Alverzoening

23-06-2010 door Joop Neven

Wanneer we over de verzoening van het “al” spreken zegt men wel eens, dat het een nieuwe “leer” is. De kerk in het algemeen heeft altijd geloofd aan de eindeloze verlorenheid van wie buiten Christus sterven. Maar werd dat altijd geleerd. Clemens van Alexandrië, die van 150-220 leefde schreef:  “ De Heer is het zoenoffer niet alleen voor onze zonden, maar voor die van de gehele wereld. Daarom redt Hij inderdaad allen, maar sommige worden bekeerd door het oordeel en anderen door vrijwillige onderwerping. Op deze wijze ontvangt Hij de eer en de waardigheid, dat alle knie zich voor Hem zal buigen, van die in de hemel en op de aarde en onder de aarde zijn. Hen, die geoordeeld worden, oordeelt Hij tot hun beste wil.”.

Eusebius van Cesarea, een vriend van keizer Konstantijn, schreef naar aanleiding van Psalm 2: “Wanneer de Zoon Zijn vijanden in stukken slaat, dan geschiedt dat, om ze opnieuw te vormen, gelijk de pottenbakker doet”.

Deze oude getuigenissen bewijzen natuurlijk niets, want alleen de Schrift spreekt met gezag, maar we kunnen wel concluderen dat tegenwoordig de Waarheid ten onder gehouden wordt. Wat schieten we vaak tekort als het om de Blijde Boodschap gaat. Want Hij is de Redder der wereld. “Zie, het lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt” {Joh.1 vers 29}. Niet de zonde van de gelovige, niet, de zonde tracht weg te nemen, maar die de zonde der wereld wegneemt. En als die zonde weggenomen is, dan heeft de wereld geen zonde meer. En dan lees je in 1 Joh.2 vers 2: en Hij is een verzoening voor onze zonden en niet alleen voor de onze, maar ook voor die der gehele wereld”. Jezus zegt zelf: ..Ik ben niet gekomen om de wereld te oordelen, doch om de wereld te behouden” {Joh.12 vers 47}. Ik heb nog geen enkele vertaling gezien die  hier de woorden “een deel “ bijgevoegd heeft. Waar lees je in de Bijbel dat God een deel zal redden? Het beneden zijn stand om te zeggen: Mijn plan is niet helemaal gelukt. Ik heb ze niet allemaal thuis kunnen brengen. Maar zo is het niet. ‘opdat in de naam van Jezus zich alle knie zou buigen, van hen, die in de hemel en die op de aarde en die onder de aarde zijn, en alle tong zou belijden, Jezus Christus is Here, tot eer van God, de Vader” {Fillp.2 vers 10-11).

Maar de straf  en het oordeel dan? Een prachtige tekst staat in Klaagliederen 3 vers 32-33. “Want als Hij bedroefd heeft, ontfermd Hij Zich naar de grootheid van zijn gunstbewijzen. Immers niet van harte verdrukt en bedroeft Hij de mensenkinderen”. God straft alleen tot verbetering. Zijn straf is ter opvoeding en geen wraak. Hij heeft de schepping niet tot vergankelijkheid of ondergang geschapen, maar “ in Hem zijn alle dingen geschapen” {Kol.1 vers 16}. Hij zal de schepping tot onvergankelijkheid leiden. Maar waar hoor je dat nog?

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

390910 bezoekers sinds 07-06-2010