IJzer op IJs

07-02-2012 door Maaike Neven

Warschau in het vooruitzicht. Het is afschuwelijk. Een steek in mijn hart. Van het te komen gemis. Warschau. Dat hadden we gepland omdat we hoopten deze winter iets van kou, iets van sneeuw mee te maken. Misschien zelfs iets van vriezen. Warschau was onze hoop op winter. Nu is Warschau naderend wanhoop. Het ijs zakt onder mijn voeten weg als ik op de KNSB site lees: Elfdorpentocht – 12 februari 2012.

Er ligt ijs. Een goede, harde laag ijs. En in hét tochtenweekend ben ik een weekend weg. Nu is het maandag. De dag breng ik door achter glas. Kantoorglas, autoglas. Ik rijd het land door en zie Nederland van een van haar mooiste kanten. Onder een wit deken. Daar net boven een rode gloed van de ondergaande zon. Sloten, kanalen liggen dicht, zelfs rivieren staan stil. Op de snelweg ben ik geneigd te stoppen. Stil staan en kijken. Bewonderd staren. Naar sneeuw en vrieskou die het dagelijkse leven stil leggen en het bloed in mijn aderen op volle vaart doet stromen.

We kunnen schaatsen! Was ik nog maar een kind. Kon ik maar dagen op het ijs staan. Was het nog maar ’97 toen mijn moeder zei: “Leren? Ben je gek. Er ligt ijs. We gaan schaatsen.” En schaatsen deden we. Omdat meer er niet toe deed. Omdat als het vriest alleen het ijs telt. Alleen de strak blauwe lucht. Alleen het mooiste geluid ter wereld: ijzer op ijs. Omdat ijs maakt dat we weer naar buiten gaan. Omdat het leven zich buiten afspeelt. Niet achter glas. Ik ben geen kind meer. Maar het gevoel is precies hetzelfde. Naar buiten. Maar het kan niet. Er moet gewerkt. Van achter glas. En er wacht een vliegtuig. Naar Warschau. Tijdens het mooiste schaatsweekend sinds jaren.

Terwijl mijn onderbuik baalt, denk ik bij mezelf: Wat een machtig mooi leven heb ik. De keuzes die mij worden voorgehouden zijn louter mooi. Ik baal, niet omdat ik moet kiezen uit twee kwaden, maar enkel uit goeden; een heerlijk weekend weg, een te gekke baan, schaatsen. Balen omdat het leven je zoveel moois aanbiedt dat je het niet allemaal aan kunt grijpen.

Dat te weten kijk ik uit naar dat afschuwelijk slecht geplande weekend Warschau.

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

410820 bezoekers sinds 07-06-2010