Een hoge roeping

24-05-2010 door Joop Neven

De brandende vraag is: als we zo’n hoge roeping hebben, wat doen we er mee? Het medegezet zijn in het overhemelse en het behoren tot het Lichaam van Christus moeten toch meer zijn dan een eretitel. Wie iets gaat begrijpen van de openbaring van het geheimenis zal beter begrijpen hoe de wereld, van God uit gezien, in elkaar zit en waarom de geschiedenis na Hand.28 zo is verlopen en zal daarom ook beter weten hoe we dienovereenkomstig moeten handelen en wandelen. De hoge roeping die wij ontvangen is niet om onze behoudenis, maar heeft als doel diensbaar te zijn voor de ander. De positie is geen doel op zich, maar het doel is om bindend bezig te zijn. Anders wordt de Gemeente het Lichaam van Christus ook een dogma. De Efeze brief roept ons op om volhardend de éénheid te bewaren, bij het naijverige af, omdat iets zeer kenmerkend de gelovigen bindt; n.l de band des vredes. Het bindmiddel van de SJALOM, van de vrede. Ook hier is deze band het waard het aan de ander te gunnen. Waar ruzie is, is geen vrede, en dus geen evenwicht tussen roeping en wandel. Wie in gelijkhebbrij de vrede breekt, wandelt niet naar zijn of haar roeping. Immers, de band des vredes is de Heer Zelf  {Efe.2 vers 14} dat Hij vrede maakte tussen God en mens houdt niets minder in dan dat er ook vrede moet zijn tussen de mensen {Efe.2 vers 15}. Elders klaagt Paulus dat de woorden van de dwaalleraars zullen voort vreten als de kanker {2Tim.2  vers 17}. Kanker is een ziekte waarbij de cellen niet meer in vrede samenleven en daardoor het lichaam kapot maken. Wie zijn roeping verstaat, zal door ootmoed en geduld in staat zijn, ondanks allerlei verschillen, ook de geesteenheid te bewaren. Het woord voor “éénheid”, {Grieks; henotès} komt alleen in Efeze 4 vers 3 en in vers 13 voor. “en u te beijveren de eenheid des Geestes te bewaren door de band des vredes”. Efeze 4 vers 13: “totdat wij allen de eenheid des geloofs en der volle kennis van de Zoon Gods bereikt hebben”. Dit woord “henotès” betekent koppeling. Het werd gebruikt voor een medisch verband bij een armbreuk of iets dergelijks. Uit dit woordgebruik blijkt een onverwachte samenhang tussen geloof en geest. Beide zijn er om te koppelen, nadat er iets verbroken werd. Er is iets na Hand.28 stuk gegaan en daarom moeten de gelovigen her-ordend worden. Waarom is die éénheid zo belangrijk? Omdat ze het bewijs is dat we geloven in de God Die Eén is. Omdat we moeten beseffen dat onze positie diensbaar is voor de ander, de ander tot jaloersheid wekken. Laten we onze positie nooit gebruiken om ons te verkneuteren in ons behouden zijn, want daarvoor zijn we niet uitverkoren voor het Lichaam van Christus. Maar wij zijn als het ware een etalage van Christus om aan de overheden en machten in de lucht te tonen wie Hij is. De Efeze brief spreekt over de mannelijke rijpheid wat aangeeft, de éénheid van geloof, de volle kennis van de Zoon van God, de wasdom van de volheid van Christus. Eén Lichaam veronderstelt de samenwerking van alle op elkaar aangewezen leden onder leiding van het Ene Hoofd. In feite zou je kunnen zeggen; wie niet meewerkt heeft de mannelijke rijpheid nog niet bereikt., bevind zich nog in de onmondigheid {vers14}. Maar tegelijker tijd is het ook dat, als men daarmee gaat heersen de functie van het Lichaam daarmee te niet doet. De unieke positie die wij bekleden is niet voor ons zelf, maar voor hen die nog buiten zijn. Het Lichaam van Christus is een onderdeel van het grote Plan van God, namelijk de redding der wereld. Stap voor stap, fase voor fase, aioon voor aioon, zal God tot Zijn doel komen. Eenheid van de geest heeft ook te maken met de vergeving van de zonden. Het is ontroerend dat Israël een hele week wacht op Mirjam, die door schuld was buitengesloten {Num.12 vers 15}. Ook Mozes {Ex.32 vers 32}, Jesaja {6 vers 5}, Jeremia {8 vers 21} en Paulus {Rom.9 vers 3 blijven solidair met hun steeds weer zondigende volk. Zetten we dat tegen over Efeze.1 vers7 waar staat:”In Hem hebben wij de verlossing door zijn bloed, de vergeving van de overtredingen, naar de rijkdom zijner genade”. De vergeving is ons al bijvoorbaat geschonken, maar met één doel: alles onder één Hoofd  te brengen “om, ter voorbereiding van de volheid der tijden, al wat in de hemelen en op de aarde is onder één hoofd, dat is Christus, samen te vatten” {Efe.1 vers 10}. Prachtig zoals het er staat, “ter voorbereiding”. Eén God en Vader, begin en eindpunt, uit Wie de schepping, door Wie de verzoening en tot Wie de voleinding alle dingen zijn. Dit Vaderschap vindt zijn voltooiing als alle schepselen daarin zichzelf, in verheerlijkte staat zullen terug vinden. Wat is de inhoud van onze hoge roeping, nee, niet alleen onze zekerheid dat we deel hebben aan het Lichaam van Christus, maar veel meer: …aan de overheden en de machten in de hemelse gewesten de veelkleurige wijsheid Gods bekend zou worden” {Efe.3 vers 10}. Dat is pas een Blijde Boodschap.

 

Commentaren zijn gesloten.

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

406065 bezoekers sinds 07-06-2010