De eeuwige God

23-05-2010 door Joop Neven

Algemeen gelooft men, dat het woord “eeuwig” eindeloos betekent, zeker als het voorkomt in verbinding met God. De Bijbel spreekt over “eeuwig” als een periode met een aanvang en een einde.

Maar hoe zit het nu met de uitdrukking “eeuwige God”.

In Romeinen 16 vers 25-26 komt de combinatie voor van “eeuwige tijden en eeuwige God”. Letterlijk staat er: “Hem nu, Die machtig is u te bevestigen naar mijn evangelie en de prediking van Jezus Christus naar de openbaring der verborgenheid die de eeuwige tijden verzwegen is geweest maar nu geopenbaard is en door de profetische Schriften naar het bevel des eeuwigen Gods tot gehoorzaamheid des geloofs onder al de heidenen is bekend gemaakt; Den alleen wijze God zij door Jezus Christus de heerlijkheid in de eeuwen der eeuwen”. De eeuwige {aionische} tijden zijn de tijden vanaf de schepping, de eeuwige {aionische} God is de God der eeuwen. Je ziet dat “eeuwige”{aionisch} hier een diepere betekenis krijgt vanwege het verband waarin het voorkomt. De tijden der eeuwen en de God der eeuwen lopen parallel. Tegenover de “eeuwige tijden” staat de “eeuwige God” als de Unieke. Uit deze verzen zien we dat God alle aionen bestuurt en ze leidt. Men mag hier niet redeneren: Als de “eeuwige”{aionische} tijden eindig zijn, niet altoosdurend dus, is de “eeuwige” God ook niet eeuwig. Het woord “aionisch” drukt hier wat anders uit. Paulus wil zeggen, dat er een verborgenheid verzwegen is, niet alleen in de tijden van het Oude Verbond, niet alleen in de volheid van de tijd, maar al de voor hem liggende aionen door. In dit verband geven de aionische tijden een hoedanigheid aan. Zo is het ook bij de aionische God. De aionische God wil zeggen, dat Hij in alle aionen doorwerkt. Niet maar eens zo nu en dan, maar Hij heeft de aionische tijden in Zijn hand. Zijn Koninkrijk is over alle aionen, Zijn raad bestaat, Hij bestuurt de eeuwen en overziet de eeuwen {aionen}. Waarom gebruikt Paulus hier niet de term: “de God van de aioon {eeuw} en spreekt hij niet van de tijden der aionen. Dat had hij kunnen doen. Maar hij moest hier een bijzonder kenmerk op geven. Er zijn aionische tijden, maar ook andere. Er is een aionische God, die steeds de aionen leidt, er is ook een god van deze eeuw {aioon}, die in deze eeuw {aioon} oppermachtig schijnt te zijn. De eeuwige God is ver boven de god van deze eeuw {aioon}. Paulus wilde hier de nadruk op leggen op al Gods wegen, de eeuwen door. De eeuwige God is Hij, Die alle dingen werkt naar de raad van Zijn wil ten bate van de totale schepping. Gods wezen blijft hetzelfde, de openbaring is verschillend. Velen denken: omdat eeuwige{aionische}tijden ophouden, dus eindig zijn, moet de eeuwige {aionische} God ook eindig zijn. Maar het zit wezenlijk anders, zo is er een aionische God, de God die de eeuwen door werkt maar er is ook een andere Godsopenbaring. T.o.v. de eeuwen {aionen} is God de aionische God, t.o.v. de andere openbaart Hij Zichzelf met andere benamingen. Het zelfde is het met de “eeuwige Geest” zoals in Hebreeën 9 vers 14, “Hoeveel te meer zal het bloed van Christus, Die door de eeuwige Geest Zichzelven Gode onstraffelijk opgeofferd heeft, uw geweten reinigen van dode werken, om de levenden God te dienen”. De aionische Geest is de Geest Gods, die in de aionen werkt om alles tot Zijn einddoel te voeren. Hij kan Zichzelf ook anders openbaren. In Hebreeën 9 ligt een geweldige troost. Veel rijker dan het westerse idee van eindeloosheid. De eeuwige Geest is het, Die in ons bid met onuitsprekelijke verzuchtingen en ons in de geest de eeuwen doet doorleven. Wie het woord aionisch verstaat en er niet eerst de westerse gedachte van eindeloosheid op loslaat, maar “behorende tot”, en weet dat het “ het leven in die aioon {eeuw} doorlopend, en daar tevens een ontwikkeling plaatsvindt”, heeft geen moeite met de term, “eeuwig leven”. Zo ook met de term “eeuwige God” en “eeuwige Geest”.

Commentaren zijn gesloten.

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

410212 bezoekers sinds 07-06-2010