Bruiloft te Kana

24-05-2010 door Joop Neven

Uit:De symboliek van het Hebreeuwse Alfabet van Dr. K.D. Goverts

«En op de derde dag was er een bruiloft te Kana in Galilea en de moeder van Jezus was daar».  Joh.2:1

Die bruiloft vindt dus plaats in Kana. Waarom nu in Kana? Is dat zo­maar een toevallige plaatsnaam? Die bruiloft vindt plaats op de derde dag. Nu we­­ten we uit de bijbel, dat de derde dag altijd een meerwaarde heeft. Bij het scheppingsverhaal lezen we, dat op de derde dag de aarde te voor­schijn komt, dan ‘laat het droge zich zien’. Van die derde dag wordt ook twee keer gezegd dat het goed was. Dus op de derde dag komt er land in zicht. De derde dag is ook het geheimenis van Pasen. Je kunt hier in verband met die bruiloft ook nog op een wat andere ma­nier tellen. Als je Johannes 1 erbij betrekt, dan lezen we in vers 29: «De volgende dag zag hij Jezus tot zich komen en zeide: Zie, het lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt». Joh.1:29 (dat is de tweede dag). En dan lezen we in vers 35: «De volgende dag stond Johannes daar weer met twee van zijn discipelen».

Joh.1:35  (dat is de derde dag). Vers 44 zegt: «De volgende dag wilde Hij naar Galilea vertrekken en Hij vond Filippus. En Jezus zeide tot hem: Volg Mij».  Joh.1:44  (dat is de vierde dag)

 En dan in Johannes 2:

«En op de derde dag was er een bruiloft te Kana in Galilea en de moeder van Jezus was daar».  Joh.2:1 (dat zou je dan de zevende dag kunnen noemen). Dus dan zou die bruiloft te Kana op de zevende dag zijn geweest. Dat betekent dus de completering. Dan zitten we daar straks op de grens van de zevende dag naar de achtste dag. De overgang van de schep­ping naar de nieuwe schepping. Dat heeft dus met de tijd te maken. Het woord Kana (qana’) wordt in het Hebreeuws met een qoph geschre­ven. We willen proberen dat geheimenis van Kana te ontdekken. In dit ver­band zijn er een paar woorden die hierbij meespelen.

Dit heeft Jezus gedaan als grondbeginsel van zijn tekenen

Qana’; dit woord wordt dus met een aleph geschreven. Dit woord betekent ijveren. El qana’; Ik ben de ijverige God. Dat begrip kennen we wel uit de tien woorden: Ik, de Here uw God, ben een naijve­rig God. 

Qanah

Qanah; dit woord heeft dus een hee aan het eind. De betekenis van dit woord is kopen, verwerven. God heeft de hemel en de aarde gekocht. (qanah). Dat is ook wat Melchisedek zegt aan het eind van Genesis 14: «En Melchisedek, de koning van Salem, bracht brood en wijn; hij nu was een priester van God, de Allerhoogste». «En hij zegende hem en zeide: Gezegend zij Abram door God, de Allerhoogste, de Schepper van hemel en aarde».  Gen.14:18,19. Dus dat speelt er allemaal in mee. De ijver des Heren wordt daar open­baar op die bruiloft. Eveneens wordt openbaar, dat God de schepping te­­rug­koopt. Want dit is het begin van de tekenen. Je kunt ook vertalen: dit is het beginsel, het principe van alle tekenen. Dat wordt daar gezegd in Johannes 2:11:. «Dit heeft Jezus gedaan als begin (grondbeginsel, principe) van zijn tekenen te Kana in Galilea en Hij heeft zijn heerlijkheid geopenbaard, en zijn discipelen ge­loofden in Hem». Joh.2:11. God koopt de schepping terug. De ijver van de Here der heerscharen zal dit bewerken.

Qēn

Qēn wordt geschreven met een qoph en een nun; qēn heeft de betekenis van nest. Kana kan dus ook nest betekenen. In welk nest vindt die brui­loft plaats?

Qanèh

Qanèh heeft de betekenis riet. Het geknakte riet zal Hij niet verbreken. Dat speelt daar ook nog in mee. Het riet, qanèh, bevindt zich daar, waar water overgaat in land. Riet heeft dus een markerende functie. Hier in Kana krijg je dus ook de overgang van water naar land, van het water naar het Land der Belofte. Het wordt een overgang, waarin de vraag meespeelt waar je bent. We bevinden ons op de grens. En nu komt de Messias en brengt ons naar de overzijde. De vraag deed zich voor: In welk nest vindt die brui­loft plaats? In dat verband staat er een merkwaardig vers in het boek Deuterono­mi­um. Wanneer gij onderweg een vogelnest aantreft…..

«Wanneer gij onderweg (op de weg) een vogelnest aantreft in een of andere boom of op de grond, met jongen of eieren – en de moeder zit op de jongen of de eieren – dan zult gij met de jongen niet ook de moeder wegnemen». «De moeder zult gij in elk geval laten wegvliegen (wegzenden, ja wegzenden), maar de jongen (de banim, de zonen) moogt gij mee­nemen; opdat het u wèl ga en gij lang leeft (opdat gij uw dagen zult verlengen)».  Deut.22:6,7. Wat moet je doen als je een vogelnest vindt? De moeder laat je dan vlie­gen en de jongen of de eieren mag je meenemen. Dan handel je dus in overeenstemming met de Torah. Dit lijkt toch wel een wat vreemde tekst. Is dit nu het ideaal? Op dat idee waren we zelf nooit gekomen. Maar gelukkig hebben wij de godde­lijke Torah, en zij onderwijst ons wat wij moeten doen. Of heeft dit mis­schien een diepere zin? Op het eerste gezicht lijkt dit voorschrift deels humaan en deels inhumaan. Die moeder mag vrijuit wegvliegen, maar ze is wel alles kwijt. Weg zijn de eieren, weg zijn de banim, de zonen; en de berooide moeder mag vervolgens gaan genieten van haar vrijheid. Ze komt in ieder geval niet in een kooitje terecht.

 

Commentaren zijn gesloten.

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

391322 bezoekers sinds 07-06-2010