De goede Herder

23-06-2010 door Joop Neven

Is het  u wel eens opgevallen dat de Bijbel nooit spreekt van een herder der volkeren. Er staan genoeg teksten in de bijbel die spreken over de goede herder. Maar altijd heeft dat betrekking op Israël. In Jesaja 40 vers 11 staat; “Hij zal als een herder zijn kudde weide, in zijn arm de lammeren vergaderen en ze in zijn schoot dragen; de zogende zal Hij zachtkens leiden”. Dit prachtige hoofdstuk gaat over de verlossing die over Sion komt. Het spreekt tot het hart van Jeruzalem, en het hoofdstuk begint dan ook: “Troost, troost mijn volk, zegt uw God”. Hier spreekt de verlosser van Israël, een geweldige troost voor Zijn beminde {ammi, Zijn volk}, die op dit moment Lo-ammi is { Lo-ammi is niet Gods volk, en natuurlijk betekent dat, dat God zich niet meer bemoeit met het volk in het kader van het oude verbond }.

Een andere tekst die veel gebruikt wordt in kerk en kring is Johannes 10 vers 16 waar staat: “Nog andere schapen heb Ik, die niet van deze stal zijn: ook die moet Ik leiden en zij zullen naar mijn stem horen en het zal worden één kudden, één herder”. De andere schapen betreffen niet de gelovigen uit de volkeren. “andere” is de vertaling van “allos”, niet “heteros” het zijn andere schapen maar van het zelfde soort. Met het woord “ één kudde” worden de 10 en de 2 stammen bedoeld, Juda (de twee stammen) en Efraïm {de 10 stammen}. Het doel in Johannes 10 is dan ook, om vanuit de “stal”, {wijst op Jeruzalem}, één kudde te gaan vormen. Deze gedachte komen we ook tegen in Ezechiël 37 vers 16. “Gij mensenkind, neem een stuk hout en schrijf daarop: voor Juda en de Israëlieten die daarbij behoren; neem dan een ander stuk hout en schrijf daarop: voor Jozef – het stuk hout van Efraïm – en het gehele huis Israëls dat daarbij hoort”. Twee stukkern hout met daarop geschreven, voor Juda, en de Israëlieten. Toen de Here Jezus op aarde was, was Hij temidden van Juda {2 stammen} en de Israëlieten die daarbij hoorden. Zij vormden in die dagen de “stal” waarin de schapen zich bevonden, de ene stal dus. Dan vervolgt Ezechiël…”neem dan een ander stuk hout en schrijf daarop: voor Jozef –  het hout van Efraïm –  en het gehele huis Israëls dat daarbij hoort  …” Hier komen de schapen van de “andere stal”in beeld {10 stammen}. Deze situatie was ook in de dagen van de Here Jezus. Beide volkeren behoren de Heer toe en de belofte is dan ook… “voeg ze dan aan elkander tot één stuk hout”.{ Eze.37 vers 17}. Dus in het kort: er is een volk, een kudde in de ene stal {Juda, het Tweestammenrijk}; er is nog een volk, een kudde in een andere stal { Efraïm, het Tienstammenrijk}; het laatste volk wordt bij het eerste gevoegd, zodat het straks weer één volk zal zijn, één Koninkrijk. Hopelijk gaat men begrijpen dat Israël als volk nog een toekomst heeft, en dat de kerk nooit Israël zal kunnen vervangen. Petrus, de apostel de besnijdenis schrijft in 1 Petr. 1 vers 2, “de uitverkorenen naar de voorkennis van God, de Vader…”. Het is en blijft een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterdom, een heilige natie. Dit zijn allemaal aanduidingen die betrekking hebben op Israël. In de brieven van Petrus gaat het in grote lijnen om de positie en toekomst van Israël. Dat God een plan heeft voor het door hem uitverkoren volk, is zo helder als `het Levende water`. Dat God ook een plan heeft met de volkeren is net zo waar. Alleen, alles zal volgens het Plan der eeuwen geschiede

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

397297 bezoekers sinds 07-06-2010