Gevallen engelen

25-05-2010 door Joop Neven

Toen de mensen zich op aarde begonnen te vermenigvuldigen en hun dochters geboren waren, zagen de zonen Gods, dat de dochters der mensen schoon waren, en zij namen zich daaruit vrouwen, wie zij maar verkozen. En de Here zeide: Mijn Geest zal niet altoos in de mens blijven, nu zij zich misgaan hebben; hij is vlees; zijn dagen zullen honderd twintig jaar zijn. De reuzen waren in die dagen op de aarde, en ook daarna, toen de zonen Gods tot de dochters der mensen kwamen, en zij hun kinderen baarden; dit zijn de geweldigen uit de voortijd, mannen van naam {Genesis 6 vers 1-4}. Deze woorden uit Genesis brengen veel mensen in verwarring. Zeker al ze met iemand gesproken hebben die ervan overtuigd is dat Genesis 6 spreekt over engelen en buitenaardse wezens. Wat anders kan er immers gezegd worden over deze “Zonen van God”? Het is toch duidelijk dat het onaardse vreemdelingen zijn?

Laten we de woorden “Zonen van God” eens onder de loep nemen. Of beter nog: kritisch kijken naar de originele Hebreeuwse woorden die in de Bijbel gebruikt worden.

“Zonen van God” is de vertaling van “Benêj ha Elohim”. Het eerste deel daarvan zijn de “zonen”. Het woord “ben” klinkt vertrouwd. We kennen dit van namen als ben-jamin, bem hadad en ben-gurion.

“Elohim” is het meervoud van “el”. Het betekent sterk, krachtig, machtig. Dit woord “el” wordt vaak gebruikt als algemene naam voor God, goden en idolen. Vandaar de vertaling “zonen van God”. Maar een andere goede vertaling is “zonen van machtige mannen” of “zonen van overwinnaars” en zelfs “krachtige jonge mannen”. Dit brengt de zonen omlaag tot gewone aardse stervelingen!

Wat deden deze zonen? Een nieuw of verbeterd ras verwekken? Natuurlijk niet. Ze zagen de dochters van de mensen en ze zagen dat ze mooi waren. Een andere goede vertaling is: toen ze mooi waren. En ze namen ze als vrouw. Ze vroegen niet zee namen. Het woord “namen” {iqchoe in het Hebreeuws} betekent niet alleen trouwen, maar kan ook vertaald worden met grijpen, pakken, in bezit nemen, overmeesteren, roven, wegrukken of gevangen nemen. Een oude legende zegt dat deze meisjes gebruikt werden op de dag dat ze trouwden. Sommige van deze “gewoonten” hebben de zondvloed overleefd. Van Gilgamesh, de held van Uruk {het bijbelse Erech, Gen.10 vers 10} is geschreven hoe hij de vrouw van andere mannen nam in hum huwelijksnacht. Dit werd “het recht van de eerste nacht” genoemd: landheren en overwinnaars die als eerste gebruik maakten van hun “bezittingen”.De term “toen ze mooi waren” krijgt hierdoor een andere betekenis: de meisjes straalden als een bruid.

De termen “zonen van overwinnaars” of “zonen van machtige mannen” enerzijds en “dochters van mensen” anderzijds verraden een tegenstelling: elite klassen contra gewone mensen. {Er zijn blijkbaar zaken die niet veranderen, zelfs niet in duizenden jaren tijd…}

Deze tegenstelling is ook terug te vinden bij het woord “reus”{Gen.6-4}. Het Hebreeuwse woord is “nephilim”. Sommige Bijbels gebruiken dit Hebreeuwse woord in plaats van een vertaling. Maar “reus” betekent niet alleen “lange, grote man”, het kan ook weergegeven worden met tiran, superman of man van invloed, man van kracht. Een invloedrijke, heersende magnaat. Zij waren de machtige mannen: indrukwekkend, beroemd en berucht. Mannen van naam. Het Hebreeuwse woord “shem” wordt hier gebruikt, hetzelfde woord als in genesis 11 vers 4. “Laten we ons een naam {shem} maken”.

Jezus sprak evenmin over buitenaardse machten of engelen toen Hij de tijd van voor de zondvloed aanhaalde. In Matth.24 vers 37 –39 lezen we:

Want zoals het was in de dagen van Noach, zo zal de komst van de Zoon des mensen zijn. Want zoals zij in die dagen voor de zondvloed waren, etende en drinkende, huwende en ten huwelijk gevende, tot op de dag, waarop Noach in de ark ging, en zij niets bemerkten, eer de zondvloed kwam en hen allen wegnam, zo zal ook de komst va de Zoon des mensen zijn.

Opvallend is dat Jezus verwijst naar het huwelijk en het tot huwelijk geven in die oude tijd. Maar niets toont aan dat Hij hierbij denkt aan of waarschuwt voor gevallen engelen.

Een ander voorbeeld wordt gegeven door Lucas. Deze evangelieschrijver noteert in Lucas 3 vers 38:

…de zoon van Enos, de zoon van Seth, de zoon van Adam, de zoon van God.

Hier zien we dat Adam ook een zoon van God genoemd wordt. En waarom zouden zijn nakomelingen ook niet zo genoemd worden? Paulus had hier ook wat over te zeggen. In zijn toespraak op de Areopagus, sprekend tegen de Atheners, zegt hij in Hand.17 vers 28-29:

In Hem {God}leven wij, bewegen wij ons en zijn wij, gelijk ook enige van uw dichters hebben gezegd: Want wij zijn ook van zijn geslacht. Daar wij dan van Gods geslacht zijn, moeten wij niet menen, dat de godheid gelijk is aan goud…

Paulus had geen moeite met het idee dat mensen Gods kinderen zijn.

Nu, met al het bovenstaande in gedachten, kan de vraag opnieuw gesteld worden: wat gebeurde er in Genesis 6?

Het lijkt erop dat er een heersende aristocratie aanwezig was die het leven controleerde {of terroriseerde}. Big brother watching you. Zij gebruikte en misbruikte wie en wat zij wilde. Knappe meisjes werden bij hun ouders weggenomen om hun meesters te “dienen”. Andere meisjes moesten onder ogen zien dat ze verkracht zouden worden wanneer ze trouwden. Hun kinderen werden wellicht weggenomen om getraind te worden in dienst van hun meester. Ik geloof niet dat we hier met engelen of buitenaardse wezens te maken hebben, zoals sommige mensen denken. Want als dat zo is, was de mensheid hun slachtoffer. Maar vers 5 spreekt duidelijk dat de “boosheid van de mens” heel groot was. Mensen van vlees en bloed {vers3: want hij is vlees} waren waarneembaar opstandig tegen hun Schepper. En het was niet alleen maar de elite die deze weg ging. De gewone mens vreesde God evenmin. Aan het eind werd er slechts één rechtvaardig man Noach

Kijk naar Genesis 4 vers 23-24. Hier horen we hoe Lamech zichzelf boven God plaats en zichzelf roemt: raak mij niet aan of ik zal mijn wrekende kracht gebruiken! Merk op dat hij de enige is in Genesis 1 tot 6 {behalve Adam natuurlijk, en Kaïn in Gen.4 vers 17} van wie iets gezegd wordt over zijn vrouwen: zijn twee vrouwen!

De eindconclusie is dat de mensheid zelf schuld had van wat er gebeurde. De mensheid leefde op een manier die net eeuwig kon duren.

120 jaren werd haar gegeven om van gedachten te veranderen {Genesis 6-3}.

Maar deze jaren gebruikte zij niet….

Bron: De Genesis site.

 

 

Commentaren zijn gesloten.

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

384682 bezoekers sinds 07-06-2010