De eerste steen

28-02-2014 door Huib Neven

Leiden in last. De zedendelinquent Benno L. heeft in die stad domicilie gekregen. De zwemleraar had vanwege seksueel misbruik van tientallen kleine kinderen zes jaar gevangenschap uitgezeten en zocht nu een plek om te wonen. Een stuk of vijf gemeenten hadden hem geweigerd. Burgemeester Lenferink van Leiden toonde echter dezelfde standvastigheid als Pieter van der Werff, zijn verre voorganger in de Tachtigjarige Oorlog. Toen zijn uitgehongerde burgers bij hem aandrongen tot overgave aan de Spanjaarden, bood hij zijn eigen lichaam aan. Ik weet niet of burgemeester Lenferink zo ver zou gaan,  maar ook hij weerstond de druk van de goegemeente. Of moet ik zeggen kwagemeente? Een paar honderd demonstranten belegerden woedend de woning waarin de pedoseksueel was ondergebracht. De burgemeester liet zich niet van zijn stuk brengen en verbond er zelfs zijn politieke lot aan.

Aan de ene kant begrijp ik die opstandige mensen wel. Het zal je kind maar wezen. Wie zegt dat die man niet in herhaling gaat vallen? Kunnen de kinderen wel veilig buiten spelen? Na Dutroux en Robert M. en al die wereldwijde pedofiele netwerken die zomaar in onze huiskamers kunnen binnendringen, zit de angst er flink in. Dat juist kinderen worden meegezogen in dit kwaad dat onze wereld teistert, is onaanvaardbaar en onverteerbaar. Ik vind het betreurenswaardig dat de pedofielenvereniging Martijn in strafrechtelijke zin niet verboden kan worden.

Aan de andere kant maak ik me wel zorgen om al die acties die veel weg hebben van een volksgericht. Een Marokkaans-Nederlandse vrouw opent een wijnbar, een politicus steekt zijn nek uit, een gemeenteraadslid doet zijn werk… ze kunnen direct rekenen op een bombardement aan haatmails. In een beschaafde, democratische samenleving moeten we dat niet willen tolereren. Actie voeren is een verworven recht, maar er zijn grenzen. Ik zag een foto van de meute bij het huis van Benno L.: een stel lachende jonge knullen, een schreeuwende man. “Benno rot op” en “Weg met die pedofiel”. Dat heeft meer met sensatie te maken dan met verontruste ouders die hun kinderen in bescherming willen nemen.

Dan trek ik liever op met de directeur van Reclassering Nederland. Hij betoogde dat Benno L. zijn straf had uitgezeten en recht had op terugkeer in de samenleving. Natuurlijk is daarmee niet alles gezegd. Hoe weet de buurt dat hun kinderen veilig zijn? Hoe wordt voorkomen dat de man weer in de fout gaat? Die vragen los je niet op door de man het land door te jagen. Dat begreep de Leidse burgemeester en hij verzocht de kerken om mee te denken. Als het goed is ben je daar aan het juiste adres. Ds Ad Alblas, de voorzitter van de plaatselijke Raad van Kerken, verwoordde het zo:  “Compassie is voor mij een belangrijk geloofsthema. Dat gaat ervan uit dat je de zwakken moet beschermen en dat je iedereen een nieuwe kans geeft”. In korte tijd had de dominee binnen zijn kerkelijk netwerk genoeg vrijwilligers gevonden om Benno L. op al zijn wegen te begeleiden en vooral de kinderen uit de buurt te beschermen.

De kerken hebben altijd, om het voorzichtig te zeggen, een ingewikkelde verhouding gehad tot seksualiteit. Misbruik en uitsluiting beschadigden gelovigen en ex-gelovigen voor het leven. Dat is onvergetelijk en onvergeeflijk. Daarom is het goed dat de kerken hun heilige roeping ook op dit gebied verstaan. …”

Hoe moeilijk is het om de radicaliteit van het Evangelie in de praktijk te brengen!

 

 

 

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

398520 bezoekers sinds 07-06-2010