De spelonken

28-09-2010 door Joop Neven

Dan  kruipt men in de spelonken der rotsen en in de holen van de grond voor de verschrikking des Heren en voor de luister zijner majesteit, wanneer Hij opstaat om de aarde te verschrikken. Te dien dage zal de mens zijn zilveren en gouden afgoden, die hij zich gemaakt had om zich daarvoor neer te buigen, voor de ratten en de vleermuizen werpen, bij zijn vlucht in de rotsholten en in de bergspleten vanwege de verschrikking des Heren en de luister zijn  majesteit, wanneer Hij opstaat om de aarde te verschrikken. Laat toch af van de mens, wiens adem in zijn neus is, want was is hij te achten {Jesaja 2 vers 19-22}.

Gods recht is niet de uitoefening van Zijn macht, maar de verhouding tussen de Schepper en Zijn Schepsel, die Hij naar voltooiing zal voeren. Gods toorn is niet Zijn beledigde majesteit, die genoegdoening eist, maar Zijn toorn ligt in het feit dat de mens Zijn Plannen dwarsboomt, waardoor de schepping tot ijdelheid zou verworden. Zijn toorn is niet langer dan nodig. Want een ogenblik duurt zijn toorn, een leven lang zijn welbehagen{Ps.30 vers 6}. Zijn toorn wordt zo spoedig mogelijk afgewend. Niet omdat God verandert is, maar juist omdat Hij niet verandert, Zijn heilsvoornemen, Zijn liefde verandert niet. Daarom moet de mens {zondaar} veranderen. Dat is de kern van de verzoening.

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

391574 bezoekers sinds 07-06-2010