Goede Vrijdag

14-04-2014 door Joop Neven

Hoop is het koord, gespannen tussen lijden en heerlijkheid

Paulus gaat over het lijden spreken en hij spant als het ware de hoop tussen het lijden en de heerlijkheid. Het koord (tiqwah) van de hoop (tiqwah) is gespannen tussen het lijden en de heerlijkheid. Hierbij zij opgemerkt dat het woord tiqwah zowel hoop als koord kan betekenen. Hetzelfde woord werd ook gebruikt bij het scharlaken koord dat Rachab uit het venster moest laten hangen. “zie, wanneer wij het land binnenkomen, moet gij dit koord van schar­laken­draad binden aan het venster waardoor gij ons hebt neergelaten, en uw vader en uw moeder, uw broeders en de gehele familie bij u in huis bijeenbrengen” {Joz.2:18}.

Het woord kabah, dat de grondvorm van het woord tiqwah is, betekent eigenlijk: “gespannen zijn”, zoals ook een koord gespannen kan worden. Die hoop is ook als het koord dat gespannen wordt over de afgrond. Daardoor worden die twee uitersten verbonden. Je kunt dan wel zeg­gen: ja, maar er is geen brug. Maar toch, de hoop verbindt dat lijden en de heer­lijkheid. Te midden van het echec, de nederlaag, de teleurstelling wordt dat koord van de hoop gespannen. Daardoor kunnen mensen het dan toch volhouden. Dat is ook het koord dat gespannen is over de woestijn naar het land van belofte. “Want ik ben er zeker van, dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet op­weegt tegen de heerlijkheid, die over ons geopenbaard zal worden” {Rom.8:18}.

De hele schepping ziet ergens naar uit. Heel de schepping is doortrokken van hoop. De mens heeft toch nog altijd iets in zich van blijven hopen. Soms gaat die hoop tegen alle realiteit in. Die hoop is iets wat ook van God uitgaat. God heeft die hoop in de mens en in de schepping gelegd.

Het lijden van Jezus

Jezus wordt in de handen van de boze ge­speeld, zodat alle andere mensen uit de handen van de dui­­vel kun­nen ko­men. En dan krijg je de ge­dach­te: Jezus moest sterven, omdat God dat wilde. Maar dat is een on-Bijbelse gedachte. De mensheid heeft Jezus aan het kruis geslagen, maar nochtans, de Vader heeft zijn liefde getoond aan die zelfde mensheid, door Jezus uit de doden op te wekken. Het lijden staat zo indrukwekkend beschreven in het begin van Psalm 22 en Psalm 23. Psalm 22 vers 1 begint met: “Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten”. En Psalm 23 vers 1 begint met: “De Here is mijn herder, mij ontbreekt niets”. Na de kruisiging is er de opstanding, waar de dood geen macht meer heeft. Na Ps.22 komt Ps. 23 en deze psalm laat zien dat er na deze onrechtvaardige wereld, die eenzame wereld, de nieuwe schepping komt, waar rust en harmonie en volmaaktheid heerst. God laat Zijn schepping niet los. Hij laat niet varen de werken Zijner handen. De Blijde Boodschap van de Bijbel is, dat de dood allerminst het einde is. Het laatste vers van Ps. 150 zegt: “Alles wat adem heeft, love de Here. Halleluja {Ps.150 vers 6}. “Loven” is in het Hebreeuws “hileel”. Hier staat: “tehaleel”. “te” geeft aan dat het toekomende tijd is: dus “zal loven”. Wat een toekomst gaan we nog tegemoet. We zien naar Hem uit, Hij, die hemel en aarde voltooien zal.

Dus toch: Hoop is het koord gespannen tussen lijden en heerlijkheid

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

391867 bezoekers sinds 07-06-2010