“Tussen Mij en uw zaad achter u, in hun geslach­ten, tot een verbond dat heel de eeuw verduurt”. – Gen.17:7.   

Het NBG vertaalt eeuwig ver­bond, maar als je consequent uitgaat van het woord ‘olam, dan zou je moeten zeggen: het is een verbond ‘dat heel de eeuw verduurt’. Buber vertaalt dan ook een ‘Weltzeitbund’, een verbond dat de wereld­tijd omvat. Want ‘olam betekent: de verborgen tijd; dat kan verborgen tijd zijn in het ver­le­den en verborgen tijd in de toekomst. Vandaar dat Buber het meest­al vertaalt met wereld­tijd. Dat is de tijd zolang als deze wereld draait. Niet ‘eeuwig’, want het Hebreeuw­se denken denkt in feite niet zozeer van­­uit tijdloosheid, vanuit eeuwigheid, maar veel meer van ‘olam, dat is deze eeuw en dan de ‘olam haba dat is de komende eeuw. De rabbijnen zeggen dan ook: De komende eeuw is de eeuw die altijd be­­zig is te komen. Want elk moment kan die eeuw binnenkomen; dus niet tijdloos. Het tijdlo­ze denken is eigenlijk meer gekomen vanuit de Griek­se gedachtewe­reld; dat is geen bijbelse gedachte en ook geen He­breeuwse.

Dit artikel is gepost op 21-09-2011 om 19:15 en is opgeslagen onder De Verdieping. U kunt de reakties volgen via de RSS 2.0 feed. U kunt een reaktie achterlaten, of trackback naar uw eigen website.