Egypte – Mitsrajim, een tweeheid

02-11-2010 door Joop Neven

In het boek Hosea (de naam betekent: “verlossing”) spreekt God over het roepen van Israël uit Egypte.

“Toen Israël een kind was, heb Ik het liefgehad, en uit Egypte heb Ik mijn zoon geroepen” (Hosea 11:1).

God riep Israël uit Egypte om het volk te leiden naar en te brengen in Kanaän, het land der belofte. De naam voor Egypte in het Hebreeuw is ‘Mitsrajim’. De letters van het Hebreeuwse alfabet hebben elk een waarde. Zo is de totale waarde van het woord Mitsrajim, geschreven: mem-tsade-resh-jod-mem, in getallen 40-90-200-10-40 = 380. De totale waarde van ‘Kanaän’ geschreven kaf-noen-ajin-noen in getallen 20-50-70-50 = 190. We zien dat beide getallen zich tot elkaar verhouden als 2:1. Hierin ligt een diepe waarheid aan ten grondslag. God haalt zijn volk namelijk uit de twee-heid, het dualisme, en wil het leiden naar de één-heid, de harmonie, de rust-in-zichzelf. Het woord Mitsrajim is een bijzonder woord, het geeft namelijk die dubbelheid al aan. De uitgang “ajim” is de uitbeelding van een twee-heid. Zo worden b.v. de beide benen “raglajim”, de beide handen “jadajim”, de beide ogen “enajim”, de beide oren “oznajim”genoemd. Het is de dubbelheid van het woord “Mitsr”, zoals dus ” jadajim”, handen, de dubbelheid is van het woord “jad”, hand. Nu heeft dat woord “Mitsr” in zich als stam het woord “tsr”, geschreven tsade-resh, hetwelk zowel met vorm te maken heeft als ook met leed en onderdrukking. Het woord “Mitsrajim” betekent dan dus ‘de vorm in dubbelheid” of, “de dubbele vorm” en ook “het leed van de dubbelheid” of “het leed in de tweeheid”, “de onderdrukking in de tweeheid”. En daarmee geeft dat woord dan ook aan wat Egypte eigenlijk is in de Bijbel. Het is een uitkristallisering in de tijd, en de uitdrukking op een bepaalde plaats in de tijd, van datgene dat in wezen betekent het leed van de twee-heid, het gevangen zijn in de twee-heid van de wereld. En het zich er niet uit kunnen verlossen, het niet weten hoe er uit te komen. Terwijl Kanaän het beloofde land is, waar een nieuwe wereld zou beginnen. Daar zou de een-heid hersteld zijn, de een-heid die men kende ook voordat men in Egypte was terecht gekomen. Dit loopt parallel met het komen van de mens uit de zesde dag in de zevende dag. En dan gaat de weg beginnen van dit land van de gevangenschap, van het lijden, naar het beloofde land waar alles goed zal zijn. De woestijn is de wereld waar men doorheen trekt. Zij zelf is niets, zij is onvruchtbaar en onherbergzaam. Zij is niet bedoeld om er te kunnen blijven. Je trekt er doorheen als door de tijd. Maar wie terug verlangt naar de woestijn of Egypte, is als een slaaf die de vrijheid in die zevende dag niet wil, en die daardoor voor “eeuwig” knecht blijft. Maar ondanks dat, de weg gáát verder en loopt tenslotte uit in de achtste dag, nieuwe schepping, waar het einddoel bereikt is. De gang van Egypte naar Kanaän is dus de weg van de “twee”naar de “één”. Die weg zie je zo mooi in het woord “Abba = Vader. In het woord Abba – אבבא – zit in wezen heel het geheim van de wereldgeschiedenis, want dat woord begint met een alef א (één), dan komt de bet ב (twee) en dan ga je weer naar de alef א (één). Oorspronkelijk kom je vanuit die eenheid, dan ga je naar de ‘tweeheid’, maar uiteindelijk kom je weer bij de eenheid terecht. Eén – twee – één: dat is heel de weg van een mens door het leven. Je begint als eenheid, dan ervaar je in je leven de tweespalt, de twee, de twijfel, de dualiteit, de gespletenheid, waarbij van alles uit elkaar gaat. Telkens ervaar je de gebrokenheid van het bestaan. Het woord ‘abba’ zegt, dat je uiteindelijk weer één wordt vanbinnen, want abba eindigt met een alef. Wat is Bijbel toch een schitterend verhaal, die ons al vertellend naar Huis leidt. Naar dat Vaderhuis met de vele woningen. Hem zij de eer en glorie voor nu en in de toekomst

2 comments on “Egypte – Mitsrajim, een tweeheid”


  1. Wim vd Toorn says:

    Hallo Joop ,weer en prachtige uitleg van ,hoe
    deze schepping ontstaan is ,en met welk doel.
    Het weg trekken uit de twee,en dat doe je door
    alles aan de ééN te verbinden.
    Zoals Paulus het verwoord in Efeze 4:1tm6
    Waar het gaat om.

    1.Eenheid des Geestes.
    2.Een lichaam.
    3.Een hoop.
    4.Een Heer.
    5.Een geloof
    6.Een doop.
    7.Een God.
    8.Een Vader.

    En wij weten dat Vader in het hebreeuws is,
    A B B A en dat is 1 2 2 1.

    Vr Gr Wim


  2. boukje says:

    Joop, ken je het boek van Weinreb: de bijbel als schepping? Daar staan allemaal van deze prachtige dingen in.

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

410212 bezoekers sinds 07-06-2010