.3 vers 4-16. Het is de gehele volheid van God {Kol.1 vers 19} welke zich belichaamd heeft in de Messias Jezus. Paulus en de Gemeente die Zijn Lichaam is, hebben die gehele Volheid reeds verkregen in Hem {Kol.2 vers 9-10}. Ook Israéls weg is dan een weg naar de Voltooide weg. Israël en de Messias moeten tot één worden, terwijl de Gemeente die Zijn Lichaam is bestaande uit “Jood en heiden”{Efe.2 vers 14}, geroepen uit de volken en Israel, reeds geheel één met Hem is, om alles, in de hemelen en op de aarde tot volheid te brengen, nu en in de toekomende eeuwen {aionen}, {Efe.2 vers 6-10; Efe.4 vers 10}. Nu, in onze tijd, kunnen we vanuit de Joods/Hebreeuwse leef en denkwereld tot een meer volledig inzicht komen van de “ overweldigende rijkdom van Gods genade” {Efe.2 vers 7-10}, en ons uitstrekkende naar hetgeen voor ons ligt en jagen naar het doel om de prijs der roeping Gods, die boven is, in Christus Jezus {Fil.3 vers 13-16}. “ Want zijn maaksel zijn wij, in Christus Jezus geschapen om goede werken te doen, die God tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen” {Efe.2 vers 10}, met het uitzicht om met Hem te verschijnen in heerlijkheid, verwachtende de zalige hoop en verschijning der heerlijkheid van onze grote God en Heiland, Christus Jezus {Kol.3 vers 4, Tit.2 vers 13}.

 

Commentaren zijn gesloten.

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

410642 bezoekers sinds 07-06-2010