De Hemelvaart

05-06-2011 door Joop Neven

Spreekbeurt gehouden op 05-06-2011 in de Vrije Evangelische Gemeente te Zeist.

En nadat Hij dit gesproken had, werd Hij opgenomen, terwijl zij het zagen, en een wolk onttrok Hem aan hun ogen. En toen zij naar de hemel staarden, terwijl Hij henenvoer, zie, twee mannen in witte klederen stonden bij hen, die ook zeiden: Galileese mannen, wat staat gij daar en ziet op naar de hemel? Deze Jezus, die van u opgenomen is naar de hemel, zal op dezelfde wijze wederkomen, als gij Hem ten hemel hebt zien varen. Toen keerden zij terug naar Jeruzalem van de berg, genaamd de Olijfberg, die dicht bij Jeruzalem is, een sabbatsreis daarvandaan  (Handelingen 1:9-12)

De Hemelvaart is toch wel een gebeurtenis van grote betekenis. Vaak wordt dit gebeuren wat onderschat of zelfs overgeslagen. Bij de Christelijke feestdagen wordt het nou ook niet direct uitbundig gevierd. Als je het woord ‘Pinksteren’ laat vallen, geeft dat meteen een veel belangrijker indruk. Maar als je het goed nagaat, is de Hemelvaart in wezen nog veel belangrijker. Het boek Handelingen begint dus met de Hemelvaart. De Hemelvaart is dan een hoogtepunt in het leven van Jezus. De Hemelvaart had dus plaats vanaf de Olijfberg, die dicht bij Jeruzalem gelegen was. We moeten één ding in de eerste plaats goed onderkennen: Als we de vraag stellen: Hoe is Jezus ten hemel gevaren, dan moet het antwoord zijn: als de opgestane! Dat is een aspect om eens goed op je te laten inwerken. Het was GOD niet, die naar de hemel voer, God was al in de hemel. God hoefde niet naar de hemel te varen, de hemel was niet leeg. Dat is trouwens iets, wat in het tweede hoofdstuk naar voren komt in Handelingen 2:34-35:

  • Want David is niet opgevaren naar de hemelen, maar hij zegt zelf: De Here heeft gezegd tot mijn Here: Zet U aan mijn rechterhand, totdat Ik uw vijanden gemaakt heb tot een voetbank voor uw voeten,

Jezus vaart ten hemel als de opgestane, als de volmaakte; dat is een sleutel. Dan komt het ook veel dichterbij voor óns. Dan is het niet alleen maar een stukje geschiedenis uit een lang vervlogen tijd. Anders loop je het gevaar er je vanaf te maken, door dat dan één keer per jaar te herdenken en verder niet. Nu Hij dan door de rechterhand Gods verhoogd is en de belofte des Heiligen Geestes van de Vader ontvangen heeft, heeft Hij dit uitgestort, wat gij en ziet en hoort  (Handelingen 2:33)

In Hand.2 vers 34 lazen we ook: Zet U aan mijn rechterhand. Hier haalt Petrus Psalm 110 aan. Psalm 110 is een ‘Hemelvaartspsalm’. Er zijn trouwens toch meer Psalmen dan doorgaans wordt gedacht, die spreken over de Hemelvaart. Als je dat nagaat, zie je, hoe die Psalmisten daar profetisch mee zijn bezig geweest. David heeft ook de betekenis trachten na te speuren van het feit, dat er straks iemand zou komen, die zijn plaats in gaat nemen in de hemelen. Psalm 110 word enorm veel in het Nieuwe Testament geciteerd. De Psalmen bevatten veel geheimenissen. In de Psalmen ga je ook de gedachten van God ontdekken.

Petrus houdt in Handelingen 2 dus zijn ‘Pinksterpreek’, maar eigenlijk is het een ‘Hemelvaartspreek’. Het hoogtepunt van zijn preek is de Hemelvaart. Hand 2 vers 34. ‘Zet U aan mijn rechterhand, totdat …’ Dat totdat wijst ook naar een bepaald doel. De Hemelvaart heeft dus ook een bepaald doel. Het gaat om dat ‘totdat’. Jezus ging niet naar de hemel, omdat Hij werkeloos was geworden. Jezus ging naar de hemel om wat te gaan uitvoeren. Hij ging wat uitvoeren met het oog op het plan van de Vader. En daarom ook dat: ‘Zet U aan mijn rechterhand’. Die rechterhand heeft ook een betekenis, dat is niet zomaar iets. Die rechterhand symboliseert de uitnodiging van de Vader. Jezus voer niet ten hemel op eigen initiatief, maar op de uitnodiging van de Vader: Kom maar. Je hebt dood overwonnen, je hebt glansrijk gezegevierd, kom maar! Kom tot Mij aan mijn rechterhand. De rechterhand of rechterzijde van God betekent de hoogste en meeste eervolle plaats die je je maar kunt voorstellen. In de Bijbel wordt het woord rechterhand vaak in die betekenis gebruikt. Je ziet dat bijv. in de geschiedenis van Jakob die de beide zonen van Jozef zegent. Jozef wil dat de eerstgeborene, Manasse, de grootste zegen krijgt. Maar Jakob doet het – bewust – andersom, waardoor Efraïm, de jongste, de grootste zegen krijgt. Je kunt het lezen in Genesis 48 vers 13-14
Ook lezen we in de Bijbel over de ‘rechterhand van God’ als teken van macht en kracht. Bijvoorbeeld in het lied van Mozes in Exodus 15: ‘Uw rechterhand, HEERE, was heerlijk in macht; Uw rechterhand, HEERE, verpletterde de vijand’ (vers 6) en: ‘U strekte Uw rechterhand uit, en de aarde verzwolg hen’ (vers 12). Nu, die macht en kracht zijn Christus gegeven, zoals Hij zelf zei: ‘Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde’ (Mattheüs 28:18). De positie die daarbij hoort is het zitten aan Gods rechterhand. Het is dus de rechtmatige positie van Christus. In Filippenzen 2:9 lezen we: ‘Daarom heeft God Hem ook bovenmate verhoogd…  Die gedachte is dus: zet U aan mijn rechterhand. Het doel van dat zitten aan de rechterhand is: totdat Ik uw vijanden gemaakt heb tot een voetbank voor uw voeten. Ook in de Hebreeënbrief (1:13) komen we die gedachte weer tegen:

  • Zet U aan mijn rechterhand, totdat Ik uw vijanden gemaakt heb tot een voetbank voor uw voeten.

Het geweldige is ook, dat de Hemelvaart ons toont wat Gods gedachten zijn. Wat wil God, waar verlangt Hij naar?

We zien dus, dat die tekst uit Psalm 110 weer terugkomt – niet alleen in de toespraak van Petrus – maar ook weer in de Hebreeënbrief. Die rechterhand zien we steeds weer terug in de Hebreeënbrief.

  • Zich gezet aan de rechterhand van de majesteit in den hoge (1:3)
  • Zet U aan mijn rechterhand  (1:13)
  • Voor altijd gezeten aan de rechterhand van God  (10:12)
  • hogepriester hebben, die gezeten is ter rechterzijde van de troon der majesteit in de hemelen  (8:1)
  • Laat ons oog daarbij alleen gericht zijn op Jezus, de leidsman en voleinder des geloofs en gezeten is ter rechterzijde van de troon Gods  (12:2)

Eigenlijk is heel de Hebreeënbrief een preek over Psalm 110. Vijf keer wordt die ‘rechterhand’ dus aangehaald, telkens komt de tekst weer terug. Die tekst uit Psalm 110 is als het ware het geraamte, waar heel die brief op gebouwd is. Het is de kapstok, waar de Hebreeënschrijver heel zijn brief aan ophangt. Telkens komt hij weer terug op die tekst, om die bij de hoorders er als het ware ‘in te hameren’. Als hij aan het eind van zijn brief is, kunnen ze Psalm 110 dromen. In feite is heel die Hebreeënbrief een Hemelvaartsboodschap.  De Hebreeën, aan wie de brief gericht is, blijken reeds de tweede generatie christenen te zijn. Zij waren geen ooggetuigen, maar het Woord was hen overgeleverd door degenen aan wie het als eerste verkondigd was (2:3). Naar de tijd gerekend, behoorden zij reeds leraren te zijn (5:12). In de brief wordt gememoreerd aan de strijd en de narigheid, die deze Hebreeërs hadden ondervonden. De gedachte ging postvatten: we hebben steeds maar vervolging en narigheid, die eindstreep bereiken we toch niet. In de gemeente van deze Hebreeërs gingen sombere gedachten de overhand krijgen en begon de gedachte te leven: we zien van die hoge aspiraties verder maar af. We blijven natuurlijk wel kind van God, maar verder gaan we maar niet. De briefschrijver wil deze mensen als het ware weer uit het moeras trekken, ze zaten als het ware met hun wielen vast in de modder.  Hij doet dat dan door aan deze mensen de Hemelvaart te laten zien. Hij gaat die mensen de positie laten zien, die Jezus nú inneemt. En van daaruit gaat hij ze een visie geven. Wat voor visie heb je op Jezus? Dat is ook een sleutel in je geloofsleven. Er hangt enorm veel af van het beeld, dat wij van Jezus hebben. Daarmee hangt ook weer nauw samen het beeld, dat wij van onszelf hebben. Daarom begint de Hebreeënschrijver in hoofdstuk 1 met dat beeld van de rechterhand. In hoofdstuk 2 wordt dat dan verder uitgewerkt.

  • Doch thans zien wij nog niet, dat hem alle dingen onderworpen zijn  (Hebreeën 2:8b)

Het probleem is vaak, dat je nog niet alles kunt zien en overzien. Je hebt meestal de meeste problemen met dat zichtbare, met de zichtbare wereld. In Handelingen 1 staan de discipelen daar te kijken, en dan moet er speciaal een engel komen en die zegt dan:

  • Galileese mannen, wat staat gij daar en ziet op naar de hemel? Deze Jezus, die van u opgenomen is naar de hemel, zal op dezelfde wijze wederkomen, als gij Hem ten hemel hebt zien varen  (Handelingen 1:11)

De discipelen staan daar te kijken en denken: wat zal er nu verder nog gebeuren? Ze staan daar als het ware maar een beetje af te wachten. Hoe moet het nu verder: Jezus is verdwenen en nu is die mooie tijd afgelopen. Daar heb je nu het probleem van de zichtbare wereld. Heel vaak probeert de zichtbare situatie een mens te verlammen: thans zien wij nog niet. Maar dan komt het: 

  • maar wij zien Jezus, die voor een korte tijd beneden de engelen gesteld was vanwege het lijden des doods, opdat Hij door de genade Gods voor een ieder de dood zou smaken, met heerlijkheid en eer gekroond  (Hebreeën 2:9)

In Handelingen 1 zagen de discipelen Jezus niet meer. En hier staat dan: maar wij zien Jezus. ‘Wij zien Jezus’. Maar wij zien Jezus als Méns. Er staat niet: de Christus, maar er staat heel specifiek: Jezus; dat was zijn naam als mens. ‘Wij zien Jezus’; en dan komt er een lange tussenzin en aan het eind: met heerlijkheid en eer gekroond. De hele Hebreeënbrief gaat dit beeld tonen: Jezus, als degene die gezeten is aan de rechterhand des Vaders. Je kunt ook zeggen: de Hebreeënbrief toont ons de mens op de troon.: Een belangrijk motief in het boek is het beeld van Jezus als hogepriester in de hemel. Aan de hand van het Oude Testament wordt beschreven hoe het jodendom een hogepriester heeft in de tempel, die jaarlijks een ritueel moet verrichten om de zonden van het volk te verzoenen. Deze hogepriester komt uit het nageslacht van Aäron en heeft dus een menselijke, aardse status. Aan de hand van een citaat uit Psalm 110, dat steeds terugkeert in het boek, wil de schrijver laten zien dat ook Jezus een hogepriester is, maar dan van een ander soort. Jezus is niet tijdelijk hogepriester, zoals de Joodse priesters, maar voor eeuwig; met zijn dood heeft hij voorgoed de zonden weggenomen. Hij is geen priester op aarde, maar in de hemel, bij God. Daar gaat dus ook een groot gedeelte van Hebreeën 2 over, zoals er ook staat

  • Wat is de mens, dat Gij zijner gedenkt, of des mensen zoon, dat Gij naar hem omziet? (Hebreeën 2:6)

Deze tekst gaat dan in de eerste plaats over Jezus. Maar dat niet alleen – en dan is het belangrijk dat we de lijn gaan doortrekken – dat gaat dan ook in geestelijke zin over ons. Want dan staat er zo schitterend in Hebreeën 3:1

  • Daarom, heilige broeders, deelgenoten der hemelse roeping, richt uw oog op de apostel en hogepriester onzer belijdenis, Jezus

Het plan van God voor ons is, om deelgenoten te zijn. We zijn deelgenoten van Hem. We zullen dus delen in zijn roeping, we zullen delen in zijn positie, we zullen delen in wat Hij bereikt heeft.  Inderdaad, hemelvaart betekent dat Jezus na 40 dagen zich aan zijn volgelingen te hebben vertoond nu naar de hemel is opgevaren. Dat is het historisch feit. Hoezo feest? Nu is de Heer toch niet meer lichamelijk bij Zijn volgelingen op aarde? Dat lijkt eerder een reden tot droefheid.
Ja, en toch is hemelvaart feest! Het betekent namelijk dat Jezus aan de rechterhand van God is gaan zitten. Waarom is dat een reden tot feest?  Christus is daar aan de rechterhand van God gaan zitten om alles tot volheid te brengen.
Efeze 4: 10 Hij, die nedergedaald is, Hij is het ook, die is opgevaren ver boven alle hemelen, om alles tot volheid te brengen.
Zitten aan de rechterhand van God is de positie van heerschappij. Christus gebruikt die heerschappij niet voor het welzijn van een klein gesloten groepje. Het is een heerschappij tot welzijn voor alles en iedereen. Echt alles zal tot volheid gebracht worden.  Wij, als gelovigen binnen de verborgenheid hebben nu al deel aan die volheid.
Kol. 2: 9-10 want in Hem woont al de volheid van de godheid lichamelijk; en hebt de volheid verkregen in Hem, die het hoofd is van alle overheid en macht.
We bezitten alle volheid omdat wij gezien worden in Christus, daar wordt weer als nadere vermelding genoemd dat Hij het hoofd is van alle overheid en macht. Daar zie je Hem dus weer zitten aan de rechterhand van God.
Wij hebben deel aan de volheid, we hebben deel aan Christus en we hebben deel aan dat gezag boven alle overheid en macht. Dat zegt deze tekst in Colosse. Is dat geen reden voor een feestje?  Hemelvaart is de reden van die hoge positie die wij nu delen in Christus. Geestelijk hebben we namelijk al deel aan Christus hemelvaart.
Efeze 2: 6 God heeft ons mede opgewekt en ons mede een plaats gegeven in de hemelse (gewesten), in Christus Jezus, Kol.2: 12 In Hem zijt gij ook mede opgewekt door het geloof aan de werking Gods, die Hem uit de doden heeft opgewekt. Kol.3: 1 Indien gij dan met Christus opgewekt zijt, zoekt de dingen, die boven zijn, waar Christus is, gezeten aan de rechthand Gods. Wij mogen nu geestelijk al genieten van die hele volheid waar de schepping pas in zal delen in de volgende aioon. Dan zal alles, echt alles en iedereen tot die volheid gebracht zijn.
Hemelvaart is dus niet alleen een geestelijk genot voor nu, maar ook een heerlijke hoop voor de toekomst. Wat een heerlijkheid! Wat een volheid in Christus!

Tot slot, we kunnen het ook op en andere manier zeggen hoe God tot zijn doel komt. Dan kijken we naar het Hebreeuwse alphabet. De “alef”, de eerste letter, is de uitdrukking van God. Zoals u weet heeft in het Hebreeuwse denken elke letter een getal en een betekenis in  zich. De “alef” heeft als getalswaarde 1. De “alef”, de 1, is de letter van God. Weet u. die lange weg van het geloof, van het herstel, dat is de weg terug naar de 1, naar de eenheid , terug naar God. Weet je wat nou zo bijzonder is? Toch begint God Zijn Woord niet met een “alef”. De eerste letter in de Bijbel is de “beth”, van het woord “bereesjieth”{betekent: “in den beginne”} De “beth” heeft een getalswaarde van 2. Daar waar het verhaal van de Bijbel begint, begint deze wereld van de 2 , licht en duisternis, hemel en aarde, etc, maar uiteindelijk zal het eindigen in de 1. De letter “beth”, heeft ook een betekenis, namelijk “huis”, omdat God meedeelt, hoe het met deze schepping zal aflopen, namelijk, de schepping zal wonen in het Huis, een Lichthuis. Het begrip “huis” betekent dat je niet verloren bent, ver weg in de ruimte of ver weg in de tijd. Hoe dan ook, je komt thuis. En dat eindeloos buitengesloten worden bestaat alleen in het menselijk denken. Men denkt kwaad van God, men denkt dat Hij in staat is je eruit te sturen en te vergeten. Dat kan niet.

De ‘aleph’ en de ‘beth’ vormen het woord ‘ABBA’, dat “Vader” betekent. Het is samengesteld uit twee begrippen en wel ‘AB’ en ‘BA’. Het woord `abba`{1-2-2-1}, maar nu als dubbel woord, benadrukt deze gedachte. Het betekent `Vader`{ab} kom {ba} of, ´kom tot de Vader´, wat geldt als enige voorwaarde tot herstel van de éénheid in zijn meest sublieme vorm. Alléén door middel van de Zoon komen wij tot de Vader {Joh.14 vers 6} en ook deze Zoon zal Zich aan de Vader onderwerpen zodat God alles in allen is {1Kor.15 vers 28}, waardoor de Eenheid Gods met Zijn schepping hersteld is. Het gaat om de héle schepping.

Die prachtige Hebreeuwse letters zeggen: Wij gaan terug naar onze Maker. We hebben onze taak op aarde gedaan. De gehele mensheid zal uiteindelijk weer terugkomen in het Vader hart.

God zegt: Ik sta zo. Ik ben zo, dat is Mijn vreugde. Zo ben Ik nu. Uiteindelijk zal heel de schepping zich verheugen om die trouw, om die liefde van de Vader. God gaat de mens terugbrengen tot zijn oorsprong, onvergankelijk, volmaakt. Psalm 134 vers 3 zegt zo mooi: “De Here zegene u uit Sion, Hij, die hemel en aarde gemaakt heeft” {en haar voltooien zal}. Hij brengt ons weer bij de 1, bij de Ene, bij het hart van Godzelf.

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

384771 bezoekers sinds 07-06-2010