Menachem

21-09-2010 door Joop Neven

Rondom 10 wijdde vorige week zaterdag een uitzending aan de gebeurtenissen in Apeldoorn. Daarop kreeg de redactie veel e-mails van mensen die zichzelf herkenden in Karst T.“Mijn telefoon gaat nooit, mijn huisbel gaat één keer per jaar voor de cv-monteur. Verder is er niets in mijn leven”, ‘Ik praat bijna nooit, ik ken mijn eigen stem niet meer, in een winkel groet ik wel mensen achter de kassa, dan schrik ik van mijn eigen stem.’mailde een 68 jarige vrouw aan Rondom 10.

Als je dit leest denk ik vaak, mensen zoeken troost, maar kunnen we nog wel troosten, of zijn we het verleerd? Bij deze ernstige gebeurtenissen zoeken we troost in het massale, hoe goed bedoeld ook. Je zag het in Apeldoorn, de mensen zochten elkaar op bij de rampplek, zochten massaal troost bij elkaar, warmte, je verhaal kwijt kunnen aan een trooster. Maar zijn we nog in staat om de stem te horen van die eenzame vrouw, waar de deurbel maar één keer per jaar gaat. Troost bieden, mij schiet een prachtig Hebreeuws woord te binnen, Menachem, het betekent “Trooster”. Want dat was de klacht in het boek Klaagliederen, namelijk dat er in Jeruzalem geen trooster was. Toen ook al? Ja toen ook al. Prediker zegt, Er is niets nieuws onder de zon. Weet je wat nou zo prachtig doorklinkt in dat woord Menachem? Troost gaat ver­der dan vrede op aarde. De troost gaat ook nog verder dan de ge­­rechtig­heid, recht doen aan de ander. Troost gaat ook nog ver­der­ dan het me­de­dogen. Troost veronderstelt een relatie met de per­­soon die men gaat troosten. Vrede kan nog gebracht worden over­ een land; de koning van de vrede. In de tijd van koning Sa­lo­mo­ was er vrede in Israël. Dat be­te­kende nog niet dat iedereen een­ per­soonlijke relatie had met Salomo. En in de dagen van Da­vid­ was er gerechtigheid. En er zijn koningen ge­weest, die me­de­do­gen hebben gehad met hun land en met hun onder­danen, maar toch­ konden ze niet iedereen troosten. Ook in de dagen van de bes­te koningen was er nog wel verdriet en waren er misschien ook nog­ wel mensen, die tussen de wal en het schip waren ge­raakt. Zelfs­ Da­vids eigen zoon Absalom kon maar moeilijk op het spreek­uur van zijn vader terecht. Dus troost gaat verder, troost veronderstelt een relatie. Gerechtig­heid en­ sjalom kunnen een volk betreffen, een geheel. Alleen een per­soon­ kan worden getroost. En er is een oude Joodse wijsheid die zegt:­

“Vrede komt niet tot stand in een wereld zonder troost”.

Als het leger van God daar bij Bethlehem heeft gezongen: “Vrede op­ aar­de”, dan hebben ze daarmee ook ontsloten, dat de ver­troos­­ting­ op de aar­de zou komen, de vertroosting van Israël, de ver­troos­ting voor alle men­sen.

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

391861 bezoekers sinds 07-06-2010