Onze Hoop

13-01-2013 door Joop Neven

Het Griekse woord “elpis”, in het NT door “hoop” vertaald, heeft een veel positievere betekenis dan ons hedendaags gebruik suggereert. Als wij het over “hoop” hebben heeft het vaak een achtergrond van onzekerheid, denk maar eens hoeveel we zeggen: “ik hoop maar, dat….”. Het Griekse woord heeft veel meer de betekenis van een gefundeerde verwachting. Je zou “hoop” kunnen omschrijven als een blij en zeker vooruitzicht.

God Zelf geeft ons die hoop: “De God nu der hope vervulle u met louter vreugde en vrede in uw geloof, om overvloedig te zijn in de hoop, door de kracht des Heiligen Geestes {Rom.15:13}. God geeft ons de belofte gegeven waarop de mens mag rusten. Nu hopen we niet zo maar; onze hoop is, net zoals ons geloof op iets gericht. De hoop heeft steeds betrekking op een belofte. De meest fundamentele verwachting van de gelovige is de hoop der opstanding; zonder de opstanding is onze hoop ijdel. De opgestane Christus is het centrum van al onze verwachting en hoop.

Verscheidenheid in hoop

Er is een verscheidenheid in de belofte van God, en zo ook verscheidenheid in hoop. Er is de hoop van Israël {Hand.28:20; 26:7}, de hoop des eeuwigen leven {Titus1:2}. De hoop weggelegd in de hemelen {Kol.1:5} en de ene hoop onzer roeping uit Efeze 4:4. Dit alles hangt samen met de verscheidenheid der opstandingen: die van Israël {Rom.11:15}, de eerste opstanding {Openb.20:6}, de betere opstanding {Hebr.11:35} en de uiteindelijke opstanding {Filp.3:11}. Deze “hopen” hebben een volkomen zekerheid, gegrond op Christus, de opgestane Heer, de hoop der heerlijkheid {Kol.1:27}.

Het geheim van heel de wereldgeschiedenis is de hoop in Christus. Iemand zei eens: “Er bestaat geen andere opvoe­ding dan de opvoeding van de hoop”. Een positieve uitspraak temidden van al het doemdenken in deze wereld. Een wereld waar we doorheen moeten trekken, de wereld van de veelheid op weg naar de éénheid. De uiteindelijke zin van de schepping is, dat alles van deze wereld door Christus is meegenomen op diens weg naar de een-wording, naar de verlossing van deze wereld. Opdat onze  hoop {zekerheid} de vreugde mag beleven van het éénzijn in Christus.

Opstanding

Als Christus niet was opgewekt uit de doden, dan zou er volgens Paulus geen verlossing zijn, geen opstanding en geen koninkrijk van liefde zijn; en als dit alles waar zou zijn, dan zouden zij die vergaan zijn inderdaad zich in een hopelozen situatie bevinden: verloren zijnde, zouden nooit worden gevonden, nooit worden gered, en nooit meer worden opgewekt uit de doden. Maar als Christus wel werd opgewekt uit de doden, dan is het volgens Paulus zo, dat zij die vergaan zijn, zullen worden gevonden, dat zij zullen worden gered, en dat ze {als ze al dood en begraven zijn} weer tot leven zullen worden gewekt uit de doden. “gedenk, dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt” {2 Tim.2 vers 8}. “Blijf dit in herinnering brengen….” {2 Tim.2 vers 14}. Timotheüs moest “blijven in hetgeen hij geleerd had”. Hij mocht het geleerde nooit vergeten {2 Tim.3 vers 14}. Het geheim van de wereldgeschiedenis is, Christus, de opgestane, de Redder der wereld.

 

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

410031 bezoekers sinds 07-06-2010