De negentiende Hebreeuwse letter: de qof

04-01-2012 door Joop Neven

De negentiende letter van het Hebreeuwse alfabet is de “qof”. Deze letter ziet er zo uit:

 

 

 

 

 

 

Wanneer we de uitspraak van de letter “qof”opschrijven krijgen we: “qoof” { קקוף  }. Getalswaarde 100-6-80. De “qof”is samengesteld uit een “kaf” { כ } en een “sluit-noen” { ן }. De “kaf” wijst op de beschermende hand, die in beweging komt en handelt. Deze hand zet als het ware een “sluit-noen” in beweging. De “noen” heeft met het nieuwe leven {met bevrijding} te maken. Het is God, Die het nieuwe leven schenkt en in beweging zet. De bevrijding komt door Gods beschermende hand tot stand. De “kaf”en de “sluit-noen” hebben samen een getalswaarde van 70. Dat wijst op een voltooiing. Dit heeft ook met de “qof” te maken; het oude wordt voltooid, het nieuwe begin.

Betekenis

Er zijn een paar verklaringen van het woord “qof”. De naam “qof” betekent onder andere “het oog van de naald”. We zien hier dat de “qof” ook te maken heeft met de overgang naar een ander niveau. Zie maar in de gelijkenissen, die Jezus uitgesproken heeft. De rijke die het koninkrijk wil binnengaan, en daarbij het beeld: een kameel die door het oog van een naald zou moeten gaan.

Het woord “qof” betekent ook “cirkel” of “cyclus”. Het woord “qof” komt ook voor als werkwoord, namelijk het woord “omsluiten”. We denken aan het beeld van een cirkel die alles omsluit. Dit beeld is prachtig door te trekken naar God. Want God is ook als een cirkel, waar niets buiten valt. Een cirkel die alles omsluit, die alles afrondt. Je bent vanuit God begonnen om weer tot Hem terug te keren. En dan is de cirkel rond. Daartussen zwerf je rond op deze aarde, met al zijn zorgen en moeite, maar je beginpunt en je eindpunt liggen in Hem. Dat moeten we nooit vergeten. Alles wordt omsloten door de Goddelijke ontferming.

Je zou de letter “qof” een overgangs letter kunnen noemen. Als je de “tzaddeej” gehad heeft, krijgen we de overgang naar de “qof”. Maar als we “ het oog van de naald”, {want dat is de betekenis van de “qof”} bekijken, dan kunnen we alleen maar zeggen, het is onmogelijk dat er een overgang plaats vind. Zo zegt Abraham ook als hij honderd jaar is: Zal dan aan een honderdjarige een kind geboren worden, en zal Sara, een negentigjarige, baren? “ {Gen.17 vers 17}, het kan eenvoudig niet volgens de wetten die God zelf aan de wereld gegeven heeft. Maar de geboorte vindt plaats, de zoon der belofte. Dan is daar de zonsopgang, de zoon die geboren wordt als het begin van het nieuwe leven dat baan breekt. De “qof” is het ontstaan van het koningkrijk, van een nieuwe wereld. Die ontstaat uit iets, waarvan men niet gelooft had, dat het kon. “Toen wierp Abraham zich op zijn aangezicht, lachte…”,{Gen.17:17} Abraham lachte, de wereld lacht, niets nieuws onder de zon. Daarom heet de zoon “Jitschak”, wat  betekent:“Ik lach, omdat ik er niets van geloof dat het kan”….. en ineens komt het toch. Die overgang bij de “qof” is het punt waar men zegt: het kan niet, maar de nieuwe schepping komt er toch aan. De zoon, waarvan Abraham niet geloofde dat hij kwam, dat is de “qof”. De nieuwe schepping komt, beginnende met een “qof”.

De “tsaddik” heeft ons op het droge gebracht, we zijn uit de tijd gehaald, en toch zeggen we, het is onmogelijk. Maar we moeten naar het punt toe van onvoorwaardelijk geloof, van onvoorwaardelijk vertrouwen. Dat is de “qof”, de overgang, voor mensen onmogelijk, maar mogelijk bij God. De “qof” is de drempel naar het koninkrijk, op weg naar de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. De “qof “ wijst op een nieuwe situatie; hij sluit goed aan bij de “tzaddeej”. Men komt alleen in die nieuwe situatie, wanneer men door het oog van de naald gaat. Door volledige overgave van de ene naar de andere wereld. Het is de overgang, vanuit het doelmissen {zonden}, naar het koninkrijk van God’”Hij heeft ons verlost uit de macht der duisternis en overgebracht in het Koninkrijk van de Zoon zijner liefde, in wie wij de verlossing hebben, vergeving der zonden”{Kol.1 :13}. Als we deze dingen tot ons nemen, dan zijn we nooit meer zonder hoop. Want de hoop is gegrond in de God der hope. “De God nu der hope vervulle u met louter vreugde en vrede in uw geloof, om overvloedig te zijn in de hoop, door de kracht des Heiligen Geestes”{Rom.15:13}.

Het getal 100

Het koninkrijk Gods wordt in Matth.19:24 vergeleken met het oog van en naald {nl. De letter “qof”  ק }. Anders gezegd: het koninkrijk Gods is gelijk aan het getal 100. Het getal honderd heeft te maken met: “het ingaan in het koninkrijk van God”. De “qof” is de eerste letter van de honderdtallen. De eenheden hebben betrekking op individuen. De tientallen wijzen op en grotere groep, bijv, een volk of volkeren. De honderdtallen hebben met het totaal te maken. Alle volkeren, de gehele mensheid, alles wat  boven in de hemel en beneden op de aarde en onder de aarde is. Want de blijde Boodschap is nog steeds: “Want evenals in Adam allen sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden” {1Kor.15:22}. Door het werk van Christus zal de gehele schepping die overgang ondergaan. Want het onmogelijke gebeurt; we zijn op weg naar een nieuw begin, naar de nieuwe schepping. En dat is gebaseerd op het éne Zaad, nl .Christus. “Nu werden aan Abraham de beloften gedaan en aan zijn zaad. Hij zegt niet: en aan zijn zaden, in het meervoud, maar in het enkelvoud: en aan uw zaad, dat wil zeggen: aan Christus” {Galaten3:16}.

Getalswaarde 100

De betekenis van de “qof” { ק } en het getal 100 treffen we ook aan in woorden met een getalswaarde van honderd. Enkele voorbeelden zijn:

“kaf”{ כפ } betekent: “hand”. Het word “kaf” is een bewegende hand. Het is een onderdeel van de honderd. Het zet het nieuwe leven in beweging.

“jafie” {  יפי  } betekent: “schoonheid”. Het woord “jafie” wordt met “schoonheid” vertaald in Jesaja 33:17; Zach.9:17. In Psalm 50:2 wordt Sion, de stad van de Koning beschreven als “een schoonheid”. In Ezech.16: 13-15 beschrijft het volk Israël als “de schoonheid van God”.

“al” {  על  } betekent: “boven”. Het wijst op de plaats, waar God woont. Het woord wordt ook voor de “Allerhoogste”{nl. God} gebruikt. Zie Hosea 7:16; 11:7.

Tot slot

Opnieuw staan we verbaasd over de betekenis van deze letter, de “qof”. Weer een letter erbij, Weer een pad dat ons dichter bij het geheimenis brengt. De Hebreeuwse letters zijn als het ware de sleutels in de schepping, om Hem beter te leren kennen. Al gaande wordt je ingewijd. De weg er naar toe, is vaak net zo belangrijk als het aankomen. Al lerende zijn we op weg, naar Hem, die de hemel en aarde voltooien zal. Want Hij heeft die weg al bewandeld, en is tot het einde gegaan.

 

 

Tags:

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

406166 bezoekers sinds 07-06-2010