Het berouwde de Here

30-05-2010 door Joop Neven

….berouwde het de Here, dat Hij de mens op de aarde gemaakt had, en het smarte hem in zijn hart. {Gen.6 vers 6}.

Als je het zoleest, krijg je een beetje de indruk alsof God zegt: “Had Ik nou maar nooit mensen gemaakt”. In het woord “berouw” zit het woord “rouw”. In het Hebreeuws hangt het samen met het woord troosten “hinnacham” daarin zit de woordstam “nicham”dat is: verdriet + vertroosting. In het Hebreeuwse denken is dat dus gezamenlijk: “verdriet en vertroosting”. In een andere vertaling staat het daarom zo:…de Here troostte Zich, ja, Hij maakte de mens op het land, ja Hij zwoegde Zich af tot in zijn hart. Daar staat een woordstam “atsab”, wat ook wordt gebruikt voor de vrouw in barensweeën.…gij zult met moeite {niet met smart} kinderen baren….. Als je het zo leest, bemerk je: God spant Zich tot het uiterste in, …ja, Ik troost Mij, ja, Ik maakte hen…God heb één troost: Ik heb ze gemaakt, Ik ben er verantwoordelijk voor. Als er staat: “De Here troostte Zich”, betekent dat uiteraard dat God verdriet had. Maar in het Hebreeuws is het één woord: “verdriet en troost”. Gods berouw is een onpeilbaar verdriet, zo groot als Hij Zelf is. Dat verdriet van God is niet ergens achter de schermen, maar dat kreeg gestalte in de mens op aarde. God heeft verdriet in de weg die Hij gegaan is op aarde. Zelfs tot op Golgotha. Daarvan kun je niet zeggen; dat heeft God dus gewild, dat gaat God ook aan zijn hart. Want de Beste wordt daar gekruisigd. Tom Naastenpad zei het zo prachtig: “Steeds als wij eigenzinnig zijn en zijn heerschappij van liefde niet aanvaarden, steeds als wij laten merken, dat wij in zijn verbond van liefde ons in onze vrijheid aangetast voelen, steeds als wij koning willen zijn op de wijze van de volkeren, dan berouwt het God. En dan wendt Hij de geschiedenis om en dan gaat Hij vastberaden voort. Want Hij blijft God; om nòg grotere liefde te tonen”. God verliest liever zijn gezicht dan zijn volk. Dat lijkt wel zo bij Saul: God heeft een koning aangesteld en nu moet Hij hem weer afzetten. Dan laat Hij de zoon van Juda koning worden: David, de betere. Dan berouwt Hem zijn vorige stap en Hij zet de volgende stap. Dan wordt Hij mens. En Hij sterft voor alle mensen, om de dood en het lijden uit te roeien. Nooit zal het God berouwen lief te hebben. En daarom berouwt het Hem tot tweemaal toe, dat Hij Saul heeft uitverkoren. Daarom berouwt het Hem niet, dat Hij hem verworpen heeft, want zijn liefde berouwt Hem niet.

Commentaren zijn gesloten.

Zoeken

Column

Pinksteren

Pinksterfeest De dag begint zoals alle gewone dagen. Het dorp komt langzaam op gang. Mensen ontwaken en gaan op weg of blijven thuis, net waar het leven hen roept. Het belooft een mooie dag te worden. De zon krijgt alle ruimte. Een blauwe lucht, hier en daar wat wolkjes, maar verder is de hemel open. […]

529294 bezoekers sinds 07-06-2010