De vrouw bekleed met de zon

23-05-2010 door Joop Neven

Samengesteld uit diverse oude commentaren

“En de tempel Gods, die in de hemel is, ging open en de ark van zijn verbond werd zichtbaar in zijn tempel, en er kwamen bliksemstralen en stemmen en donderslagen en aardbeving en zware hagel” {Openb.11 vers 19}.

Het laatste ver van hoofdstuk 11 behoort niet meer tot de lofprijzing van de hemelbewoners, maar kondigt aan, dat de volgende visioenen op Israël betrekking hebben, dus Openbaring 11 vers 19 behoort officieel bij hoofdstuk 12. Johannes zag eerst, hoe de tempel Gods in de hemel openging. Dat er een tempel Gods in de hemel bestaat, is duidelijk. De offerdienst van Israël was een schaduw van toekomstige en hemelse dingen. Alles was daar tot in de kleinste bijzonderheden naar het plan en patroon van de hemelse werkelijkheid uitgevoerd. Op de berg Horeb heeft Mozes van de reedienst het hemels voorbeeld ontvangen, zoals wordt verteld in Exodus 25 vers 9: “Gij zult het maken overeenkomstig alles wat Ik u toon, het model van de tabernakel en het model van al zijn gerei”. De ark van Zijn verbond werd in de hemel zichtbaar. Op de aarde vormde de ark het middelpunt van het heilige der heilige, het zinnebeeld van Gods aanwezigheid onder Israël {vgl. Num.10 vers 33-39; 1 Sam.4 vers 6-8} Uit haar verschillende namen kunnen we haar geweldige betekenis afleiden. Zij heette “ark voor de getuigenis” {Ex.31 vers 7}, “ark des verbonds” {1Kon.8 vers 1}, “ark des verbonds des Heren” {1Kon.8 vers 6; 2Kron5 vers 7}, “ark Gods”, “ark van Gods sterkte” Salomo noemde haar “ark Uwer kracht” Zij bevatte de wet, het verborgen manna en de altijdbloeiende amandelstaf {Hebr.9 vers 4}.

In Openb.11 vers 19 moeten wij denken aan de oorspronkelijke ark in de hemel, niet aan de ark die eens op aarde stond. Volgens Jer.3 vers 16 zal de aardse ark namelijk nooit meer tevoorschijn komen. Dat de hemelse ark in Openb.11 “de ark van Zijn verbond” wordt genoemd, brengt ons op rijke gedachte, dat God het Sinaï-verbond gedenkt. Evenals de regenboog uit Openb.4 vers 3 en 10 vers 1 ons wijst op Zijn verbond met de schepping, zo wijst de ark op Zijn verbond met Israël. De ark wordt echter niet getoond met een verzoendeksel. En daar is reden voor. Het verzoendeksel wees immers op verzoening door het bloed de bedekking. Hier wordt de aandacht niet gevestigd op verzoening, maar op loutering en zuivering door middel van een oordeel. Daarom lezen wij van bliksemstralen, stemmen, donderslagen, aardbeving en zware hagel –  tekenen van het gericht, dat voortkomt uit de zevende bazuin {Openb.11 vers 15}} en dat in de volgende hoofdstukken in detail beschreven zal worden. Waar de zonde niet bedekt is, daar wordt zij uiteindelijk door Gods gramschap verteerd. “En er werd een groot teken in de hemel gezien: een vrouw, met de zon bekleed, met de maan onder haar voeten en een krans van twaalf sterren op haat hoofd” {Openb.12 vers 1}. En daarmee hebben wij het antwoord op de vraag al gekregen, wie deze merkwaardige zwangere vrouw is, die bekleed is met de zon, de maan onder de voeten heeft en wier hoofd bedekt is met een krans van twaalf sterren. De enige houdbare verklaring is, dat wij hier aan Israël moeten denken. Het voorafgaande begunstigt deze opvatting ten zeerste en het verband is altijd de beste verklaring van een moeilijke bijbeltekst. Niet de Gemeente, maar Israël heeft naar het vlees de Messias gebaard {zie Rom.1 vers 3; 9 vers5; Hebr.7 vers 14 en vergelijk verder Openb.12 vers 6 met Jes.26 vers 20-21 en Dan.12 vers 12}. 

Uit het vervolg van Openb.12 blijkt, dat de “vrouw” niet werkelijk in de hemel is maar op aarde verblijft en gedurende het tijdperk van de grote verdrukking vervolgd zal worden. Uit talrijke Schriftplaatsen weten we, dat dit lot Israël zal treffen. Het verbond met Israël is een verbond, dat de Almachtige uitdrukkelijk trouw blijft {Jes.9 vers 6; 54 vers 9-10; Jer.3 vers 1; Ezech. 16 vers 8; Hos.2 vers 15,18; 3 vers 4-5}. Aangezien de ark des verbonds in Gods tempel zichtbaar werd, is het aannemelijk, dat in Openb.12 vers 1, Israël, de eens verlaten en nu weer aangenomen vrouw van de Here is bedoeld. Israël wordt in het Oude Testament met een getrouwde vrouw vergeleken {Jes.54 }. Ten tijde van haar verwerping ook met een weggezondene {Jes.50, Jer.3} of een weduwe {Jes.47; Klaagl.1 vers 1, Lucas 18}. De beschrijving van deze vrouw strookt geheel met Israël. Zij is “bekleed met de zon”.Hoewel de Here Zijn volk door gerichten zal louteren {Openb.11 vers 19}, gedenkt Hij toch aan Zijn verbond met de bedoeling om het uiteindelijk te zegenen en het tot een zegen te maken. De zon is het licht der wereld {Gen.1 vers 14-18}. Dit moet Israël via de woorden Gods, die aan haar zijn toevertrouwd, en via de Messias voor de hele mensheid worden. God heeft de Joden bestemd om lichtbrengers en lichtdragers te zijn. “Hij heeft Jacob zijn woorden bekendgemaakt, Israël zijn inzettingen en zijn verordeningen. Aldus heeft Hij aan geen enkel volk gedaan, en zijn verordeningen kennen zij niet” {Psalm.147 vers 19-20}.

 

Commentaren zijn gesloten.

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

390910 bezoekers sinds 07-06-2010