De verwekking van Jezus

23-05-2010 door Joop Neven

De geboorte van Jezus Christus geschiedde aldus. Terwijl zijn moeder Maria ondertrouwd was met Jozef, bleek zij, voor dat zij gingen samenwonen, zwanger te zijn uit de heilige Geest {Matth.1 vers 18}. Men heeft het mysterie van de geboorte van Jezus dikwijls ontkend, omdat men alle feiten wilde herleiden tot eigen beperkte ervaringen. Dit is een uiterst schadelijke wijze om zo mee om te gaan. Wij zien in de Bijbelse geschiedenis dat, waar Gods verlossingsmacht zich in de wereld openbaart, altijd sprake is van een bijzondere verwekking, in het bijzonder de verwekking van de Messias. Als Jezus, de Zoon van God, de Verlosser der wereld geboren moet worden, is er geen man die zo liefheeft, dat hij dit Heilige Kind kan verwekken. Als we naar Abraham kijken, dan wordt aan hem de belofte gegeven, dat Sara een kind zal krijgen. Hoe is het mogelijk. Door de genade wordt Abrahams liefde zo sterk, dat hij uit de verstorvenheid het leven oproept. Isaäk wordt geboren. En toch, hoewel Abrahams liefde door de genade is uitgeheven boven zichzelf, zo ver zelfs, dat het wonder van Isaäk geboorte heeft plaatsgevonden uit dit ouderpaar, is de liefde niet volmaakt. Daarom is Isaäk niet de Verlosser der wereld. Als Jezus, de Zoon van God, de Messias van Israël, de Verlosser der wereld geboren moet worden, is er geen man die zo liefheeft, dat hij dit Heilige Kind kan verwekken. Geen man is er in de wereld, zelfs als hij de hoogste genade Gods ontvangt, die zo oneindig liefheeft, want de genade zal altijd weer in de mens vertroebeld worden. Zonde is altijd en gebrek aan liefde. Het tekort aan liefde heeft de verlossing tegengehouden. Daarom gaat God, als de Messias verwacht moet worden, aan de man voorbij. Het is Gods Heilige Geest, Zijn, eigen Geest, die uit de mogelijkheden van de vrouw, het Kind verwekt. Alleen de volmaakte liefde van God zelf kon deze verwekking doen plaats vinden. Hoe heeft Jozef het feit van de zwangerschap van Maria geïnterpreteerd. Als Maria zwanger is, moet zij wel overspel gepleegd hebben, is dat wat Jozef beweerd? Prachtig staat er in Matth1 vers 19. “Daar nu Jozef, haar man rechtschapen was en haar niet in opspraak wilde brengen, was hij van zins in stilte van haar te scheiden”. Dat betekent dat Jozef geen wraakgedachte had. Hij wordt een rechtvaardige genoemd. Een rechtvaardige zoekt geen vergelding, zoekt geen wraak. De rechtvaardige{tsaddiq}is bevrijd van de wraakgedachte. Jozef wil Maria in stilte verlaten, zonder aanklacht, zonder verwijt, misschien wel verdrietig, maar niet met wraakgevoelens. Toen die overweging bij hem opkwam, zie een engel des Heren verscheen hem in de droom{vers 20}.”Toen Jozef uit zijn slaap ontwaakt was, deed hij, zoals de engel des Heren hem bevolen had en hij nam zijn vrouw tot zich” {vers 24}. Als Jozef is teruggeroepen, staat hij open voor de Goddelijke onderwijzing, “Vrees niet, Maria, uw vrouw, tot u te nemen, want wat in haar verwekt is, is uit de Heilige Geest” {vers 20}. Hier zien we dat zelfs een rechtvaardige te kort schiet om de Verlosser te verwekken. Daarom ging God Jozef voorbij, want de Goddelijke volmaakte liefde, de Heilige Geest ging zelf dit kind verwekken. Dat het kind verwekt is door de Heilige Geest blijkt uit wat Hij zal zijn. Zijn naam drukt dit uit: JHWH is redding. Hoe blijkt die redding in de wereld? “Want Hij is het, die zijn volk zal redden van hun zonden” {vers21b}. Het is merkwaardig, dat het hier niet gaat over de zonden der volkeren, maar alleen over het volk, het volk Israël. Er wordt gesproken van redding van zonden. Wat is zonde? Zonde is “doel missen”. Wat is het doel van het volk Israël? De redding der wereld, daartoe is het volk uitverkoren. Het tekort hiervan is het doel missen, de zonde van Israël. Dit Kind, Jezus redt Zijn volk van dit tekort. Hij volmaakt Israël als Zijn koning. Daarom zegt Hij straks niet “het betaamt Mij”, maar ”het betaamt ons alle gerechtigheid te vervullen” {Matth.3 vers 15}. Als Koning van Zijn volk voert Hij de bestemming van Zijn volk volmaakt uit. Daarom richt Jezus Zich direct op het volk van Israël en niet op de volkeren. Niet om de volkeren in de steek te laten, maar juist om te redden. “Toen Jozef uit zijn slaap ontwaakt was, deed hij, zoals de engel des Heren hem bevolen had en hij nam zijn vrouw tot zich. En hij had geen gemeenschap met haar, voordat zij een zoon gebaard had. En hij gaf hem de naam Jezus {Matth.1 vers 24-25}. Daarmee erkent Jozef Maria als zijn zuivere, ongeschonden vrouw. Hij heeft door Gods genade de waarheid op Maria gekregen. En hiermee doet hij nog meer. Hij aanvaardt het Kind. Hij geeft dit Kind zijn Koninklijke naam. “het was niet uit het bloed, noch uit de wil des mans, noch uit de wil des vleses” maar Jozef gaf hem toch de naam Jezus. Hij geeft het Kind de glans van het Davidisch Messiaans Koningschap. God is bij verwekking van Jezus aan de man Jozef voorbijgegaan. Jozef {de mens}schoot in liefde te kort. Deze is niet de man en de verwekker, maar de bewaarder en beschermer van het heil. Jozef is hierin groots en getrouw geweest. Hij was een rechtvaardige. Een rechtvaardige is ook iemand, die aan God voldoet in de situatie, waarin hij geplaatst is, die zijn verantwoordelijkheid op zich neemt. De rechtvaardige is gekenmerkt door “vreze Gods”, dit is door liefdevolle eerbied voor God zelf. Hij weet daarmee ook zijn plaats “hij bekende haar niet” staat er geschreven. Tenslotte staat er “en gij zult Zijn naam roepen Jezus” {vers 21} Dit is JHWH, is redding. Aanroepen is iets anders dan een naam geven. Wij geven namen om te onderscheiden. Maar hier wordt het Kind aangeroepen, zoals God bevolen heeft hem aan te roepen. Deze aanroep is tegelijk het erkennen van het vertrouwen in Gods belofte. In dit Kind is, de Here de redding.

 Rechtvaardige.

Nog even iets over de Rechtvaardige, we zagen dat een rechtvaardige bevrijd is van de wraakgedachte. Hoe zit het dan met God? Als we over De Rechtvaardige spreken komen we bij Hem terecht. Hij heeft Zijn Zoon niet gestuurd om te sterven, maar om het Koninkrijk te vestigen op aarde. We zien dat zo mooi in Matth.21 vers 37, de pachter stuurden zijn slaven, maar werden allen gedood. Vanuit Zijn Liefde stuurde hij op het laatst zijn Zoon, “Mijn zoon zullen zij ontzien” want de liefde kent geen wraak, is lankmoedig, is goedertieren, is niet afgunstig, zij rekent het kwade niet toe{1Kor.13}. Vanuit de liefde stuurde God Zijn Zoon naar deze aarde, met de gedachte, “Mijn Zoon zullen zij ontzien”, maar de mens dacht anders, net zoals de Steen, die door de bouwlieden werd afgekeurd. Maar God gaat in Zijn onnavolgbare liefde er een “Hoeksteen” van maken. “deze is tot een hoeksteen geworden; van de Here is dit geschied, en het is wonderlijk in onze ogen.

 Vrede gemaakt hebbende.

De Vader heeft zich voorgenomen om door zijn Zoon een verzoening van ontzaglijke omvang tot stand te brengen. En door hem, vrede gemaakt hebbende door het bloed Zijns kruises, alle dingen weder met Zich te verzoenen, door Hem, hetzij wat op de aarde, hetzij wat in de hemelen is {Kol.1 vers 20}. Het trieste is dat men over het algemeen beweert, dat het “bloed van het kruis” vrede heeft gemaakt door de toorn van de Vader af te wenden, voor de schuld van de mens te betalen. Want Gij hebt geen behagen in slachtoffers, dat ik die brengen zou; aan brandoffers hebt Gij geen welbehagen {Ps.51 vers 18}. Maar in werkelijkheid had God de wereld zo lief, dat Hij bereid was om mens te worden en voor de wereld te sterven om haar Zijn liefde te tonen {Rom.5 vers 8; 1Joh.3 vers 16; 1Joh.4 vers 9}. De Vader was in Christus niet zichzelf met de wereld verzoenende, maar de wereld met zichzelf verzoenende {2Kor.5 vers 19} Hij was er niet op uit om Zijn eigen gunst te winnen, maar om Zijn schepselen van vijanden in vrienden te veranderen. Zo wordt het ook in Kol.1 vers 20 door Paulus gezegd “Het behaagde de Vader…. om door de Zoon alle dingen met zichzelf te verzoenen {niet: zichzelf met alle dingen te verzoenen!} De Vader stuurde vanuit, de Agapé {de niets terug vragende liefde}Zijn Zoon met de gedachte “Mijn zoon zullen zij ontzien”. De mens dacht het kwade, en dode de Rechtvaardige. Maar de vreugde Boodschap is; God is liefde, dat is niet slechts een woord, maar een voldongen feit. Het kwade is stuk gelopen op Zijn Agapé, Zijn niets terug verlangende liefde, de vijandschap sterft aan de liefde.

Bron.Dr.F de Graaff

Commentaren zijn gesloten.

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

391854 bezoekers sinds 07-06-2010