Atheïsten

28-05-2010 door Huib Neven

Het begon in Engeland. Atheïsten vonden dat gelovigen terug in hun hok moesten en startten een campagne. Op de bussen verscheen de opzienbarende tekst “There’s probably no God. Now stop worrying and enjoy your life.” “Geloofsgenoten” (want atheïsme is net zo goed een soort geloof, zij “geloven” dat God niet bestaat) uit andere landen namen het over. Ook ons land is inmiddels van de partij. Langs de A4 (niet maar een velletje papier, nee, een snelweg) hangt een bord met een iets aangepaste tekst: “Er is waarschijnlijk geen God, durf zelf te denken en geniet van het leven.”

Waarom ineens zo’n agressieve campagne? Waar zijn de atheïsten bang voor? Voor hun eigen niet-geloven in God? Willen ze hun eigen twijfel wegschreeuwen? Nu houd ik sowieso niet van mensen die hun leuzen en ideeën van de daken roepen, of op opzichtige billboards plaatsen. Dat geldt eigenlijk ook voor de huizenhoge letters op het dak van een boerderij in Giessenburg: Jezus redt. De waarheid vang je niet in opzichtigheid. Mensen die echt iets te vertellen hebben, kunnen heel goed zonder al dat lawaai en hebben geen aandachttrekkende reclame nodig. Te luidruchtig langs de weg timmeren leidt tot bouwval. De grote Timmermanszoon ging weliswaar langs de wegen, maar “verheft zijn stem niet op de straat. Hij spreekt ons hart aan, heden en wenkt ons met zich mede..”

Maar goed, laten we de tekst eens proberen te analyseren. Misschien kunnen we er iets van leren? Opvallend in het eerste deel van de spreuk is het woordje “waarschijnlijk”. Men heeft het kennelijk niet aangedurfd om glashard het bestaan van God te ontkennen. De atheïsten houden de deur op een kier. Stel je voor dat het niet-bestaan van God niet waar is… Twijfel dus. Twijfel en geloof horen bij elkaar. De atheïsten geloven dat God niet bestaat, maar zeker weten doen ze het niet. Aan de andere kant kan bij de recht-gelovige voor wie het Godsbestaan de grond van zijn leven uitmaakt, de twijfel om het hart slaan.

Dan het tweede deel van de leus. “Hou op met je zorgen te maken”, roept de Engelse tekst. Men gaat ervan uit dat een gelovige zich zorgen maakt en een ongelovige zorgeloos leeft. Die vindt kennelijk dat je je in het leven niet druk hoeft te maken. Zouden ongelovigen met de kop in het zand leven? Zouden zij zich geen zorgen maken over de kwaliteit van het leven of over ontredderde jeugd die schietend door scholen gaat? Het zal toch niet zo zijn dat alleen de gelovigen zich verantwoordelijk weten voor het lijden in de wereld? Als dat zo is, raad ik atheïsten des te meer aan in God te gaan geloven. Anderzijds mogen gelovigen leven uit een soort heilige onbezorgdheid. Zij weten van de vogels die niet maaien en zaaien en van de dag van morgen die zijn eigen zorgen heeft.

Het kan zijn dat de atheïst daar te weinig van ziet. Toch nog een leermoment voor ons. De Nederlandse tekst maakt het nog bonter: “Durf zelf na te denken”. Alsof alleen de ongelovige in staat is tot denkwerk. Zouden de de campagnevoerders nooit van grote gelovige denkers hebben gehoord: Paulus, Thomas van Aquino, Augustinus, Calvijn, Noordmans…? Waarschijnlijk denkt men dat alleen de autonome mens in staat is in vrijheid te denken. Dat lijkt me een vergissing. Ieder mens en iedere denker wordt geconfronteerd met een denkraam, kaders waar hij zich bewust van dient te zijn. Dat geldt net zo goed voor de ongelovige als voor de gelovige. Maar misschien moeten we ons ook hier een spiegel voor laten houden. Als we als gelovigen kritiek- en redeloos achter geestelijke leidslieden aanlopen, zijn we ons te weinig bewust van onze roeping.

Tenslotte de laatste zinsnede: “Geniet van het leven.” Ik ben bang dat de campagnevoerders bedoelen: er is geen richtinggevende instantie, geen moreel ijkpunt, geen God en gebod, dus leef er maar op los. U weet wel, laten we eten en drinken… Als het goed is geniet de gelovige van het leven vanuit een geheel ander perspectief. Straks is het Pasen en vieren we de overwinning op de dood. Als iemand het leven kan vieren, is het de gelovige wel. We moeten ons maar niet teveel zorgen maken over “The Atheist Bus Campaign”. We hebben weerWoord genoeg. Alleen schrijven we dat niet op bus en dak, maar bewaren het diep in ons hart. Dan wordt het vanzelf zichtbaar in ons leven. Dat leest beter dan een schreeuwerige tekst op openbaar vervoer.

Commentaren zijn gesloten.

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

406166 bezoekers sinds 07-06-2010