De zwakheid van Paulus

07-10-2010 door Joop Neven

Beide aspecten –“wandelen in eigen kracht”, en “gered in genade” –  zien wij in de geschiedenis van Paulus roeping terug. Vermoedelijk was Paulus toen lichamelijk niet zwak, want hij legde de lange weg van Jeruzalem naar Damascus waarschijnlijk te voet af. Hij was nog jong en krachtig. Maar toen de Here hem ontmoette, verloor hij alle kracht en viel ter aarde. Hij was niet blind, maar het licht van de Here verblindde hem, zodat hij niets meer kon zien. Hij kreeg geen bevel om te wandelen. Hem werd slechts gezegd, dat hij moest opstaan. Maar hij kon zonder hulp niet lopen en moest aan de hand geleid worden. Vanaf dat moment waren al zijn zegeningen geestelijk. Dat hij opdracht kreeg naar Damascus te gaan, wijst op de bediening die hij zou krijgen voor de heidenvolken, want deze stad ligt buiten de landsgrenzen van Israël. Het voorrecht voor de volkeren zal liggen in de vereniging met Christus, buiten de priesterdienst van Israël en dus….ook buiten de wet om. Het verschil zie je tussen het evangelie naar Johannes en Paulus. In het evangelie naar Johannes is er, evenals in het evangelie van Paulus, een levende band tussen de gelovigen en de Heer. Maar de gelijkenissen bijvoorbeeld, die ons die band duidelijk maken zijn erg verschillend.

-Bij Johannes is er een wijnstok met vele ranken.

-Bij Paulus is er een Lichaam met Hoofd en ledematen.

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

406172 bezoekers sinds 07-06-2010