Egyptenaren tegen Egyptenaren

07-02-2011 door Peter Slagter

Een preek gehouden op 06-02-2011 in de Vrije Evangelische Gemeente te Zeist

Jesaja 19 vers 1-20

“Dan zal Ik Egyptenaren tegen Egyptenareb ophitsen, zodat ieder van hen strijdt tegen zijn broeder en ieder tegen zijn naaste, stad tegen stad koninkrijk tegen koninkrijk” {Jesaja 19 vers 2}.

Er staat natuurlijk veel meer over Egypte in de Bijbel, maar ik vond dit wel het mooiste gedeelte om vanmorgen maar eens te lezen. Als wij aan Egypte denken, dan denken we hoofdzakelijk aan de verlossing van Israël uit Egypte. In dat verband komt die naam regelmatig over onze lippen. Maar Egypte is natuurlijk een volk, natie, dat bestaat vandaag ook nog steeds, daar zijn we de afgelopen weken wel achtergekomen. Het journaal begint er telkens mee. Het volk dat opstaat tegen Mubarak. “de gezegende”, ja, maar niet voor het volk. Het plein van de vrijheid, Tahrir-plein, is het Arabische woord voor “vrijheid”. Het vrijheidsplein staat centraal in het wereldnieuws. De naam Egypte, die is al heel oud, dat wil zeggen, hij komt van een heiligdom, genoemd naar een heiligdom van de god “Ptah”. Er zijn in Egypte een aantal verhalen, over hoe de wereld is ontstaan. En één van de verhalen is, dat de wereld gecreëerd is door die god “Ptah”, want zo zegt men, die heeft de wereld geschapen, alleen maar door iets te zeggen. Dus hij is eigenlijk de schepper door het woord. Dat is wel leuk om te lezen, want die Schepper ken ik ook namelijk. Door het Woord zijn alle dingen geworden, Hij sprak en het was er.

De Hebreeuwse naam voor Egypte is: “Mitsrajim”, zo wordt in het Hebreeuws het land Egypte genoemd. “Mitsrajim” is een tweevoudige uitgang, ajim. Net zoals hasjamajim, twee hemelen, zo is Mitsrajim ook een tweevoudige uitgang. Eigenlijk staat er in het Hebreeuws, “de twee Egyptes”. Dat staat er eigenlijk. Dan heeft het woord Mitsrajim ook weer de betekenis van “land, grasland”. Maar het gaat erom dat het er twee zijn. Er dat klopt ook wel met de situatie van Egypte, want dat land heeft als het ware twee Egytes. Je hebt het “opper Egypte”, en je heb het “neder Egypte”. Dat bovenste deel is vrij droog en onvruchtbaar, en dat lagere deel is de vruchtbare streek. Dat komt omdat de Nijl, de levensader van Egypte is. Als ze de Nijl niet hadden dan hadden ze eigenlijk niets. Die stroomt van boven naar beneden, en komt uiteindelijk in de Nijl-delta terecht, dan stroomt hij uit in de Middellandse zee. Daar waar de Nijl stroomt, is er wat te verbouwen, en je voelt wel, hoe lager die Nijl komt, hoe meer mogelijkheden er komen voor landbouw etc. Het woord “Nijl”betekent: “Stroom of rivier”. Het is de levensader van Egypte. In dat gebied liggen belangrijke plaatsen zoals Cairo, een grote plaats, die bestaat uit allerlei voorsteden. Cairo heeft 8 miljoen inwoners, maar met de voorsteden erbij 18 miljoen. Een van de grootste steden van de wereld. In dat gebied zijn er ook nog andere steden, wat verder naar de kust toe, Alexandrië. En Alexandrië, zijn naam heeft te maken met Alexander. Het is wel aardig om dit vermelden, Egypte was een geweldig rijk, het rijk van de Farao’s, en later is dat wat afgekalfd, en dat komt omdat er andere wereld leiders zijn opgestaan. Een daarvan was Alexander de Grote, hij was de stichter van het Griekse rijk. Eerst was er Babel, nou ja, het allereerste rijk in de Bijbel van Egypte, en vervolgens was daar Assiër en toen kwam Babel. Daar begint dat statenbeeld van Daniël, dat begint bij Babel, terwijl die twee andere er aan vooraf gingen. En Babel, en dat komt het Medo-Perziëse rijk, en dan komt het Griekse Rijk, en dat is opgericht door Alexander de Grote. En daar is die stad Alexandrië naar vernoemd. En dat betekent dus ook dat Egypte een tijd lang onder de Griekse cultuur is terecht gekomen. En daar is ook uiteindelijk de kerk van Egypte ontstaan, die wij vandaag kennen als de Koptische kerk. Alexandriën is de geboorte plaats van de Septuaginta. De Griekse vertaling van het O.T. De zeventig, de zeventig geleerden hebben destijds de tenach vertaald in het Grieks. De Septuagint. Dat was een hele gerespecteerde vertaling door de eeuwen heen. Ook in de Bijbel ontdek je dat aanhalingen in het Nieuwe Testament, eigenlijk afkomstig zijn uit de Septuaginta. De “zeventig”betekent dat. Dat is allemaal begonnen in de plaatst Alexandrieëen. We ontdekken dat Egypte veel meer is dan alleen maar een land in het Midden-Oosten. In Tunesië opstand, in Egypte opstand. In Jemen beginnen ze al, en men verwacht dat er veel meer opstand komt in het Midden-Oosten. Er is rumoer. En dat moet ons niet verwonderen. Omdat de geschiedenis van deze wereld beslecht wordt in het Midden-Oosten. Daar is het begonnen. Gods handelen met de mens. Daar was Abraham die uit het land Ur der Chaldeeën naar Kanaän gegaan is. Toen die honger had moest hij uitwijken naar…Egypte. Dat is het land waar Jacob later zijn zoon naar toe stuurde, om daar voedsel te halen. Want er was hongersnood in Kanaän. En ze gingen naar….Egypte. Jozef werd door Ismaelieten mee genomen naar…Egypte, en kwam terecht in het huis van Potifar, en later kwam hij terecht aan het hof van de Farao, hij werd onderkoning.  Potifar, zijn schoonvader, was destijds priester van “On”, en de priester van “On”, en die stad kennen we vandaag onder de naam, Heliopolis, dat betekent: “stad van de zon”{Jesaja 19 vers 18}. Het woord in de grondtekst kan verschillende betekenissen hebben, één van de betekenissen is, “de stad van de zon”. Nu hebben we te maken met het Egypte van vandaag, met President Mubarak, met allerlei groeperingen, Egypte, één van de staten in het Midden-Oosten, dat van oudsher, maar ook in de toekomst een kruitvat is. En toch zit er eigenlijk veel meer achter. Egypte is vel groter dan je vermoed. De aller eerste keer dat Egypte in de Bijbel voorkomt is in Genesis 12, waar Abraham naar Egypte gaat i.v.m de hongersnood in Kanaän. En de zoon van Hagar, slavin van Abraham, Ismaël, trouwde een vrouw uit Egypte en die zelfde Ismaelieten, die brachten later Jozef naar Egypte. Jozef werd de heerser van Egypte. Toen zijn de zonen van Jacob naar Egypte gegaan om daar voedsel te halen, en uiteindelijk heeft het er toe geleid dat zij een ontmoeting hebben gehad met Jozef. Dat vond plaats in Egypte, dat is belangrijk, ook in profetische betekenis. De ontmoeting van de broers met Jozef vond plaats buiten het land Israël. Hij voorzag hen, en heel Egypte van voedsel. Jozef was een wijs man, en heeft Egypte door de moeilijke tijden heen geholpen. En dan na verloop van tijd roept God iemand, namelijk Mozes om zijn volk uit Egypte weg te halen. En Mozes was opgevoed in de wijsheid van Egypte. We kennen de geschiedenis van Mozes. Hij werd opgevoed aan het Egyptische hof. En daar leerde hij de rijkdommen van Egypte kennen. De wijsheid, waarin in Jesaja 19 gesproken wordt, waarvan de Here zegt: waar is nu jullie wijsheid, jullie weten het toch allemaal. Wie kan jullie nog raad geven. Mozes werd door God geroepen om zijn volk Israël uit Egypte te lijden. Lees maar in Hebreeën hoofdstuk 11 daar staat hoe het ging met Mozes, vers 24 en 25: “Door het geloof heeft Mozes, volwassen geworden, geweigerd door te gaan voor een zoon van Farao’s dochter, maar hij heeft liever met het volk Gods kwaad verdragen, dan tijdelijk van de zonde te genieten”. Mozes had als kind niets te kiezen. Hij kwam daar gewoon terecht. Toen hij volwassen was geworden moest hij voor zichzelf kiezen, en toen heeft Mozes een hele belangrijke keuze in zijn leven gemaakt. Mozes wist wat onder het volk leefde. Hij was daar aan het hof, zij waren slaven en hij leefde in de weelde van het hof van Egypte. Dan staat er “door het geloof”, op een of andere manier heeft God tot hem gesproken, dat is de essentie van Hebreeën 11, elke nieuwe zin begint met de woorden “door het geloof”, dat betekent dat er ook iets moet zijn om in te geloven. God heeft hem duidelijk gemaakt wat er aan de hand was, en hij heeft en keuze gemaakt. Het geloof stelt te vaak voor keuzes. Zo was het met Mozes ook, en heeft toen geweigerd om een zoon van de dochter van farao genoemd te worden. Het verkoos ervoor om liever met het volk Gods kwaad te verdragen, Jesaja 19 vers 25. “en hij heeft de smaad, van Christus groter rijkdom geacht dan de schatten van Egypte, want hij hield de blik gericht op de vergelding”, vers 26 “Door het geloof heeft hij Egypte verlaten, zonder de toorn des konings te duchten. Want hij bleef standvastig, als ziende de Onzienlijke” vers 27. Zijn oog was gericht op de Here God. Hij verwachtte het van God. En dan staat er: in vers 28: “door het geloof heeft hij het Pascha gehouden en het bloed doen aanbrengen, opdat de verderver hun eerstgeborene niet zou aanraken”. Zou is het gegaan bij de verlossing van Israël uit Egypte. Dat was een demonstratie van de macht van God. De verlossing begon met een confrontatie van de Here, de Jahweh, en de farao, en de goden van Egypte. Die hadden een heel belangrijke plaats in die cultuur. En als ik zeg “goden, afgoden”, die in principe niets zijn, mar die hebben ook te maken met de engelen machten die er zijn in de hemelen. Ook in Egypte werden die engelenmachten aanbeden, die hadden hun invloed ook op het bestaan van Egypte. Want elk rijk heeft zijn eigen engelvorst leren wij uit Daniël, zoals de Grieken dat hadden en de vorst van de Meden en Perzen, ook Israël heeft een vorst in de hemelen, namelijk Michaël. De confrontatie tussen de Heer der heerscharen en de goden van Egypte. En dat blijk ook wel, want als Mozes de opdracht krijgt om tekenen te verrichten, zij daar in Egypte tovenaars en die doen dat net zo makkelijk, maar uiteindelijk moeten die tovenaars buigen. De hemelse machten moeten buigen voor de Almachtige. Het gat erom dat er een enorme confrontatie heeft plaats gevonden destijds, niet alleen tussen Mozes en de farao, maar ook tussen God en de machten die de overheden van de volkeren vormen. En dat maakt het Egypte toch wel heel bijzonder. Egypte is niet zomaar een land, niet zomaar een volk. Ook al heeft dat vandaag niet zo heel veel te zeggen. Het moet ondersteund worden vanuit het buitenland. Maar van origine is Egypte een macht, en de zelfde macht die we later terug vinden bij de Assiërs, bij Babylon, bij Meden-Perzen, Griekenland, Rome en in de eindtijd zien we de zelfde macht heeft zich eertijd al gemanifesteerd in Egypte. Eén van de hoofdgoden was “Ptah”, die later ook als een zonnegod bekend geworden is. De aanbidding van de zon. Dat was in de Egyptische goddienst belangrijk. En het mooie is dan dat Israël in Egypte verblijft, en dat God dan op een gegeven moment Mozes uitverkiest om Zijn volk uit Egypte te verlossen. Weet je wat nu zo bijzonder is? In de voorbereiding werd ik toch met iets bepaald. En dat is: Ik lees in Hebreeën 11 vers 28 “Door het geloof heeft hij het Pascha ingesteld”. Mozes heeft in opdracht van God het Pascha gevierd. Het Pascha is en geweldig beeld, waarvan?….ja, van Christus! Natuurlijk. Paulus schrijft later, “ook ons Paaslam is geslacht”. Het Paaslam is een geweldig type van het Paaslam met een hoofdletter, namelijk de Here Jezus. En staat voor het verlossingswerk van God. En weet je wat nu zo opviel? Dat allereerste Pascha, wat zo bij uitstek bij Israël hoort, werd voor de eerste keer gevierd in… Egypte, buiten het land. Dat is toch ook bijzonder, want toen de Here Jezus geboren is, in het land van Israël, toen moesten Jozef en Maria, die moesten vluchten. Weer een Jozef die in Egypte terecht komt. Samen met hun zoon, Jezus. En vervolgens is hij toen, uit Egypte weer naar Israël terug gegaan, opdat de Schrift vervuld zou worden staat erbij in het Mattheüs evangelie, “Ik heb mijn Zoon geroepen uit…..Egypte”! Ook als je het heilshistorie bekijkt, ja dan neemt Egypte en belangrijke plaats in. Dan wordt Mozes geroepen, zijn naam betekent: “uit getrokken”. En inderdaad heeft Israël uit getrokken uit Egypte. Je zou kunnen zeggen dat, Egypte feitelijk de moeder is van het volk van Israël. Dar is het uit voortgekomen. Daar is het uit getrokken. Vervolgen leidt Mozes dan Israël uit Egypte en dan komen terecht in de woestijn. En daar zondert God Zijn volk Israël af, en sluit met hen en verbond. En dan staat er in Psalm 80 vers 9: “Gij hebt een wijnstok uit Egypte uit gegraven, Gij hebt volken verdreven en hem geplant”. Zo wordt Egypte in de Bijbel ook een beeld van de wereld waarin wij leven. Nu weer even terug naar Jesaja 19. Hierin wordt eigenlijk het hele verhaal van Egypte, heel beknop weergegeven. Dat wil zeggen, het is en Godsspraak over Egypte, en er waren meer volkeren waarover een Godsspraak ontvangen werd, maar het heeft vooral te maken met de profetie, met de toekomst. Wat komt er uiteindelijk van Egypte terecht. In Jesaja 19 vers 2 staat: “Dan zal Ik Egyptenaren tegen Egyptenaren ophitsen, zodat ieder van hen strijdt tegen zijn broeder en ieder tegen zijn naaste, stad tegen stad, koninkrijk tegen koninkrijk”. We hebben dat van de week al een paar keer gezien op T.V. Ik zeg niet dat dit de vervulling is van dit vers, maar dit gaat in ieder geval over de eindtijd. Er zal dus uiteindelijk in Egypte, een soort van burgeroorlog plaatsvinden. En de Heer Zelf is daar de aanstichter van, zie vers 2 “dan zal Ik de Egyptenaren ophitsen tegen Egyptenaren”. Ik, mat een hoofdletter. De Heer zal verwarring brengen. Net heb ik gezegd dat Egypte een beeld is van de wereld, dan moet je deze dingen ook in en wat breder perspectief trekken. Dat de één zal opstaan tegen de ander. Dat is iets wat niet alleen in Egypte zal gebeuren, maar in de hele wereld zal gebeuren. Dat leer je ook uit het boek Openbaring. In dat Bijbelboek kom je verschillende dingen tegen, die je ook tegen Jesaja 19 kunt leggen. Stad tegen stad, koninkrijk tegen koninkrijk. Er zullen hier en daar oorlogen zijn, geruchten van oorlogen, zie de Here Jezus in Mattheüs 24, ook met betrekking tot die eindtijd. “De geest zal in hun binnenstee verward worden en Ik zal al hun plannen in de war brengen”.

vers 3. Ik moest ook denken wat in één van de Psalmen staat: waar staat, dat de Here de raad van de volkeren verbreekt. De raad van de volkeren houdt geen stand. De raad van de Here houdt eeuwig stand. En zo zullen de mensen in de wereld, in de eindtijd, in verwarring gebracht worden. Zelfs de leiders, de koningen, de machthebbers der aarde zullen door duivelse beïnvloeding, zodanig in de war gebracht dat zei op een gegeven moment denken, God te kunnen verslaan.

vers 4 zegt: “En Ik zal Egypte overgeven in de macht van een hardvochtige heer, en een gestreng koning zal daarover heersen, luidt het woord van de Here, de Here der heerscharen”. Later lezen we ook dat Juda voor de Egyptenaren een schrikbeeld zal zijn. Er komt nog en tijd, dat de heerser die over Israël wordt aangesteld, dat die ook zijn invloed zal hebben in Egypte. En dat de inwoners van Egypte zullen buigen voor die wrede heerser van de eindtijd. Is er verder nog iets te zeggen over de economische situatie in Egypte in de toekomst? Jawel kijk maar in

vers 5 “Dan zal het water uit de zee verdrogen en de rivier zal drooglopen en opdrogen”. Het gaat over de Nijl. “de rivier gaat stinken, de Nijlarmen van Egypte leeglopen en droog worden, riet en biezen verwelken”. Ik heb al gezegd, de Nijl is de levensader van Egypte. Het eerste teken, wat Mozes gedaan heeft, was het water van de Nijl in bloed veranderen. Dood en verderf. De Nijl staat symbool voor de levensader. Net zo goed dat het water van deze wereld, eigenlijk verrot is en stinkt, en uiteindelijk zal opdrogen. Net zoals het water van Jericho ongezond was, en pas door een wonder van Elisa weer gezond werd. Zo zal het water van Egypte in de toekomst geen leven meer geven, het zal opdrogen. Zoals het gaat met de levensaders van deze wereld. Alles zal uiteindelijk opdrogen. Ook in het boek Openbaring lees je dat de wateren verontreinigd zullen worden, zodat je niet meer geven waarvoor het bedoeld is.

vers 8 “De vissers zullen zuchten en treuren, allen die de angel in de Nijl uitwerpen; zij die het net over het water uitspannen, zullen verkwijnen”. Het economische leven komt kennelijk tot stilstand. Het gaat ten onder. Egypte gaat ten onder.

vers 11 en volgende, waar de Heer spreekt over die wijsheid. Egypte, waar zijn nu die wijzen van je? Waar zijn nu degene die je raad kunnen geven? Dat is ook wat Paulus later zegt tegen het volk Israël, dat ook altijd vertrouwd heeft op eigen-wijsheden, de overlevering der ouden. Waar is de wijze? Waar is de Schriftgeleerde? Natuurlijke heeft alles te maken met de wereld waarin we leven. Waar ook zoveel wijs-heden wordt gedebiteerd. De één weet het nog beter dan de ander. Wat een filosofen zijn er al geweest. Mensen die hun licht hebben laten schijnen op het bestaan van deze wereld, de oorsprong, het bestaan, de toekomst. De wijsbegeerte van de wereld, alle wijsheid, alles wat de mens tot stand gebracht heeft. Waar zal het in de eindtijd allemaal zijn? Wij komen er van onder de indrukt. En natuurlijk, als je er als mens tegenaan kijk, dan is het ook indrukwekkend wat de mens allemaal kan en doet. Maar bedenk dat het voor God niet zo belangrijk is. Al staat de hele mensheid tegen Hem op, zoals Psalm 2 dat leert, dan staat er: “die in de hemel zetelt, lacht”. Het gaat om het schepsel, dat zich verheft tegenover de Schepper. En vanuit de Bijbel weten wij dat het schepsel bij voorbaat kansloos is. Het gaat niet goed met Egypte. Dat wil zeggen, in eerste instantie niet. Ik vind het zo prachtig dat ook het laatste gedeelte gelezen hebben. Als Juda een schrikbeeld van Egypte is, dat is het diepte punt van het bestaan van Egypte. Het zal last hebben van de machthebbers daarom heen, En het gaat zoals het profetisch woord voorzegd heeft. Maar dat wil niet zeggen dat je het vandaag al kan invullen, de toekomst zal dat leren. Maar uiteindelijk, zullen er in Egypte zal er een overblijfsel zijn van de mensen die uiteindelijk ook de Jahweh, de Heer, Zijn Naam zal aanroepen. Ik denk dat er iets is, dat ooit door God in Egypte in het verleden is geplant, dat komt dan uiteindelijk toch nog tot bloei. “Te dien dagen zullen er vijf steden in het land Egypte zijn, die de taal van Kanaän spreken en die bij de Here der heerscharen zweren; één zal genoemd worden: de stad der verwoesting. Te dien dagen zal er een altaar voor de Here zijn midden in het land Egypte en aan zijn grens een opgerichte steen voor de Here” {Jesaja19 vers 18-19}. Gewijd aan Jahweh, de God van Israël. Degene die onderdrukt worden zal bevrijd worden zegt vers 20: “….dan zal Hij hun verlosser en een strijder zenden”. De Here zal aan de Egyptenaren bekend worden. Ze zullen Hem dien met slachtoffer en spijsoffer. Het volk van Egypte ontvangt uiteindelijk van Godswege een geweldige zegen. En samen met Assiër, het tegenwoordige Syrië, zal het met Israël, zullen het drie landen zijn, die hun zegen zullen verspreiden, vanuit het Midden-Oosten over heel de wereld.

vers 25: “…Gezegend zij mijn volk Egypte en het werk mijner handen, Assur, en mijn erfdeel Israël”. Want Israël is en blijft Zijn volk. En als je dan Egypte mag zien als een beeld van de wereld, dan wordt eigenlijk in Jesaja 19 beschreven hoe het met de wereld zal gaan. Dat de wereld, terecht zal komen van geestelijk en economische armoede, de fundamenten zullen geen stand houden, het water zal opdrogen, de goden kunnen niet meer helpen. Er is er nog maar Eén, dat het kan, en dat is God Zelf. En als er een oordeel zal gaan over de wereld, en als de volkeren nog door een diep dal moeten, zal God uiteindelijk, de Heiland zenden, Degene, die de Zoon van God is. Geroepen uit Egypte, voortgekomen uit de wereld naar het vlees, die de Almachtige is, die de hoogste plaats heeft in de hemelen, en Hij zal uiteindelijk op de aarde zijn zegen gebieden. En wij hebben die zegen nu al ontvangen, wij zijn verlost uit Egypte. Zoals Paulus zegt in Galaten 1 vers 4: ” die Zichzelf gegeven heeft voor onze zonden, om ons te trekken uit de tegenwoordige boze wereld, naar de wil van onze God en Vader, aan wie de heerlijkheid zij in alle eeuwigheden! Dat is zo geweldig. Uitgetrokken zijn wij, verlost uit de slavernij, bevrijd uit deze wereld. “Hij heeft ons verlost uit de macht der duisternis en overgebracht in het Koninkrijk van de Zoon zijner liefde”{Kol.1 vers 13}. Hij heeft ons een volkomen verlossing gegeven. En wij mogen nu al genieten van de zegeningen die wij hebben ontvangen. Dat zijn in hoofdzaak geestelijke zegeningen, de materiële zegeningen etc, ach, dat komt in de toekomst allemaal goed. Want als God Zijn heerlijkheid zal openbaren, zullen wij de eerste zijn die in die heerlijkheid zichtbaar worden. God komt tot zijn doel, niet alleen met ons, als leden van de gemeente, het Lichaam van Christus. Het komt tot zijn doel met Israël, Hij komt tot zijn doel, ook met Egypte, ook met deze wereld. En uiteindelijk zal heel de aarde vol worden van de kennis van de heerlijkheid des Heren. Jozef, tot tweemaal toe ging Jozef naar Egypte. Er zal nog éénmaal een “Jozef” naar Egypte komen, de Grote Jozef, de Here voegt toe, de Here geeft overvloed en Hij zal de wereld zegenen en heerlijkheid brengen.

1 comment on “Egyptenaren tegen Egyptenaren”


  1. gerard rommens says:

    wat ik me afvraag is;moeten we dit alles niet vertalen naar geestelijke wereld en dan natuurlijk egypte als baker van t oocculte zien en daar onze aandacht op richten ,dat er dus een grote tovenaar zal opstaan die als super spiritist de wereld weldra zal betoveren

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

406167 bezoekers sinds 07-06-2010