De Verlosser

23-01-2011 door Joop Neven

Wij zien in de Bijbelse geschiedenis dat, waar Gods macht zich in de wereld openbaart, altijd sprake is van een bijzondere verwekking. Denk maar aan de verwekking van Isaäk. God heeft aan Abraham de belofte gegeven, dat hij het nageslacht zal zijn van vele volkeren. Is het toevallig, dat Abraham en Sara oud worden zonder dit nageslacht voortgebracht te hebben? Kan zelfs Abraham zo liefhebben, dat hij deze mogelijkheid uit Sara verwekt? Het lijkt niet te kunnen. De liefde is te beperkt. Dan zoekt Sara een anderen mogelijkheid, waartoe de liefde niet te kort schiet. Uit de dienstmaagd kan Abraham een zoon verwekken. Het ligt binnen de maat van de menselijke liefde. Abraham blijkt zelf hiermee tevreden te zijn. Waarom verstoort God deze vrede door Abrahams voorstel niet te aanvaarden. De belofte wordt aan Abraham gegeven, dat Sara een kind zal krijgen. Hoe is dat mogelijk? Abraham ontvangt genade. De genade is de macht van God. Door genade krijgt Abraham Isaäk, door de belofte geboren, maar toch is Isaäk niet de Verlosser der wereld. Hooguit een type van de komende Verlosser. Zelfs komt de eis tot Abraham om Isaäk te offeren, maar dit offer gaat niet door, Isaäk is te onvolmaakt. “….God zal Zichzelf voorzien van een lam ten brandoffer, mijn zoon”{Gen.22 vers 8}. Overigens spreekt de Joodse traditie  nooit over het offer, maar over de vast-binding van Isaäk. En zo staat het ook in de grondtekst. Een brandoffer is een beeld van de totale overgave aan God. Bij een offer denkt men altijd aan een gift, maar het idee van een “korban” is ver verwijderd van dit alles. Het wordt nooit gebruikt om er een presentje, een gift mee aan te duiden. Dit woord kan alleen begrepen worden vanuit de betekenis van de stambetekenis. “Korban” betekent “naderen” en zo een nauwe relatie met iemand te krijgen. Het Hebreeuwse woord “ola”  { ajin-lamed-he} wordt meestal vertaald met “brandoffer”. Het betekent zoveel als “zich verhogen”, “opstijgen”. Er zit iets in van “totale toewijding”. Dit is wat Paulus ons oproept te doen in Romeinen 12 vers 1-2 “….dat gij uw lichamen stelt tot een levend, heilig en Gode welgevallig offer” {toenadering}. Het brandoffer werd aangeboden aan God en volledig verbrand om een volledig zicht te krijgen op God, en als we dat zicht ontvangen hebben, is het “een aangename geur voor de Here” {Lev.1 vers 17}.

 “God zal Zichzelf voorzien”. Dit zijn 3 woorden in het Hebreeuws. 1e woord is Elohim, betekent “God”. 2e woord is jeeeen, betekent “voorziet”, en het 3e woord is Lo, en dat betekent “voor Hem”. De begin letters van de drie woorden zijn 1e woord de “alef”, het 2e woord de “jod”, en het 3e woordde “Lamet”. Samen krijg jet het woord “Ajeel”, en dat betekent, “Ram”. Bij de begin letters van deze drie woorden wordt al gewezen naar De Ram, die in de struiken zit. Is in het verborgen aanwezig. Hij is nog stil als een schaap dat ter slachting geleid wordt.

Als Christus, de Verlosser der wereld geboren moet worden, is er geen man die zo liefheeft, dat hij dit Kind kan verwekken. Er is blijkbaar geen enkele man in de geschiedenis geweest, in wie de genade van God zo zuiver is, dat hij volkomen lief had. Het tekort aan liefde heeft de verlossing der wereld tegengehouden. Daarom gaat God aan de man voorbij. Het zijn Eigen Geest, die uit de vrouw de Verlosser verwekt. Wondelijk!

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

406064 bezoekers sinds 07-06-2010