De een en twintigste Hebreeuwse letter: de sin / shin

02-01-2012 door Joop Neven

De eenentwintigste letter van het Hebreeuwse alfabet is de ‘sin” of “shin”. Het verschil tussen beide letters is te zien aan de punt erboven. Deze letter ziet er zo uit:

 

         Sin met de punt linksboven

 

 

 

           Shin met de punt rechtsboven

 

 

 

 

Bij de “sin”{  ש  } bevindt zich de punt linksboven, terwijl die bij de “shin” rechts boven te vinden is. De gedachtegang ligt ten grondslag aan het verschil tussen de “sin” en de “shin”. De “sin” {punt links} wijst op de “dood” van het oude, terwijl de “shin”{punt rechts} verband houdt met “leven”. De letter “sin” is eigenlijk een tweeling. De “sin /shin”  bestaat uit een brede basis met daarop drie Hebreeuwse letters. De volgorde van rechts naar links is: een “waw” { ו  } en daarna tweemaal een “zajien” {  ז  }. De “sin”, getalswaarde 300 is een spel van de “waw”en de “zajien”, de 6 en de 7, die hier met elkaar in verbinding treden.

Betekenis

Het woord “s{h}in” betekent “tand”. Met die “tand” is wel iets bijzonders aan de hand,want met deze tand komt de betekenis naar voren van wat we “bijten” en “eten” noemen. Bijten is eigenlijk tot veelheid maken. Wat de mens doet hij de “shin”, de tand, is het tot veelheid maken van het eten. De maaltijd passeert de “s{h}in”, de tand. En deze verdeelt hem, zoals alles wat in de wereld komt, in veelheid verdeeld wordt. De tand wordt ook in verband gezien als een symbool van kracht, vitale kracht. Het vertegenwoordigt de beweging van alles wat bestaat. In deze letter zit in de eerste plaats het begrip beweging en wel beweging op weg naar de voltooiing. Want daarna komt in feite alleen nog de laatste letter, de “taw”. De “s{h}in is eigenlijk, evenals de osseprik, de “lamed”, {  ל  } die de os doet lopen, ook een beweging, zoals ook de “gimmel” { ג  }, de kameel, met de tweeheid

Het voedsel wordt gegeten. Voordat het voedsel tot het leven dient, moet het eerst vermalen worden. Daarop wijst de “s{h}in”. Zodra het vermalen en gezuiverd is ontstaat een nieuwe vorm van voedsel,het wordt teruggebracht tot één stroom van voedsel, en dan dient het tot leven. “Eten” is in het Hebreeuws “achol” { אכל  }, getalswaarde 1-20-30. De “alef” { א  } wijst op God. De laatste twee letters van “achol” vormen samen het woord “chol” {  כל  }, dat “alles” betekent. Eten is te omschrijven als: “alles wordt tot één gebracht”. De veelheid wordt tot eenheid gebracht. Het vele wordt één geheel. Dat wijst op de gedacht van 1Kor.15:28: “…..opdat God zij alles in allen”.

De “s{h}in” is de voorlaatste letter van het Hebreeuwse alfabet. De Hebreeuwse letters “beeth” t/m “taw” geven bepaalde aspecten weer van de gang van zaken m.b.t. de oude schepping {in relatie met of zonder God, “alef”}. De “sin”{punt links}, geeft de keuze voor het aardse {voor zichzelf} weer, terwijl de “shin” {punt rechts} de keuze voor het hemelse , voor God aangeeft.

Het woord “sheen” { tand} wordt afgeleid van het werkwoord “shaanaah” {  שיה  }, getalswaarde 300-50-5. Dit betekent: iets tweemaal doen”. Zie 1 Kon.18:34; Genesis 41:32; 1Sam.26:8. Het heeft de bij-betekenis van “veranderen” {Ps34:1; Jer.2:36; Mal.3:6}. De tand is het middel, waardoor iets veranderd {vermalen} wordt. Het zelfstandig naamwoord “shaanaah” betekent: “jaar”. {zie Gen.1:14; Zach.14:16}. Een “jaar” heeft met “tijd” te maken. We kennen nog de uitdrukking “de tand des tijds”.  De tand des tijds, wijst op het steeds weer vermalen van verschillende zaken. Men spreekt daarom ook wel eens van “de molen van het leven”.

De linkerkant – semōl

Het woord “semōl” begint met een “sin”. Semōl betekent links. Er zijn uitleggers die zeggen: links is de verkeerde kant. Maar toch hoeft links niet altijd verkeerd te zijn. Bij God wordt het samengebracht, de rechterhand en de linkerhand. Spreuken 3 vers 16 zegt:  “Lengte van dagen is in haar rechterhand, in haar linkerhand rijkdom en eer”. En Job zegt: “Als Hij ter linkerhand werkt, zo aanschouw ik Hem niet; bedekt Hij Zich ter rechthand, zo zie ik Hem niet” {Job 23:9}. Zo aanschouw ik Hem niet, maar God werkt dus wel. Er zal een moment komen dat Job het wel zal zien. God werkt linksom en God werkt rechtsom, alleen ons zicht is vaak zo beperkt. Hij bedekt Zich ter rechthand. Zijn werkt is vaak in het verborgene. God werkt rechtsom en linksom. Welke kant het ook is, Hij komt tot zijn doel. God verwezenlijkt zijn bestemmingsplan.

Het getal 300

Het getal 300 kent ook twee kanten, zoals die in de “sin”en “shin” naar voren komt. Beide aspecten komen te voorschijn: zowel “leven”en “vrijheid” als “dood” en “verdrukking”. Dit getal symboliseer de totale verlossing. Het symboliseert de beweging op weg naar het einddoel, met de bedoeling om de krachten van het universum richting te geven. Het gaat naar het nieuwe begin. De schepping is op weg naar zijn eindbestemming. Daar zit een enorme troost in. We draaien maar niet in een cirkel rond, maar we hebben een doel. Het Woord is het boek van je bestemming. Het is goed om steeds te realiseren, dat het begint vanuit de ontferming, vanuit de tederheid. Alle dingen zijn voortgekomen vanuit het hart van God, alles is begonnen vanuit de moederschoot  “rèchem”, dat betekent “moederschoot”. Daarom is het ook zo mooi dat de “sin” volgt op de “reesh”. Eén van die prachtige woorden die met een “reesh” begint, is het woord “rachamim”, de “barmhartigheid”. Het woord “rachamim”hangt samen met het Hebreeuwse woord “rèchem”, “moederschoot”. De Blijde Boodschap voor de wereld is, Zijn barmhartigheid vindt geen einde. God heeft altijd het laatste woord. Zijn laatste woord is barmhartigheid. Zo staat dat ook uitgerekend in het boek Klaagliederen: “Het zijn de gunstbewijzen des Heren, dat wij niet omgekomen zijn, want zijn barmhartigheden houden niet op” {Klaagliederen 3:22}.

Tags:

1 comment on “De een en twintigste Hebreeuwse letter: de sin / shin”


  1. Wim vd Toorn says:

    Weer een stukje dichterbij,door het alfabet,
    God’s hart vouwt zich helemaal open.
    Al de tegen stellingen worden één gemaakt.
    Je kan niet in je handen klappen zonder links,
    ook niet lopen zonder je linker been.
    Zo leert de natuur al dat alles nodig hebt om
    tot éénheid te komen.

    vr gr Wim

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

391861 bezoekers sinds 07-06-2010