Het duizendjarig rijk

20-11-2010 door Dr. K.D. Goverts

Openbaring 20 vers 1-6

“En ik zag een engel nederdalen uit de hemel met de sleutel des afgronds en een grote keten in zijn hand; en hij greep de draak, de oude slang, dat is de duivel en de satan, en hij bond hem duizend jaren, en hij wierp hem in de afgrong en sloot en verzegelde die boven hem, opdat hij de volkeren niet meer zou verleiden, voordat de duizend jaren voleindigt waren; daarna moet hij voor een korte tijd worden losgelaten. En ik zag tronen, en zij zetten zich daarop, en het oordeel werd hun gegeven; en [ik zag} de zielen van hen, die onthoofd waren om het getuigenis van Jezus en om het woord van God, en die noch het beest noch zijn beeld hadden aangebeden en die het merkteken niet op hun voorhoofd en op hun hand ontvangen hedden; en zij werden levend en heersten als koningen met Christus, duizend jaren lang. De overige doden werden niet weder levend, voordat de duizend jaren voleindigt waren. Dit is de eerste opstanding. Zalig en helig is hij, die deel heeft aan de eerste opstanding: over hen heeft de dood geen macht, maar zij zullen priesters van God en van Christus zijn en zij zullen met Hem als koningen heersen, {die} duizend jaren”. 

In de eerste 6 verzen van Openbaringen 20 wordt het 1000 jarig rijk beschreven. Je zou kunnen vragen: is dat getal 1000 nu zo belangrijk of is dat een bijkomstigheid? Het is opvallend dat er in de eerste 7 verzen 6 keer de uitdrukking “duizend jaren” naar voren komt. Als je gaat letten op de indeling van hoofdstukken en perikopen enz., en kernwoorden gaat tellen, dan valt het op dat vanuit de Hebreeuwse tekst gezien precies in het midden van deze zes verzen het kernwoord staat, nl. die duizend jaren. Dit even ter overdenking. Het ziet er naar uit dat die duizend jaren het scharnierpunt is waar het in deze hele perikoop om draait. Waarom dat duizendjarig rijk, wat is de bedoeling en de betekenis in het plan van God? Als je het in de kerkgeschiedenis nagaat, zijn er nogal wat opvattingen over. In sommige kringen wordt een speciaal duizendjarig rijk ontkent, d.w.z. als een periode in de toekomst. In dit hoofdstuk staat het ook vol met beelden vanuit het O.T. of liever gezegd vanuit de Schriften. Het zijn dus allemaal volkomen Hebreeuwse beelden. Zoals de oude slang, de satan, de geliefde stad, het afdalen uit de hemel, een engel of bode, de afgrond, de sleutels, een keten, uit  Psalm 149, naties, volkeren in vers 3, tronen in vers 4, oordeel en getuigenis (van Jezus) en het woord Gods. Verder nog koningen en priesters. Het heeft zijn wortels dus in de Schriften. Openbaring 20 werkt helemaal met Hebreeuwse begrippen. We willen dat later terugspelen naar de profetische Schriften en kijken wat het te betekenen heeft.

Ter inleiding een stuk of 8 punten om uit te leggen waarom nu die periode van duizend jaren.

1  De rebellie op aarde neerwerpen.

2  God gaat zijn verbond  waarmaken.

3  De heiligen worden verhoogd tot hun koningspositie en tot hun priesterfunctie.

4  Alles wordt weer onder één Hoofd gebracht.

5   De natiën worden geoordeeld.

6   De naties en landen worden teruggegeven aan hun rechtmatige eigenaars.

7   God gaat een rechtvaardige regering op aarde herstellen.

8   De wederoprichting van alle dingen.

Punt 1.

Het eerste  doel is de rebellie op aarde neerwerpen. “Hij bond hem duizend jaren.” De aanstichter van alle opstand tegen God wordt gebonden.

Punt 2.

Het tweede punt hangt daar mee samen, dat God in deze fase zijn verbond gaat vervullen, waarmaken. Het verbond dat Hij al gesloten had met Abraham, Izak en Jakob.

Punt 3.

De heiligen van alle tijden worden verhoogd tot hun koningspositie en tot hun priesterfunctie. Vers 4 t/ 6.

Punt 4.

Alles wordt weer gebracht onder één hoofd. In Efeze 1:10 komt deze gedachte naar voren, dit is een belangrijke tekst in dit verband. Paulus geeft al aan waar het naar toe gaat, het is een heel wezenlijke gedachte, die ook al terug gaat naar de oude profeten. Zacharia 14 eindigt ermee: En de HERE zal koning worden over de gehele aarde; te dien dage zal de HERE de enige zijn, en zijn naam de enige.

Ook Obadja eindigt met: “en het koningschap zal zijn aan de HERE.”

Efeze 1:10 “het welbehagen dat Hij zich in Hem had voorgenomen om ter voorbereiding van de volheid der tijden, al wat in de hemelen en op aarde is, onder één hoofd, dat is Christus, samen te vatten, in Hem….” (voorbereiding is niet goed vertaald, er staat eigenlijk economie Gr. oikonomea. Dat kan van alles betekenen maar niet voorbereiden. Wel huishouding of beheer. Bv. ons is het beheer van het geheimenis Gods toevertrouwt, enz. Dus eigenlijk  om met het oog op de huishouding of beheer van de volheid der tijden; verwezenlijking kan ook. En in de hemelen en op aarde is ook typisch een Hebreeuwse uitdrukking. Dat herinnert weer aan het scheppingsverhaal. In den beginne, of in de oorsprong schiep God de hemelen en de aarde. Wat gaat God dus aan het eind doen? Hij gaat opnieuw alles wat in de hemelen en op de aarde is, onder één Hoofd, dat is Christus samen  vatten. Daar gaat het om! Nu hebben ze eigenlijk een stukje niet vertaald, want er staat eigenlijk bij opnieuw of wederom! Het is wel belangrijk om dat erbij te vertalen, want in den beginne was het ook allemaal onder één Hoofd. Wanneer kwamen er problemen? Toen er een tweede hoofd opstond. De tegenpartij, de tegenstander. Dus opnieuw onder één Hoofd, nl. in de Christus. Dat is dus het punt waar God naar toe werkt. Dan wordt het weer één Schepping. Dan wordt het allemaal weer verenigt onder één Heerschappij! Juist daarin heeft dat duizendjarig rijk ook een heel wezenlijke functie, want in dat duizendjarig rijk gaat dat gerealiseerd worden. Het is zo mooi dat God die volheid der tijden gaat realiseren, verwezenlijken. Want die tijden moeten inderdaad tot volheid gebracht worden.

Punt 5.

Het oordelen van de natiën, dat hoort ook bij die periode. We hebben al gezien dat in Openb. 20 de duivel gebonden wordt opdat hij de volkeren niet meer zou verleiden, niet meer zou doen dwalen. Dus, waarom wordt die duivel gebonden? Juist, met het oog op die volkeren, de natiën, of wat de Statenvertaling vaak heeft: de heidenen. Het is ook heel wezenlijk dat God een plan heeft met die volkerenwereld en God wil ook die natiën richten. Dat kom je in de Psalmen vaak tegen, denk aan de koningspsalmen 96 en 98: Hij zal de volkeren richten in rechtmatigheid. Die volkeren krijgen dus nog een beurt, die worden door God niet afgeschreven, maar die moeten ook onder het gericht komen, en dat gericht is het rechtzetten, dat is in wezen een heel positieve zaak. Het wordt vaak heel negatief opgevat en dan wordt bij oordeel alleen maar gedacht aan de jongste dag. Ja, Hij zal komen om te oordelen de levenden en de doden, maar er zit veel meer aan vast. Er zitten namelijk heel wat fasen in dat richten. Je moet dat gaan zien in de zin van de Hebreeuwse woord: de Richter. Hij zal komen als Richter, dus als Rechtzetter van de hele Schepping. En daar zit ook in die fase van het rechtzetten van die volkeren.

Punt 6.

God gaat ook de naties en de landen teruggeven aan hun rechtmatige eigenaars. Dat heeft ook te maken met zij zullen als koningen heersen wat daar staat in vers 4 en 6. In vers 4 staat zo mooi: En ik zag tronen en zij zetten zich daarop, en het oordeel werd hun gegeven. Oftewel het gericht, dat houdt in rechtzetten,  terecht brengen. Dat heeft te maken met een hele problematiek dat er vandaag de dag volkeren helemaal in verkeerde handen zijn. Namelijk die wereldbeheersers bezitten wederrechtelijk de volkeren. In Psalm 82 staat zo mooi: Gij bezit al de natiën. God is in wezen de eigenaar van alle volkeren.

Punt 7.

God gaat een rechtvaardige regering op aarde herstellen.

Punt 8.

De wederoprichting aller dingen, waar Handelingen 3 over spreekt. Het wederherstel van alle dingen (S.V.).

We stellen ons nogmaals de vraag: Waarom dat duizendjarig rijk? Je kunt je afvragen, waarom komt niet meteen de jongste dag? Dat zou toch heel simpel zijn, gewoon gooi de duivel eruit, de jongste dag, einde van de geschiedenis en meteen overgaan in de eeuwigheid. Waarom moet er nu nog een duizendjarig rijk tussen zitten, want daarna moet die duivel nog eens een keer losgelaten worden en dan moet hij nog een keer uit de weg geruimd worden. Je krijgt zo de indruk dat dat duizendjarig rijk als het ware een voorlaatste fase is; het is nog niet helemaal het laatste, maar het is de voorloper van het einddoel. Dat zal bepaalde redenen hebben. Ik geloof dat een van de belangrijkste punten is dat het herstel moet plaatsvinden in de geschiedenis en niet daarna. Het is ook fout gegaan in de tijd, in de geschiedenis, daarom moet ook het herstel plaatsvinden in de geschiedenis! Ik geloof dat dit ook weer een heel wezenlijk Hebreeuws uitgangspunt is. In feite zou het voor een Hebreeuws denkend mens onbevredigend zijn als het herstel pas komt na de geschiedenis. Dat zou ten diepste een nederlaag zijn voor God. Dat zou betekenen dat God zou zeggen: “Tja, ik kan er nog maar op één manier uitkomen, door gewoon de hele zaak stop te zetten en te zeggen: Jongens, we kappen ermee en we beginnen helemaal van voren af aan.” Kijk, dat is vaak de gedachte die er is: …dan komt er opeens een grote klap en de aarde wordt vernietigd en God maakt dan een nieuwe…  Dat zou een nederlaag zijn voor God. Iemand die werkelijk Schriftuurlijk denkt, zou daar nooit vrede mee kunnen hebben. Al die eindtijdvisies die zeggen “straks vergaat de aarde” denken in feite te weinig Bijbels. Die hebben nooit het Oude Testament begrepen. Ik zou zelfs kunnen zeggen dat eindtijdvisies van Hal Lindsey e.d. gewoon te weinig Joods zijn. Het zijn in feite on-Bijbelse, on-Joodse gedachtegangen en in strijd met de hele Joodse denkwereld. Het boek Openbaringen  is namelijk ook een Hebreeuws boek, ook al is het in het Grieks geschreven. Vandaar dat je het alleen kunt verstaan tegen die Hebreeuwse achtergrond van Jesaja, enz. Bedenk dus, dat wij eerst die Joodse gedachtegang moeten leren verstaan, want de Bijbel is nu eenmaal geen Nederlands boek. We moeten ons inleven in de gedachtewereld waarin God gekomen is. Dus het is puur in strijd met de Joodse gedachtegang om te zeggen: Nou, God maakt er een eind aan en dan begint Hij met een nieuwe aarde opnieuw, helemaal vanuit het nulpunt. Want het herstel moet komen in de tijd! En het is juist heel karakteristiek dat er niet alleen een einddoel is, heel verheven en ver, maar dat er voor die tijd ook al wat gebeurt. Dat is juist een manier van het werken Gods. God heeft nooit alleen een einddoel, maar ook fasen vóór dat einddoel.

We gaan nu eerst eens verder nadenken over het getal duizend. En dan wil ik mij gewoon houden aan wat er over dat getal duizend in de Schrift te vinden is. Om te beginnen is het wel opvallend als je gaat kijken naar die eerste mensen. Adam werd 930 jaar. Dan zijn er nog een paar die komen erboven en Methusalach heeft dan 969 jaar bereikt. Dat was dan de oudste mens die vermeld wordt. Het valt op dat geen van allen de 1000 heeft bereikt. Dus die mens na de val is nooit tot die duizend gekomen.

Waar kom je dat getal 1000 nog meer tegen?

In Psalm 105, weliswaar niet identiek aan Openbaringen 20, maar wel komt dat getal 1000 daar voor en het gaat ook over die volken. Vers 1 : Maakt onder de volken Zijn daden bekend. En in vers 7 gaat het Hij over de oordelen die gaan over de ganse aarde. Vers 8 : gedenkt voor eeuwig aan zijn verbond, … – het woord dat Hij gebood aan duizend geslachten -… Dus daar vinden we ook dat getal duizend! En dat heeft dan heel speciaal te maken met wat daar verder staat: “…dat Hij met Abraham sloot, en aan zijn eed aan Isaac; ook stelde Hij het voor Jacob tot een inzetting, voor Israel tot een eeuwig verbond,…” Dus dan ontdekken we dat dat getal duizend van oorsprong te maken heeft met de verbondstrouw van God. Dat Woord dat Hij gebood aan duizend geslachten!

We kijken daarbij ook nog naar Deuteronomium 7: 9; daar gaat die Psalm in feite weer naar terug, terug dus naar het fundament van de Schrift, naar de onderwijzing, de Torah (N.B. niet wet!) van Mozes.  “ opdat gij zoudt weten, dat de HERE uw God, de enige God is, de trouwe God, die het verbond en de goedertierenheid houdt jegens wie hem liefhebben en zijn geboden onderhouden,  tot in duizend geslachten…” Je ziet dus daar weer dat dat getal duizend te maken heeft met trouw en met goedertierenheid, dat wil zeggen bondgenootschap. Hij is trouw aan zijn verbintenis. In die duizend wordt dus uitgedrukt dat God daarin zijn trouw volledig gaat uitwerken. Ook opmerkelijk dat het getal duizend ook voorkomt in wat wij dan de Tien Geboden plegen te noemen. Dan staat er in Exodus 20 :6 : “en die barmhartigheid doe aan duizenden van hen die Mij liefhebben en mijn geboden onderhouden. “ Dus juist in die grondcode die Mozes daar ontvangt bij de Sinai,  klinkt al het getal duizend in verband met de barmhartigheid van God.

Ook al vind je daar niet letterlijk dat getal duizend jaar terug, hier gaat het dan over duizend geslachten of over duizenden, toch zouden daar wel eens de wortels kunnen liggen van dat getal duizend. In Psalm 50: 10 wordt ook nog gesproken over duizend bergen, ook weer als beeld van de geweldige trouw en rijkdom van God:  “want Mij behoort al het gedierte van het woud, het vee op bergen, rijk aan runderen.” Je zou dat ook letterlijk  kunnen vertalen met “ het vee op duizend bergen.” Hier wordt dus gesproken over de totale heerschappij, de allesomvattende heerlijkheid en macht en majesteit van God. Hij heeft de beschikking over duizend bergen. In diezelfde lijn kun je dan die duizend jaren zien. Ik geloof niet dat het nu zo belangrijk is om te denken aan precies duizend jaren of dat het getal een symbolische waarde heeft, zoals wel meer getallen in de Openbaringen dat hebben. Het gaat om het principe: duizend als getal van de trouw van God, de verbondstrouw die Hij gaat betonen. En zo kom je het wel vaker tegen.

Jesaja 65: 17-25

“Want zie, Ik schep een nieuwe hemel en een nieuwe aarde; aan wat vroeger was, zal niet gedacht worden, het zal niemand in de zin komen. Maar gij zult u verblijden en juichen voor eeuwig over hetgeen Ik schep, want zie, Ik schep Jeruzalem tot jubel en zijnvolk tot blijdschap. En Ik zal juichen over Jeruzalem en Mij verblijden over mijn volk. En daarin zal niet meer gehoord worden het geluid van geween of van geschreeuw. Daar zal niet langer een zuigeling zijn, die slechts weinige dagen leeft, noch een grijaard, die zijn dagen niet voleindigt, want de jongeling zal als honderdjarige sterven, zelfs de zondaar zal eerst als honderdjarige door de vloek getroffen worden. Zij zullen huizen bouwen en die bewonen, wijngaarden planten en de vrucht daarvan eten, zij zullen niet bouwen, opdat een ander er wone; zij zullen niet planten, opdat een ander het ete, want als de levensduur der bomen zal de leeftijd van mijn volk zijn en van het werk hunner handen zullen mijn uitverkorenen genieten. Zij zullen niet tevergeefs zwoegen en geen kinderen voorbrengen tot een vroegtijdige dood, want zij zullen een door de Here gezegend geslacht zijn, en hun nakomelingen met hen. En het zal geschieden, dat Ik antwoorden zal, voordat zij roepen; terwijl zij nog sprken, zal Ik verhoren. De wolf en het lam zullen tezamen weiden en de leeuw zal stro eten als het rund, en de slang zal tot spijze hebben; zij zullen geen kwaad doen noch verderf stichten op gans mijn heilige berg, zegt de Here”.

Daar vinden we een prachtig achtergrondgedeelte waarin de beelden van Openbaringen geworteld zijn. Je zou kunnen zeggen, daar vinden we de binnenkant van dat duizendjarig rijk, de inwendige toestand. In Openbaringen staat de structuur beschreven, de geestelijke achtergrond.

Want zie, ik schep een nieuwe hemel en een nieuwe aarde;…”

Dan is het meteen al weer opvallend dat dit staat in de lijn van Genesis. Dat duizendjarig rijk is als het ware Genesis opnieuw. Nu wil ik mij houden aan de vertaling die mij het beste voorkomt, en dan geef ik het een klein beetje anders weer:  “Want zie, Ik schep de hemel nieuw en de aarde nieuw;”  Dus het is een herschepping, je zou kunnen zeggen, het is geen nieuwbouw, het is renovatie. Dus die hemelen en die aarde die er nu zijn, worden gerestaureerd. Dus niet een vernietiging van wat er nu is, maar God gaat restaureren, weder oprichten wat er nu is. Een complete wedergeboorte. Dat kun je ook wel voorstellen, want zo is het met ons ook, we zeggen: wie in Christus is, is een nieuwe schepping. Dat betekent niet dat je vernietigd bent, je bent wel blijven voortbestaan, toen je tot bekering kwam. Het is opmerkelijk dat hier een woord gebruikt wordt, dat er op duidt: Ik ben bezig te scheppen, dat komt straks in vers 18 ook weer, daar zit als het ware een proces in. Ook de hemel is aan vernieuwing toe, want aanvankelijk vormde die één geheel met de aarde. Want in Genesis zie je dat God schiep de hemelen en de aarde in één adem. Hemel en aarde zijn op elkaar aangelegd en samen stellen zij de goede schepping voor. Als je Genesis 1 leest is de hemel a.h.w. het dak boven de aarde, de bescherming. De scheiding tussen hemel en aarde is a.h.w. een breuk, een kapot huwelijk. Daar is de aarde dakloos geworden. Dus wat betekent het als de hemel nieuw wordt, dan wordt die hemel in zijn relatie tot de aarde hersteld. Het wordt weer samen één ongebroken schepping. Daar vindt een verzoening plaats tussen de hemel en de aarde zodat die hemel weer zijn zegenende rol kan spelen.

Met die aarde gaat ook iets gebeuren en ik geloof dat dit ook een wezenlijk punt is in dat duizendjarig rijk. Punt 1, die verzoening tussen hemel en aarde en punt 2, dat herstel van de aarde. De aarde moet ook hersteld worden, het wordt als het ware een complete wedergeboorte van de aarde. In dat 17e vers staat ook: aan wat vroeger was zal niet meer gedacht worden. Alle breuken worden geheeld.

Jesaja 24  1 Zie, de HERE ontledigt en verwoest de aarde, keert haar onderstboven en verstrooit haar inwoners. 2 Dan vergaat het de priester als het volk, de heer als de knecht, de meesteres als haar dienstmaagd, de verkoper als de koper, wie te leen ontvangt als wie te leen geeft, de schuldenaar als de schuldeiser. 3 De aarde wordt volkomen ontledigd en geheel leeggeroofd, want de HERE heeft dit woord gesproken. 4 De aarde treurt, verwelkt; de wereld kwijnt weg, verwelkt; de hoogsten van het volk des lands kwijnen weg. 5 Want de aarde is ontwijd door haar bewoners, omdat zij de wetten hebben overtreden, de inzetting ontdoken, het eeuwig verbond verbroken.6 Daarom verslindt een vloek de aarde en moeten haar bewoners boeten; daarom worden de bewoners der aarde door een gloed verteerd en blijven er weinig stervelingen over.

Als je leest wat er in Jesaja 24 staat over die aarde. Die wordt volkomen ontledigt en leeggeroofd, die aarde treurt en verwelkt. Vers 5: de aarde is ontwijd door haar bewoners omdat ze de wetten hebben overtreden, de inzettingen ontdoken, het eeuwig verbond verbroken. Dat is een heel duidelijke uitspraak, dat de aarde is ontwijd, prijsgegeven. ”Ontaard”, zegt een andere vertaling.  Waardoor? Door haar bewoners, want ze hebben de wetten, de onderwijzingen overtreden, ze hebben de inzettingen ontdoken, en ze hebben het eeuwig verbond, je kunt ook vertalen het oertijdverbond, doorgekapt. En daarom verslindt een vloek de aarde. Ik geloof dat we ons dat heel concreet mogen en moeten voorstellen, dat ook die aarde een tijd van verademing zal krijgen. Want ga maar eens na wat er in deze tijd allemaal met de aarde wordt uitgespookt, zodat zelfs puur wereldse geleerden zich bewust zijn dat het zo niet door kan gaan. Dan zie je dat die mens als beheerder van de aarde ook heel duidelijk gefaald heeft. En ik geloof dat God daar ook wat aan gaat doen, want Hij heeft nog altijd die planeet Aarde lief.  Daarom zal het ook  nooit worden “De planeet die Aarde heette”, verleden tijd. Of in de Engelse titel, daar is het nog erger: “Wijlen planeet Aarde”, de oorspronkelijke titel van het boek: “ The late planet Earth”. Alleen die titel is al goddeloos. Je reinste  goddeloosheid om te zeggen: wijlen de planeet aarde! Dan zegt God: Ja maar, ik ben er ook nog! Dat gaat zo maar niet door!

Het valt mij op dat er in de boeken van Mozes al aanwijzingen zijn van wat God gaat doen. Hier wordt dus gesproken over dat herstel van die aarde, nu daar gaat God die duizend jaar voor apart zetten, om  hemel en aarde weer bij elkaar te brengen in een totale verzoening. Dat staat ook zo mooi in Kolossenzen 1 : dat Jezus gestorven is om alle dingen weer te verzoenen. Niet alleen de mens wordt verzoend, maar ook alle dingen worden verzoend. En dan gaat het ook over die vroegere benauwdheden, staat in vers 16 (van Jesaja 65).  In vers 17 staat: aan wat vroeger was zal niet gedacht worden, en vers 16 zegt:  de vroegere benauwdheden zijn vergeten. En zelfs zegt God:  ja, zijn verborgen voor mijn ogen! Dat is mooi! Niet alleen voor onze ogen, maar zelfs voor Gods ogen. Dat hele complex van kwaad, zonde, lijden en verdriet, dat zo verweven is met de structuur van de geschiedenis en van het mensenbestaan, dat zal niet meer in de zin komen. Letterlijk: het zal niet meer opgaan in het hart. Het is een troost dat deze hemel en deze aarde gehandhaafd blijven, want alleen zo is het bestaan niet zinloos. Stel je nu eens voor dat deze hemel en deze aarde vernietigd zouden worden, dan zou in feite de hele geschiedenis zinloos zijn geweest.  Maar wat in de geschiedenis rijpt, dat heeft zijn eeuwigheidswaarde, en dat zal blijven bestaan! Er zijn momenten in de geschiedenis die genade vinden in de ogen van God, zoals bv. Noach. Er staat: Noach vond genade in de ogen des Heren, en dan wordt die Noach bewaard.

Laten we in dit verband eens lezen in Leviticus, want daar vind je namelijk wat er met die aarde gaat gebeuren. Het is eigenlijk merkwaardig dat je om dat duizendjarig rijk in het vizier te kunnen krijgen, Lev. 25 moet gaan opslaan. Dus wat in Openbaringen 20 staat is in wezen niets anders dan dat God Leviticus gaat uitvoeren. Ik geloof dat dit een heel essentieel punt is, dat God zegt : “Ik heb daar altijd nog bepaalde grondregels, die liggen nog vast, die heb ik van eeuwen her geopenbaard.” Voor het gevoel van veel mensen zijn die misschien allang achterhaald en vergeten, maar God zegt: “Ja maar ik ben het niet vergeten!” In Prediker staat zo mooi: God zoekt weer op wat voorbij gegaan is. God gaat Leviticus ook weer opzoeken. Ik geloof dat dit boek Leviticus één van de belangrijkste boeken is voor de eindtijd. Wij slaan het meestal over omdat we denken dat het allemaal wetten zijn.  Maar dit boek is één van de meest evangelische boeken dat er is. Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer ik dol word op Leviticus. Je moet eens die lijn ontdekken. Het begint met de offers. Wij zitten vaak vast aan bepaalde vertalingen en daardoor zien we de woorden niet meer, en dan staren we ons blind op dat woord “offer”. Maar het grondwoord voor offer is “toenadering”. Je moet dus eigenlijk niet spreken over de offers, maar over de toenaderingen, dan wordt het al veel meer duidelijk waar het om gaat. Die eerste 7 hoofdstukken gaan er over hoe nu die toenadering tussen God en mens tot stand komt. En dan krijg je hoofdstuk 8 en 9, dat gaat over de priesters. Dat volgt op elkaar. Het begint met de toenadering, wat heeft God als eerste op Zijn hart liggen? De toenadering! Nader tot God! En dan komen de priesters en dan komt dat hele nieuwe mens zijn aan de orde. En daarna komen de feesten. Dat heeft ook te maken met de genezing van de tijd. Waarom heeft God zoveel feesten ingesteld? De Bijbel staat bol van de feesten, en dan maar zeggen “dat volk staat onder de wet!” Je hebt zelden zo’n feestend volk meegemaakt, daar kunnen wij nog wat van leren! “Ja, dat Oude Testament is wettisch, broeder!” Helemaal niet, het is nog nooit wettisch geweest, dat hebben ze er van gemaakt. Torah is niet wet, maar onderwijzing! Dat is later met wet vertaald, toen ze niet meer snapten waar het om ging. Leviticus is niet wettisch, het is één en al barmhartigheid! God zegt: Nu geef ik jullie ook nog zeven feesten per jaar! Dan kun je het een beetje volhouden! Maar omdat men al die inzettingen verbroken heeft en zich niet aan die verordeningen houdt, zie je dat die aarde zucht onder de vloek. Jesaja 24. Uit een heleboel dingen zie je dat de mensheid uit een vertekend denkbeeld gaat reageren. Leviticus 25:1 : God sprak op de berg tot Mozes: Wanneer gij in het land komt, dat ik u geef, dan zal het land rusten, een sabbat voor de HERE. En dat hebben ze bijna nooit gedaan, het is de vraag of het ooit gebeurd is. Lees verder en dan zie je wat nu de Goddelijke economie is! We zijn al zo ver afgedwaald, dat we dat in onze maatschappij niet meer kunnen invoeren, want alles moet continu draaien. Nu zie je dat die aarde uitgebuit is omdat ze die regels van God niet hebben gehouden. God had gezegd: zes jaar zul je je land bewerken, en het zevende jaar zal het land rusten. Nu is het zo mooi dat het woord land ook kan betekenen aarde. Dat is één woord. Dat is hetzelfde woord als er staat: God schiep de hemelen en de aarde, of het land. En wat hier met dat land gebeurd, staat model voor de hele aarde, je zou kunnen zeggen: stuivertje wisselen: het beloofde land is de beloofde aarde. God zei tegen de zonen Israëls, gaan jullie dat nu maar eens als een soort modeltuin uitwerken, 6 jaar werken en 1 jaar rusten. Vers 20: als je dan denkt, wat zullen we in het zevende jaar eten, want we mogen niet zaaien, noch onze oogst inhalen, (niet inhalig zijn) vers 21: dan zal Ik mijn zegen in het zesde jaar gebieden, dat het u een opbrengst geve voor drie jaren. In het achtste jaar zult gij zaaien, maar van de vorige oogst eten, tot het negende jaar. En in vers 23: En het land zal niet voor altijd verkocht worden want het land is van Mij, en gij zijt vreemdelingen en bijwoners bij Mij. Ook dat is een heel wezenlijk principe:die aarde is niet van ons, want de aarde is van God! De mens is maar gaan doen of de aarde een productiemiddel was, waar je maar alles mee kon doen, alles manipuleren en er maar uit kon halen wat je wilde. En dan zegt God: Ja maar, zó is het niet! Want er staat in Leviticus ook nog een regeltje over wat er zou gebeuren als ze dat sabbatsjaar niet houden! Als ze nu denken: ja maar mensen dat kan toch niet, zo kun je toch niet leven! En ze gaan gewoon zeven jaar continue doordraaien. Wat gaat er dan gebeuren? Dat staat in het volgende hoofdstuk, als ze nu niet luisteren en de sabbat niet in acht nemen?  Want die sabbat is de rust voor het land, voor de aarde.

In hoofdstuk 26, krijg je dan de zegen en de vloek. Dan is het heel opmerkelijk dat in vers 1 staat: gij zult u geen afgoden maken, en dan meteen in vers 2: gij zult de sabbatten houden. Je zou kunnen zeggen: dat zijn de twee grondprincipes van het Koninkrijk der  hemelen: geen afgoden en de sabbatten onderhouden! De rust! De rust van God! De aarde heeft in de loop van de tijd ook nooit rust gehad. De aarde zucht ook onder de uitbuiting en ook onder alle oorlogen. Daar kan die aarde ook niet tegen. En dan staat verderop in vers 33, als ze nu ongehoorzaam zijn : Maar u zal ik onder de volken verstrooien en ik zal achter u het zwaard trekken. En uw land zal een woestenij zijn en uw steden een puinhoop. Dat is de ballingschap. En dan zegt God: Al de dagen dat het woest ligt, en gij in het land uwer vijanden zult zijn, zal het land rusten en zijn sabbatsjaren vergoeden. Al de tijd der verwoesting zal het rusten, de rust die het niet gehad heeft gedurende de sabbatsjaren toen gij daarin woondet. In dat gedeelte heb je 7 keer dat woord vergoeden. Dat sabbatsjaar was het zevende jaar, als ze het niet doen, zegt God, ze zullen zevenvoudig vergoeding krijgen.

Kijk, dat wordt nu dat duizendjarig rijk, dat wordt de vergoeding, dat ook de aarde weer tot rust zal komen. Dat wordt die Sabbat voor de Here. Dat is wat er eeuwenlang eigenlijk niet uitgekomen is. Vandaar ook dat je zo van hier uit ook een paar punten kunt noemen, en zie je zo mooi dat God op die manier die vergoeding gaat brengen. In dat verband kom ik dan nog even terug bij Jesaja 65: 19: En Ik zal juichen over Jeruzalem en mij verblijden over mijn volk, en daarin zal niet meer gehoord worden het geluid van geween of van geschreeuw. Dus dat duizendjarig rijk is ook een tijd van genezing. Genezing van volkeren en genezing van de geschiedenis. Dat is in wezen ook nu al een punt dat aan de orde gaat komen. Denk er eens over na, hoeveel volkeren zijn er niet verwond! Hoe komt het bv. dat het in bepaalde volkeren zo moeilijk is om leiders te ontwikkelen? Neem bv. Haïti, het valt op dat vaak die gemeenten toch helemaal afhankelijk zijn van buitenlanders en het duurt vaak jaren voordat die mensen iets gaan vatten van leiderschap. En waarom? Omdat die volkeren vaak helemaal verwond geraakt zijn door de eeuwen heen. Ze zijn altijd maar gewend om onderdrukt te worden. Ze hebben altijd onder gelegen. De slavenhandel is wel afgeschaft, maar die verwondingen zijn nooit verdwenen. Hoeveel volkeren zitten er niet op een plaats waar ze helemaal niet thuis horen? In deze tijd heb je heel wat vluchtelingen. Hoeveel volken uit Afrika zijn er vervoerd naar Brazilië en naar die Caribische gebieden, enz.? Daar is ook heel veel kapot geslagen, als je een volk zomaar met wortel en al uit zijn land rukt en dan maar deporteert naar een ander land. Dat heeft veel beschadigingen gebracht.

En in vers 20: Daar zal niet langer een zuigeling zijn die slechts weinige dagen leeft, niet meer het afgebroken leven, de nog niet voltooide levensloop . noch een grijsaard die zijn dagen niet volmaakt, want de jongeling zal als honderdjarige sterven, zelfs de zondaar zal eerst als honderdjarige met de vloek getroffen worden. Iets duidelijker vertaald : Want de jongste sterft als man van honderd jaar, en die de honderd jaar niet bereikt, wordt als vervloekt beschouwd. Dus in het duizendjarig rijk is het normaal dat iemand de duizend jaar vol maakt. Sterft iemand nu op honderdjarige leeftijd, dan zeggen ze: Nou, die is ook niet oud geworden! Dan is dat een teken dat hij door de vloek is getroffen. Hieraan zie je dus dat het duizendjarig rijk kennelijk nog een voorfase is, want er is nog een sterven. D.w.z. degenen die een verheerlijkt lichaam krijgen zullen niet meer sterven, maar die volkeren, die dan in dat duizendjarig rijk tot bekering komen, die kunnen nog sterven. Normaal gesproken niet, maar wil iemand beslist niet gehoorzamen, dan kan het zijn dat hij getroffen wordt door de vloek, dan sterft hij voortijdig.

Dan is er nog een punt. Er staat in vers 2 : Ze zullen huizen bouwen en die bewonen en wijngaarden planten en de vrucht daarvan eten. Ze zullen niet bouwen opdat een ander er wone, ze zullen niet planten opdat een ander het ete, want als de levensduur der bomen zal mijn volk zijn. En van het werk hunner handen zullen mijn uitverkorenen genieten. De arbeid wordt weer zinvol, dat is ook één van de herstelpunten. Zie je dat de arbeid niet afgeschaft wordt?! Ik geloof dat je dan weer langer werkt dan nu, ik geloof helemaal niet dat de werkweek dan nog verkort wordt. Het goddelijke principe is altijd nog: 6 dagen zult gij arbeiden. Dus, de arbeid is dan geen vloek meer. Hier wordt ook dat woord werk gebruikt, het werk hunner handen. Het is heel opmerkelijk dat er een woord in het Hebreeuws is, dat betekent eigenlijk “vakwerk”, “kwaliteitswerk”. En dat woord wordt zowel gebruikt voor het werk van God, als voor het werk van de mens. Heel interessant is dat het In Genesis 2 wordt gebruikt in verband met het werk van God :dat God rustte van al het werk dat Hij gemaakt had. Datzelfde woord wordt in de Tien Geboden gebruikt voor het werk van de mens. Zes dagen zult gij al uw werk doen, en op de zevende dag zult gij rusten. Dus God werkt en die mens werkt, dat loopt parallel. Die mens wordt hersteld in zijn oorspronkelijke taak. Hij mag God assisteren in diens arbeid. Dat is de oorspronkelijke zin van werken, dat is met God meedoen in Zijn werk! En dat houdt ook in: de aarde dienen en bewaren, zoals dat  in Genesis 2 al stond. Dus het duizendjarig rijk wordt ook een restauratie van de arbeid. Ook een volgend punt dat daar nog bij komt is, dat er geen armoede meer zal zijn. Want zij zullen die huizen bouwen en die bewonen. Want wat zie je vandaag de dag, en dat is ook weer een teken van die vloek, dat de één bouwt en de ander krijgt de vrucht. Daar heb je het hele principe van het machtsmisbruik. Heel vaak zie je dat de armen werken, en voor wie is de vrucht? Voor de rijken! Dat komt maar al te vaak voor. Ik geloof dat dit ook één van de principes was ,waarom God oorspronkelijk tegen een koning was over Israel. Want wat was vaak het punt bij het heidense koningschap? Die koning slokte alles op. Het gewone volk kan zich kapot werken om die koning zijn zak te spekken. Nu staat er dat er geen onrecht meer zal zijn, geen uitbuiting, geen kloof meer zijn tussen arm en rijk. Het zal niet meer zijn dat de één zich verrijkt ten koste van de ander. Ze zullen niet planten opdat een ander het eet, maar de mens die werkt zal ook de vrucht daarvan genieten. Dus dan kom je in feite bij Petrus 3: daar zal een nieuwe aarde zijn, waarop gerechtigheid woont. Wat is hét kenmerk van die nieuwe aarde? Niet dat die van ander materiaal gemaakt is dan deze, maar dat die gekenmerkt wordt door gerechtigheid!

Vers 23: en ze zullen niet tevergeefs zwoegen,  eigenlijk staat er: ze zullen niet zwoegen tot het ledige! En geen kinderen voortbrengen tot een vroegtijdige dood, tot ontbinding, want ze zullen een door de HERE gezegend zaad zijn, staat er eigenlijk. Dat is dat Zaad waar het scheppingsverhaal over spreekt, Genesis, het zaad van Abraham. Een gezegend zaad en hun nakomelingen met hen. In vers 24 zie je dat er nog iets gebeurd: een herstel van het gesprek, het gesprek tussen God en mens. En het zal geschieden dat ik antwoorden zal voordat ze roepen, terwijl ze nog spreken, zal Ik verhoren. Net als bij Adam in de Hof. En dan tenslotte in vers 25: en de wolf en het lam zullen tezamen weiden. Wolf en lam. Ik geloof dat je hier een paar lijnen in kunt trekken. Ten eerste, je kunt het heel letterlijk nemen als het herstel van de dierenwereld, zoals in Psalm 36 staat: Mens en dier verlost Gij. Een tweede lijn zou kunnen zijn dat het kan duiden op de verzoening tussen de volken. Want de wolf kan ook een beeld zijn van de roofzuchtige volken. Merkwaardig dat Benjamin een wolf genoemd wordt in Genesis 49, en uit Benjamin kwam de eerste koning , Saul, een wolf, vraatzuchtig. Een lam is niet vraatzuchtig, een lam is vreedzaam, het tegenovergestelde. Het is trouwens interessant dat er een woord voor Lam gebruikt wordt,dat maar drie keer in het Oude Testament voorkomt. In 1 Sam. 7 :9 staat dat Samuel een lam brengt als de Filistijnen aanrukken en door dat lam komt de overwinning. In het Hebreeuws is het “taleh” in het Aramees “talya”, en dat kan twee betekenissen hebben,namelijk lam of knecht. Jezus kwam als het Lam en Hij kwam ook als de Knecht. De Koning-Knecht. Dan krijg je een totaal nieuw Koningschap. Niet meer het koningschap dat heerst, maar dat dient. Hij kwam als de Talyah, als het Lam en als de Knecht. Je kunt zeggen: daar zie je de gestalte van Jezus, maar je kunt ook zeggen de gestalte van de gemeente, het Lam. En je zou ook kunnen zeggen, de Wolf , Saul, en het Lam, David. Saul en David worden verzoend. De volkeren worden tot verzoening gebracht. En ze komen samen en ze zullen tezamen weiden. De leeuw zal stro eten als het rund. Het rund is ook meer het dier van de dienstbaarheid. En de slang zal stof tot spijze hebben. De slang is ook vaak het beeld van de occulte volkeren, het zaad van de slang. En als hij nu stof tot zijn brood zal hebben, dat staat er eigenlijk, stof, dat is het puur natuurlijke, dat betekent dat hij helemaal terugkeert naar het ongevaarlijke. Hij zal geen bedreiging meer vormen, dus ook die volkeren die vroeger occult waren, die een bedreiging vormden, die slang zal stof eten, ongevaarlijk zijn. “En ze zullen geen kwaad doen, noch verderf stichten op gans mijn heilige berg, zegt de HERE.” Dus daar zie je dat God op die manier een heel aantal punten in de duizendjarig rijk gaat herstellen.

Het wordt een heel concreet gebeuren, daarin ligt ook het perspectief van dat duizendjarig rijk, dat het herstel zich niet alleen maar uitstrekt over de geestelijke wereld, maar dat het ook concreet op aarde gestalte krijgt, net zo als God in het begin de aarde heel bewust geschapen heeft en die mens als arbeider, dienstknecht op de aarde heeft gesteld. Zo zal ook dat herstel de aarde en de arbeid op de aarde in al zijn facetten bevatten. Ik geloof dat je ook vanuit het Hebreeuwse denken kunt stellen dat een herstel dat alleen maar de geestelijke wereld bereikt, is geen herstel. Het begint in de geest, maar als het alleen maar in de geest blijft, is het niet bevredigend. En juist daarom moet dat duizendjarig rijk komen. Want het moet ook die hele aarde in al zijn vezels bereiken, want die aarde moet ook genezen van al haar verwondingen. De volkeren moeten genezen, de arbeid moet genezen worden, de volkeren moeten verzoend worden. Een heel wezenlijk punt is ook dat ze moeten genezen van hun beeld van koningschap. Nog even in dit verband Jesaja 65:22 :” Mijn uitverkorenen” en in vers 9: “mijn knechten”, “ mijn uitverkorenen zullen ze (die bergen) bezitten en mijn knechten zullen daar wonen.” Dus als je de bergen bezit, heb je koningschap. Wie zullen daar dus wonen? “Mijn knechten!” Dus die koningen uit Openbaringen 20 zijn heel wezenlijk dienstknechten. En ik geloof dat de volkeren daar op wachten, om een heel nieuw soort koningschap te zien. Juist een soort koningschap dat ze nog nooit gezien hebben, of bijna nooit. Want die heersers over al die volkeren hebben alleen maar macht uitgeoefend en vaak ten koste van hun volk. Denk aan Uganda enz. Bij duizenden worden de mensen afgeslacht, dat is het koningschap dat ze door de eeuwen heen steeds gezien hebben, zelfs vanuit het christendom. Kijk maar naar het Pausdom en alles wat daarmee te maken heeft. De slavenhandel die vaak gevoerd werd met de Bijbel in de hand. Ze hebben alle vormen van koningschap gezien, en de schepping zucht en wacht op het openbaar worden van die zonen. We zouden nog veel meer concreet moeten invullen wat die zonen zijn. Dat zijn geen mensen met een stralenkransje om hun hoofd, die op een gegeven moment zeggen: “Zo, en nou gaan we openbaar worden!”  Nee, ze worden openbaar in hun dienen, ze worden openbaar als knechten, net als Jezus: Koning-Knecht. En zij gaan een totaal nieuw soort koningschap laten zien.

Dát is Openbaringen 20! Daarom moet dat duizendjarig rijk komen, om te laten zien dat God zegt: Ik ben trouw aan mijn verbond, ook aan mijn verbond met de volkeren, opdat ze zullen zien dat als Ik een koningschap ga brengen dat het anders is dan ze altijd gehad hebben. Namelijk: “mijn knechten zullen daar wonen! Dat is de Knecht de Heren, waarvan Jesaja zegt, die zal het heil openbaren en het recht aan de volken. Dan zullen knechten van God gaan regeren. En zo zullen ook de volkeren genezen van hun beeld van koningschap. Hoe zullen ze ooit het koningschap van God aanvaarden, als ze het verbinden aan het koningschap dat ze altijd gezien hebben. Net zoals heel veel mensenmoeite hebben met God als Vader, omdat ze een bepaald vaderbeeld hebben. Ze hebben zoveel slechte koningen gezien, dat ze geen enkele koning meer willen, dat is het wezen van anarchie. En zo slaat het altijd om naar de ene of andere kant, of je krijgt een democratie waar het hek van de dam is , of je krijgt een dictatuur. En dan zegt God:”Ja ,maar ik heb nog een alternatief!”  En  dat is het duizendjarig rijk. En wie worden dan de koningen? Degenen die geleerd hebben te dienen!

 En ik zag tronen, en zij zetten zich daarop, en het oordeel werd hun gegeven; en (ik zag) de zielen van hen, die onthoofd waren om het getuigenis van Jezus en om het woord van God, en die noch het beest noch zijn beeld hadden aangebeden en die het merkteken niet op hun voorhoofd en op hun hand ontvangen hadden; en zij werden weder levend en heersten als koningen met Christus, duizend jaren lang. God gaat recht verschaffen aan de ellendigen en verdrukten. Ook aan die arme en ellendige volkeren zal God juist laten zien dat Hij hun God is.

2 comments on “Het duizendjarig rijk”


  1. J.Schutte-Haleber says:

    Ja dit is logisch. Dit past bij het Vaderhart van God. Dit past bij hoe Jezus is.
    Heerlijk om te lezen. En ook om door te trekken naar onze eigen levens dat God altijd uit is op herstel.


  2. F. Bakker says:

    Prachtig om te lezen. Er wacht ons nog een grote toekomst. Met verlangen mogen wij uitzien naar die grote toekomst.
    Een bemoediging ook voor ons allen die die dag met groot verlangen tegemoet zien.

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

384684 bezoekers sinds 07-06-2010