God is anders

12-12-2012 door Joop Neven

De Joodse benadering van de Bijbel is anders dan de onze. De nadruk bij christenen ligt vaak op “persoonlijke redding”. Bij de Joden ligt dat anders, daar wordt veel universeler gedacht. Het gaat om de terugkeer tot harmonie tussen volken, de schepping en God. Voor de Bijbelschrijvers, van de eerste tot de laatste, is God niet alleen de God van Israël, maar Hij is de God van het heelal en de enige God die er ooit geweest is en zal zijn. Voor alle duidelijkheid: God is geen “internationale “ God. Met geen enkel ander volk dan Israël ging God een verbond aan. M.a.w. de God van Israël is een universele God. De hele Bijbel is hier vol van.

Hier volgen een paar teksten:

Ik zal zegenen wie u zegenen, en wie u vervloekt zal Ik vervloeken, en met u zullen alle geslachten des aardbodem gezegend worden {Gen.12:3}.

En met uw nageslacht zullen alle volken der aarde gezegend worden, omdat gij naar mijn stem gehoord hebt {Gen.22:18}.

Des Heren is de aarde en haar volheid, de wereld en die daarop wonen {Ps.24:1}.

Te dien dage zal Israël de derde zijn naast Egypte en Assur, een zegen in het midden der arde, omdat de Here der heerscharen het gezegend heeft met de woorden: Gezegend zij mijn volk Egypte en het werk mijner handen, Assur, en mijn erfdeel Israël {Jes.19:24-25}.

Ik, de Here, heb u geroepen in gerechtigheid, uw hand gevat, u behoed en u gesteld tot een verbond voor het volk, tot een licht der natiën {Jes.42:6}.

Alle volken zijn samen vergaderd en de natiën hebben zich verzameld. Wie onder hen kondigt dit aan en doet ons het verleden horen? Laten zij hun getuigen voortbrengen, opdat zij in het gelijk gesteld mogen worden en men het hore en zegge: Het is waarheid. Gij zijt, luidt het woord der Heren, mijn getuigen, en mijn knecht, die Ik verkoren heb, opdat gij het weet en i Mij gelooft en inziet, dat Ik dezelfde ben; vóór Mij is er geen God geformeerd en na Mij zal er geen zijn. Ik, Ik ben de Here, en buiten Mij is er geen Verlosser. Ik heb verkondigd, verlost en doen horen, en ben geen vreemde onder u; gij toch zijt mijn getuigen, luidt het woord des Heren, en Ik ben God. Ook voortaan ben Ik dezelfde en niemand redt uit mijn hand, Ik werk, en wie zal het keren? {Jes.43:9-13}.

Zie, Ik heb hem tot een getuige voor de natiën gesteld, tot een vorst en gebieder der natiën {Jes.55:4}.

Zijt gij voor Mij niet gelijk aan de kinderen der Ethiopiërs, o kinderen Israëls? {Amos 9:7}.

En Hij zal richten tussen vele volkeren en rechtspreken over machtige natiën tot in verre landen. Dan zullen zij hun zwaarden tot ploegscharen omsmeden en hun speren tot snoeimessen; geen volk zal tegen een ander volk het zwaard opheffen, en zij zullen de oorlog niet meer leren {Micha 4:3}.

Is God in het Oude Testament anders dan in het Nieuwe Testament?

Het absurd om de God in het OT. af te schilderen als toornig, wreed en boosaardig, zoals Maarten van Rossem onlangs in zijn blad zei {in het blad “Maarten” van 6-11-2012}. Heeft hij daarin gelijk? In het OT geeft God de mens de opdracht “uw naaste lief te hebben als u zelf” {Lev.19:18} en beschrijft Zichzelf als “Barmhartig en genadig, lankmoedig, groot van goedertierenheid en trouw” {Ex.34:6}. Vanouds heeft het Hebreeuwse denken gezegd: het gaat om de barmhartigheid zonder einde. Zijn barmhartigheid is werelwijd

Het Westers {Grieks} denken

Helaas is de theologie vaak verhard, het leven is er uit. Als je “dit en dat” maar onderschrijft dan zit je goed. Maar dan haal je het leven eruit. Terwijl in de brieven van Paulus het echte Leven centraal staat: “En in Hem hebben wij de verlossing door zijn bloed, de vergeving van de overtredingen, naar de rijkdom zijner genade…{Efeze 1:7}.

Bij de Grieken zie je de enkeling die iets onderneemt; bij de Joden is het heel sterk de gemeenschap met God en met elkaar. Het Griekse denken leert dat mens zelf de zin van zijn bestaan moet leren ontdekken, terwijl de Bijbel ons dat elke bladzijde duidelijk probeert te maken.

Voor het verstaan van de Bijbel, en met namen in deze tijd {aioon} is het geen overbodige luxe om het Hebreeuwse denken en de brieven van Paulus een plaats te geven, waar de grote liefde van Christus tot uiting komt. “Om die reden buig in mijn knieën voor de Vader, naar wie alle geslachten in de hemelen en op de aarde genoemd wordt, opdat Hij u geve, naar de rijkdom zijner heerlijkheid, met kracht gesterkt te worden door zijn Geest in de inwendige mens, opdat Christus door het geloof in uw harten woning make. Geworteld en gegrond in de liefde, zult gij dan samen met alle heiligen, in staat zijn te vatten, hoe groot de breedte en lengte en hoogte en diepte is, en te kennen de liefde van Christus, die de kennis te boven gaat, opdat gij vervult wordt toto alle volheids Gods” {Efeze 3:14-21}.

Telkens als je de Bijbel leest denk ik: God is anders. Van uit het Hebreeuwse denken mag je alle dingen verstaan vanuit Gods karakter, vanuit Zijn liefde. God wil, dat alle mensen behouden worden en tot erkentenis der waarheid komen. Hij wil het, zou het dan niet gebeuren? Zijn wil geschieden. Zijn wil heeft het laatste woord, tegen alle weerstand in. Zijn wil heeft het voor het zeggen. Ja, inderdaad: God is anders

 

 

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

383935 bezoekers sinds 07-06-2010