Het evangelie van Paulus

30-05-2010 door Joop Neven

Het evangelie van Paulus moet niet gezien worden als een evangelie wat geheel buiten de Schrift staat. Wat Paulus, van Godswege, mag onthullen is aanvulling van hetgeen God voor Israël nog verborgen had gehouden. Het voltooit het Woord; het maakt het Woord kompleet! Paulus openbaart bijvoorbeeld de volkomen genade van God, waarin er geen plaats meer is voor “eigen verdiensten” Alles is daar genade: onze roeping, onze uitverkiezing, onze redding enz. Al deze hoogste zegeningen in Christus zijn nú al ons deel, maar dat wil niet zeggen dat dit blijvende onderscheid met Israël of met de volkeren zal zijn. Zoals God nu reeds alles in ons – de gemeente als zijnde het Lichaam van Christus – is, zo zal God eens ALLES in ALLEN zijn! Dan is er geen onderscheid meer tussen Israël en de gemeente, of tussen Israël en de volkeren, of tussen de gemeente en de volkeren! Alle verschillen gelden slechts gedurende de aeonen. Ná de aeonen zal er geen enkel verschil meer bestaan. De besnijdenis – geschriften richten zich op de toekomende aeonen, op de aioon van het Koninkrijk. Israël en de volkeren zullen gezegend worden in abraham {zie de profeten}; terwijl de gemeente nú gezegend wordt tezamen met Abraham – op gelijk voet met Abraham; Zij, die uit het geloof zijn, worden dus gezegend tezamen met gelovige Abraham. Zo is de zegen van Abraham tot de heidenen gekomen in Jezus Christus, opdat wij de belofte des Geestes ontvangen zouden door het geloof. {Gal.3 vers 9 en 14} Onze beloftes zijn niet afhankelijk van Israël en haar herstel, maar; onze beloftes zijn “in Christus” {Efe.3 vers 6}Voor Israël en de volkeren geldt, gedurende de komende aioon, de vergeving der zonden {Matth.6 vers 12-15; 18 vers 27-35}.  De gemeente, die de aionen in feite al voorbij zijn, “over wie het einde der eeuwen gekomen is” {1Kor.10 vers 11, heeft niet alleen de vergeving der zonden, maar wij zijn zelfs gerechtvaardigd, dat wil zeggen volkomen vrij van schuld. Wij worden gerekend als zijnde rechtvaardig, zoals ook Christus rechtvaardig is, en hebben deel aan de volkomen genade en verlossing {Efe.4 vers 32}. Natuurlijk zal ook Israël, net zoals de volkeren, daar eens deel aan hebben, maar wij bezitten het nú reeds. In de komende aioon zullen de zonden bedekt zijn {1 Joh.2 vers 2; 4 vers 10} terwijl de gemeente reeds de volkomen verzoening kent! En dit alles is uit God, die door Christus ons met Zich verzoend heeft en ons de bediening der verzoening gegeven heeft, welke immers hierin bestaat, dat God in Christus {de}wereld met Zichzelf verzoenende was, door hun hun overtredingen niet toe te rekenen, en dat Hij ons het woord der verzoening heeft toevertrouwd. Wij zijn dus gezanten van Christus, alsof God door onze mond u vermaande; in naam van Christus vragen wij u laat u met God verzoenen {Lett; weest verzoend met God} {2 Kor.5 vers 18-20}. Petrus schrijft, als de apostel voor Israël, dat het oordeel bij het huis Gods zal beginnen {1Petr.4 vers 17}; wijzende op de grote verdrukking, waar ook Jezus op wijst {Matth.24 vers 21-22}. Paulus getuigt echter dat de gemeente “gered zal worden van de toorn” {Rom.5 vers 9}. In Efeze zegt Paulus; “wij, die reeds tevoren onze hoop op Christus hadden gebouwd, letterlijk: een voorhoop, een hoop die nu al in vervulling is gegaan.

Israël kende de “opstanding uit de doden”, dit is namelijk de opstanding der rechtvaardigen van Israël. Paulus spreekt in Fillp.3 vers 11 over een nóg eerdere opstanding dan de opstanding uit de doden {van tussen de doden uit}, wanneer hij het heeft over de “uitopstanding van tussen de doden uit”. Nogmaals; het gaat hier om tijdelijke verschillen en om verschillende groepen met verschillende opdrachten; maar die uiteindelijk ALLEN deel uit maken van die ene, grote familie van God! De verschillen tussen Israël en de gemeente hebben te maken met dezelfde verschillen die er zijn tussen “wet” en “genade”, tussen het kind-slaaf” zijn van God onder de wet, en het “vrij” zijn onder de genade, als zijnde “en Zoon van God”.

Commentaren zijn gesloten.

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

406173 bezoekers sinds 07-06-2010