Een eeuwig verderf

08-01-2014 door Joop Neven

“Dezen zullen boeten met een eeuwig verderf, ver van het aangezicht des Heren en van de heerlijkheid zijner sterkte”{2Thess.19}.

Voor het woord “eeuwig”, staat het woord “olam”. Dus: “een verderf van de eeuw”. Dat is een verderf, dat te maken heeft met een bepaalde tijd. Dit roept weer meteen een heel complex van ge­dachten op. Wat dat betreft is het goed, om eerst nog eens de grote lijn te zien: God heeft van meet af aan met allen een doel voor ogen. Het gaat hier om de eenheid van God. God werkt niet met twee doel­stellingen, maar Hij heeft één doel, namelijk, om in allen te redden en het plan uit te voeren. En er staat ook, dat God wil, dat allen behouden worden, ”…die wil {Grieks: thelo, betekent onafwijsbaar-willen}, dat alle mensen behouden worden en tot erkentenis der waarheid komen”. En dat concentreert zich in de weg van de Messias. En Jezus ging de weg van de totale beschikbaarheid tot aan het kruis, tot aan het ui­terste. Wat in Jezus is ge­openbaard, is neergezet, zal kosmisch ont­­huld worden, dat wordt we­reld­wijd openbaar. God wil niet dat iemand verloren gaat maar dat alle mensen de waarheid leren kennen.

Het oordeel is tijdelijk

Dat kan ook niet missen, denk je dan. Kan er dan nog één kracht of macht of tegenstand bestaan, die daartegen stand houdt? De klas­sieke theologie noemt dit de ‘onwederstandelijke genade’; de over­macht van Gods liefde. “In een uitstorting van toorn heb Ik mijn aangezicht een ogenblik voor u verborgen, maar met eeuwige goedertierenheid ontferm Ik mij over u, zegt uw Losser, de Here”{Jes.54:7-8}. En dan kom je op een fundamenteel punt: het gericht heeft een doel. God werkt ook in het gericht ergens naar toe. Ook in dat gericht werkt God aan zijn heilsplan Zo zal God uiteindelijke daadwerkelijk alle mensen redden en de hele schepping vernieuwen.

De Bijbel spreekt ook van verloren zijn; niet zozeer van verloren gaan. Een mens zonder God is een verlorene. Er zijn mensen, die vandaag in de hel leven. Sartre heeft gezegd: de hel, dat zijn de anderen. En dan stelt hij het leven voor als een soort wacht­kamer, waarin je met z’n allen zit.“Ook in de weg uwer gerichten hebben wij U verwacht, o HERE; naar uw naam en gedachtenis ging ons zielsverlangen uit”{Jes.26:8}. Er is dus een verband tussen gericht en verwachting. misjpatim = gerichten, rechtzettingen. Een eindeloze straf staat hier haaks op.

“Van ganser harte verlang ik naar U in de nacht, ja, uit het diepst van mijn ge­moed zoek ik U; want wan­neer uw gerichten op de aarde zijn, leren de inwoners der wereld gerechtigheid” {Jes.26:9}. Als die gerichten dus komen, gaan de mensen wat leren! Dat is iets an­ders dan wat de gangbare gedachte zegt: als het gericht komt, dan is het afgelopen. Dat gericht heeft dus een doel. Het Hebreeuws heeft ook eigenlijk geen woord voor straf. Het woord jakhach betekent eigenlijk: corrigeren. Het NBG vertaalt dit dan meest­al met straffen. Jakhach bete­kent dus: “corrigeren, terechtwijzen, terecht bren­gen”. Vaak wordt dus uit het oog verloren, dat die gerichten een doel heb­ben. Eeuwig verderf is dus: verderf van de eeuw.

 

 

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

410642 bezoekers sinds 07-06-2010