Om de gehele aarde te verderven

23-01-2013 door Dr. K.D. Goverts

Zij komen uit een ver land, van het einde des hemels, de HERE (Adonai) en de werktuigen zijner gramschap, om de gehele aarde te verderven. – Jes.13:5.

 

 

‘Om de gehele aarde te verderven’. Is dat dan Gods bedoeling, wat moe­ten we ons daarbij voorstellen? Het verre land (‘erets merchaq – land van verre) is in de bijbel doorgaans de ballingschap. Dan ben je heel ver weg en val je overal buiten. ‘Van het uit­einde des hemels’, dat zijn de randgebieden.

De werktuigen zijner gramschap’

Die gramschap is letterlijk zijn verontwaardiging (za‘am). Het kan ook betekenen schelden (op de vijand). ‘De aarde verderven’. De woordstam chabal (cheet, beth, lamed) wordt door het NBG vertaald met verderven. Buber vertaalt het met zermürben, murw maken, vermurwen. God heeft een plan met de hele aarde, want die is van Hem.

‘Des Heren is de aarde en haar volheid’.

Gaat God nu de hele aarde verdelgen, verwoesten? God wil iets gaan doen met de volkerenwereld, want daar gaat het om. Uit­eindelijk is heel de volkerenwereld van Hem. Ook Babel was van oor­­­sprong een principe, maar dat principe van Babel gaat God ook her­stel­len. Die bruiloft, die wens, dat plan, poort van God, poort naar de on­zienlijke wereld, gaat God bewerkstelligen. Babel was heel lang het land met de gesloten poort. Zo kan het ook zijn in een mensenleven. Babel is ook die poort van jou, die op slot zit. Er is iets dicht­gegaan en je weet misschien al lang niet meer hoe dat geko­men is. Op een keer kwam je er langs en de deur zat dicht. Elke keer als je er langs komt, zit de deur nog steeds op slot en denk je: daar kom ik nooit meer in! Zo kan elk mens van binnen een Babel hebben, waardoor je ziel, de poort naar het Andere op slot zit. Als de poort naar het God­de­lij­ke op slot zit, gaat de mens op aarde compensatie zoeken, of hij pro­beert van een andere kant binnen te klimmen. Hij zoekt op de een of an­de­re manier afleiding, maar ondertussen blijft die poort gesloten.

De hele kosmos is van God en de aarde is zijn pand

Er zijn vier woordstammen chabal. Dat zijn vier verschillende stammen met allemaal een andere betekenis. Misschien zijn die tot elkaar te her­lei­den, misschien zit er ergens toch een gemeenschappelijke woordstam ach­ter. Ergens heeft de taal wel een soort oorspronkelijke eenheid.

1. Een van die woordstammen die men dan veronderstelt is ruïneren.

2. Een andere woordstam chabal betekent ontvangen of baren, geboren laten worden.

3. Een derde woordstam chabal betekent binden.

Chèbel is een strik of een koord, waarmee je iets kunt vastbinden.

4. Een vierde woordstam chabal betekent een pand nemen, verpanden of ver­pand worden.

Teruggaand in de taal kom je voor dat woord chabal bij de oorspron­ke­lijke be­te­ke­nis terecht: band of strik, koord. Jesaja 13:5 kun je dan als volgt verstaan: God heeft voor ogen om de hele aar­de aan Zich te binden, om de hele aarde met een koord te binden. De aar­de is immers van Hem! God doet er een koord omheen, trekt dat koord dan aan, waardoor Hij de mensen tot zich kan trekken. Zo haalt Hij ze binnen. Zoals Jezus heeft ge­zegd: ‘Ik zal je vissers van men­sen maken’. Als die vissen uit het net ko­men, komen ze tot leven. In de na­tuur­lij­ke wereld is dat dus juist niet
het ge­val.

‘Ik heb u getrokken met de koorden van de liefde’. Chabal: binden met het koord van de Eeuwige. God slaat het koord er om­heen. Daarmee hangt dan ook de betekenis samen van: ‘Ik neem ze tot pand’. De hele aarde wordt het pand van God, de aarde wordt aan Hem gebonden. Het pand van zijn erfenis wordt in het koord van zijn liefde opgenomen. De hele kosmos is van God en de aarde is zijn pand. Hij legt er een koord omheen, zodat niet een ander er rechten op kan doen gelden.

Deuteronomium 24 en Exodus 22 spreken ook over ‘een pand nemen.’

Men zal de handmolen of de bovenste molensteen niet tot pand nemen (cha­bal), want dan neemt men het leven (nephesj = ziel) tot pand. – Deut.24:6. Je ziel is heel je levensweg. De getalswaarde van nephesj is 430 en dat was ook het aantal jaren dat de kinderen Israëls in Egypte waren. Het getal van de omzwerving, van de ballingschap, 430 jaar, is heel de weg van je ziel. Hoelang ben je al van huis? 430 jaar, dan wordt het wel tijd om naar huis terug te keren. Deuteronomium zegt dat je niet de mo­len­steen of die handmolen moet nemen, want dan kan de ander zijn graan niet meer malen om brood te bakken. Dan ben je uitgerangeerd en op non-­actief gesteld. De ziel is het pand en God zegt: die ziel moet je te­rug­geven, want dat is wat een mens eigen is.

Maar een ieder, die één dezer kleinen, die in Mij geloven, tot zonde verleidt, het zou beter voor hem zijn, dat een molensteen om zijn hals was gehangen en hij verzwolgen was in de diepte der zee. – Matt.6:18. Als een mens op die manier handelt, is het beter dat zijn ziel naar het dodenrijk gaat, naar de zee der vergetelheid. Indien gij het opperkleed van uw naaste tot pand neemt, zult gij het hem vóór zons­ondergang teruggeven, want dat is zijn enige bedekking, dat is de be­kle­ding voor zijn huid – waarin zal hij zich te ruste leggen? Wanneer hij tot Mij om hulp zal roepen, zal Ik horen, want Ik ben genadig. – Ex.22:26,27.

God is altijd al genadig geweest. De mantel is het symbool van je waar­dig­heid, dat is wat je bent. Je moet iemand zijn mantel niet afne­men en is dat wel het geval, dan moet je die terugbrengen voordat de nacht valt, voor­dat het donker wordt. Die mens is zijn mantel kwijt en als het don­ker wordt, heeft hij niets om zich te bedekken. Voordat de zon ‘ingaat’ moet je hem zijn mantel weer teruggeven om de nacht door te kunnen komen. Zo is heel de aarde het pand van God, de aar­de is Gods erfenis. God legt dus eigenlijk zijn hand op de volkeren, want zij moeten worden ingeza­meld voordat het donker wordt, voor­dat de nacht valt. Het lijkt op wat er in een gezin gebeurt als moeder aan de deur staat te roe­pen: kin­deren, kom naar huis! Nee, ik wil nog even buiten blijven spelen…! Kom toch maar naar binnen, want het wordt donker.

In Jesaja 13 is God bezig de volkeren te panden. God heeft een speciale relatie met de volkeren.

 

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

390908 bezoekers sinds 07-06-2010