De vader en zijn kleine kinderen

28-08-2011 door Joop Neven

Toen rabbi Arje Loeb van Spola, eens op Paasavond Seder door zijn zoontje de tekst liet opzeggen, waarin de voorgeschreven handelingen worden opgesomd en de jongen moest uitleggen, wat het woord “kaddesj”, “heilige” betekent, zei hij, zoals het gebruik is: “Als de vader thuiskomt van het huis des gebods, moet hij direct kiddoesj maken, dat betekent de zegen over de wijn uitspreken, en voegde daar verder niets aan toe. De vader vroeg: “Waarom voeg je er niet bij, waarom hij meteen kiddoesj moet maken?” “Meer, zie de jongen, “ heeft mijn meester me niet gezegd”. Nu leerde zijn vader hen er nog bij te voegen: “Opdat de kleine kinderen niet inslapen, maar zoals hun opdracht is, de vraag kunnen stellen: “Waardoor is deze avond verschillend van alle andere avonden? “ Toen de volgende da de onderwijzer der kinderen mee aanzat aan de feestdis, vroeg de rabbi hem, waarom hij de kinderen niet ook leerde, zoals gebruikelijk is, op het “  kaddesj”de toelichting daarop te laten volgen. De meester antwoordde dat hij dit voor overbodig gehouden had, omdat het voorschrift toch niet alleen van kracht was voor die huisvaders, die kleine kinderen in huis hadden. “Daarmede”, zei de rabbi, begaat u een zware vergissing. U verandert een oud gebruik zonder daarvan de strekking te kennen. Maar dit is de strekking:  Als de vader thuiskomt uit het huis des gebeds, als onze vader gezien en gehoord heeft hoe iedereen in Israël, ook al is hij vermoeid van de voorbereidingen voor het  Pesachfeest, vol vuur het avondgebed uitsprak, en dan in zijn hemel terugkeert, moet hij dadelijk kiddoesj maken, dat betekent: hij moet direct de heilige echtverbintenis vernieuwen, zoals hij tot de gemeente Israël gesproken heeft {Hos.2 vers 21}. Voor de duur der wereld verloof ik mij met u, en ons nog in deze nacht, de nacht der wake, verlossen, opdat de kleine kinderen niet inslapen, dat is het volk Israël niet aan de diepe slaap der vertwijfeling vervalle, maar reden krijgt om aan zijn hemelse Vader te vragen:” Waardoor is de nacht van deze ballingschap anders dan alle vorige?” Toen de rabbi deze woorden had gesproken, brak hij in tranen uit, hief de handen ten hemel en riep: “Vader, Vader, haal ons toch uit de ballingschap, zolang nog van ons geldt, wat geschreven staat: “ Ik slaap en mijn hart was wakker”{Hooglied 5 vers 2}. Laat ons niet geheel en al ontslapen. Allen weenden met hem. Na een poosje vrolijkte hij weer wat op en riep: “Maar nu willen wij de Vader verblijden en hem tonen dat zijn kind ook in het donker dansen kan”. Hij liet een vrolijk wijsje spelen en begon te dans.

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

410820 bezoekers sinds 07-06-2010