Er bestaat geen erfzonde. Je wordt niet van alles toegerekend, waaraan je part noch deel hebt. Er bestaat geen erfzonde, geen erfschuld en geen erfsmet. Vol­gens die oude dogmatiek was een kind dus al verdoemd bij zijn geboorte van­wege de schuld van Adam. In dat oude doopformulier kwam dat dan naar voren: ‘Onze kinderen zijn in Adam de verdoemenis deelachtig’.

Vanaf het moment, dat ze ter wereld kwamen zouden ze dan al onder een vloek liggen. Dit is toch wel een rampzalige uitleg, want op die manier is de mens het mach­teloze slachtoffer van een lot, dat je door de schuld van anderen is opgelegd. Een mens is niet schuldig, omdat hij mens is. Dat zou toch ook wel heel onbarmhartig zijn van God. Dan zou God men­sen maken, en ze vervol­gens verwijten dat ze mensen zijn. Dat is in feite ook het inconsequente van het Calvinisme: eerst zegt men: je bent geboren als zondaar en vervolgens wordt jou dat aangerekend. In feite kun je iemand nooit schuldig verklaren om iets waarmee hij geboren is.

Dit artikel is gepost op 24-10-2011 om 18:39 en is opgeslagen onder Korte stukjes. U kunt de reakties volgen via de RSS 2.0 feed. U kunt een reaktie achterlaten, of trackback naar uw eigen website.