Abraham strekte zijn hand uit

17-01-2014 door Joop Neven

Abraham offert“Daarop strekte Abraham zijn hand uit en nam het mes {Hebr: maächeleth} om zijn zoon te slachten. Maar de Engel des heren riep tot hem van de hemel en zeide: Abraham, Abraham! En hij zeide Hier ben ik. En Hij zeide: Strek uw hand niet uit naar de jongen en die hem niets, want nu weet Ik, dat gij godvrezend zijt, en uw zoon, uw enige, Mij niet hebt onthouden” {Gen.22:10-12}.

Een overbekende tekst. Maar wat een enorme diepgang zit erin deze woorden. Op het moment dan Abraham het “mes” – zo vertaald men het begrip maächeleth; het is geen mes; men kan het zo vertalen, maar het is een woord dat te maken heeft met “vervolmaken”, “vervullen” – , op het moment dus dat hij de “maächeleth” neemt en op de keel van Isaäk zet, komt de stem van de engel en die zegt: “Strek uw hand niet uit” Niet doen! En dan ziet Abraham achter zich dat lam. Dat lam neemt het sterven op zich, want zonder lam kan geen mens sterven. Dat lam is als een “korban”, naderbijkomen tot God, het is de overgang van de nacht naar de dag en van de dag naar de nacht. En nu is het zo dat, bij de overgang, de wereld verlaten moet worden en er een nieuwe schepping tot stand is gekomen, waar het Lam aanwezig is. Waarom, om dat het van vóór de schepping is. Dat lam is al voor de grondlegging der wereld aanwezig. “Vader, hetgeen Gij Mij gegeven hebt – Ik wil, dat, waar Ik ben, ook zij bij Mij zijn, om mijn heerlijkheid te aanschouwen, die Gij Mij gegeven hebt, want Gij hebt Mij liefgehad vóór de grondlegging der wereld” {Joh.17:24}. Met dat Lam schept en schenkt God de schepping. Zonder dat Lam gaat dat niet. Het is van ieder mens de oorsprong. Alles komt daar vandaan. En de Zoon ook, tezamen met dat alles zijn wij één. De Vader wil dat wat Hij denkt en beleeft en schenkt, vervullen in de Zoon. De Zoon vervult dat wat de Vader zou willen. Hij heeft Hem liefgehad vóór de grondlegging der wereld. Liefde kan alleen zijn als beide vrij zijn. Want liefde met dwang is geen liefde, betaalde liefde is geen liefde, is hoererij. Liefde moet volkomen vrij zijn. En daarin zien we Onze Vader, de barmhartige, die alles moet dragen door de Zoon Zijner liefde. Alles wat zijn plaats niet kon vinden doordat het afgewezen werd, vermoord werd, op gruwelijke wijze opgebracht, zal tot stand komen en vervuld worden. Daarom zegt Paulus in Efeze 1: 14-21 “Om die reden buig ik mijn knieën voor de Vader, naar wie alle geslacht in de hemelen en op de aarde genoemd wordt……” Daarom kunnen wij roepen “Onze Vader”. Hij is niet de Vader van een beperkt aantal of van een gemeente, maar van de hele wereld, van Zijn schepping. “Onze” Vader wil zeggen: Vader van alles wat in Zijn beeld en gelijkenis door Hem geschapen is. Daardoor Zijn wij Zijn beeld en gelijkenis, Zijn kinderen. Onze Vader, dat is de hele creatuur; de hele schepping is dat Onze Vader, die door die schepping wordt vertegenwoordigd. Er is in de wereld alleen maar een zijn vanuit de Vader. De naam “Vader” zegt het al: Hij kan alleen maar Vader zijn als er een Zoon is. Geen Vader zonder Zoon.

Abraham strekte zijn hand uit en nam het” maächelth”, en de Engel zei: Niet doen! “Want het Lam, dat in het midden van de troon is, zal hen weiden en hen voeren naar waterbronnen des levens; en God zal alle tranen van hun ogen afwissen” {Openb.7:17}

Laat een commentaar achter

Zoeken

Column

Machteloze opofferende liefde

Het is Goede Vrijdag, Jezus sterft aan een kruis. Maar waarom? Verhalenverteller en missionair Matthijs Vlaardingerbroek wist precies hoe het zat, totdat een Schotse vreemdeling hem aansprak in een museum. Het is een winterse dag in Glasgow, de stad waar mijn dochter studeert, als ik eindelijk de kans krijgt om het wereldberoemde schilderij “De Christus […]

384917 bezoekers sinds 07-06-2010